«Και βέβαια θα υιοθετήσω παιδί πληρώνοντας. Είμαι πια 45 χρόνων και η

γυναίκα μου πλησιάζει τα 40. Παρά τις προσπάθειες δεν καταφέραμε να

αποκτήσουμε δικό μας παιδί. Δεν αισθάνομαι ότι αδικώ κανέναν όταν προσπαθώ να

υιοθετήσω ένα παιδί το οποίο δεν έχει γονείς και υποφέρει».

Ο κύριος που μιλάει στα «ΝΕΑ» για το πώς υιοθέτησε παιδί από τη Ρουμανία

πληρώνοντας συνολικά επτά εκατομμύρια θέλει να τηρήσει την ανωνυμία του «για

λόγους που έχουν να κάνουν με τον περίγυρο». Ωστόσο δικαιολογεί την πράξη του:

«Τουλάχιστον τώρα που είδα πώς μεγαλώνουν τα παιδιά στα ορφανοτροφεία της

Ρουμανίας, μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω και άλλα. Και μακάρι να βρεθούν και

άλλα ζευγάρια στη δική μου θέση».

Έψαχνε, όπως λέει, να βρει παιδί στην Ελλάδα περισσότερο από 16 μήνες. Τα

ιδρύματα δεν είχαν παιδιά προς υιοθεσία και έτσι αναγκάστηκε να απευθυνθεί

αλλού. «Όποιος ψάχνει μαθαίνει. Εμένα ένας μαιευτήρας μού είπε για τη

Ρουμανία. Μου έδωσε ένα τηλέφωνο σε ένα δικηγορικό γραφείο στη Ρουμανία, τα

οποία έχουν την άδεια του κράτους για να κάνουν υιοθεσίες. Με περίμενε στο

Βουκουρέστι. Είχα μαζί μου τρόφιμα και ρούχα. Δώσαμε λίγα δολάρια στην

υπεύθυνη ενός ορφανοτροφείου. Βρήκα ένα μωρό που από την πρώτη στιγμή μού

έκανε εντύπωση. Από εκεί και μετά όλα ήταν εύκολα. Βέβαια χρειάστηκε να πάω

άλλες τρεις φορές στη Ρουμανία αλλά όλα έληξαν κανονικά. Τώρα το παιδί δείχνει

ευτυχισμένο κι εμείς ακόμη περισσότερο».

Τρία χρόνια στις λίστες

Το συγκεκριμένο ζευγάρι ήταν από τα τυχερά. Υπάρχουν χιλιάδες άλλα που ενώ

έχουν αποφασίσει να υιοθετήσουν αδυνατούν να πληρώσουν τέτοια ποσά και βεβαίως

δυσκολεύονται να περιμένουν δύο και τρία χρόνια στις λίστες των τεσσάρων

ιδρυμάτων («Μητέρα», ΠΙΚΠΑ, ΕΟΠ, «Άγιος Στυλιανός») που είναι τα μόνα που

μπορούν να δίνουν παιδιά για υιοθεσία.

Έτσι αναγκάζονται να καταφεύγουν στις λεγόμενες «ιδιωτικές» υιοθεσίες που

γίνονται με συμφωνία φυσικών και θετών γονέων, η οποία στη συνέχεια

αναγνωρίζεται από τα κατά τόπους πρωτοδικεία, εφόσον δεν προκύψει συναλλαγή.

Και βεβαίως σπάνια αποκαλύπτεται κάτι τέτοιο, αφού κανείς δεν μιλάει.

Μαιευτήρες, δικηγόροι και συμβολαιογράφοι και πολλές φορές άνθρωποι του

υποκόσμου αναλαμβάνουν να «βρουν παιδιά» ή και γυναίκες να γεννήσουν έναντι

αμοιβής. Πριν από λίγους μήνες συνελήφθησαν δύο Βούλγαροι, οι οποίοι στη

συνέχεια παραδέχτηκαν ότι τα τελευταία χρόνια είχαν πουλήσει περισσότερα από

15 παιδιά μέσω κλινικών της Βόρειας Ελλάδας. Στην Ξάνθη μια σύλληψη δύο

Τσιγγάνων αποκάλυψε ότι πουλούσαν παιδιά έναντι 2.000.000 δραχμών.

«Μήτρα» τα Βαλκάνια

Σήμερα στην Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία των υπηρεσιών του υπουργείου Υγείας,

τα τέσσερα ιδρύματα κάνουν περίπου 80 υιοθεσίες τον χρόνο όταν οι αιτήσεις των

ενδιαφερομένων φτάνουν τις 2.000. Οι περισσότεροι βρίσκουν διέξοδο στις

ιδιωτικές υιοθεσίες που ξεπερνούν τις περίπου 700 τον χρόνο. Τώρα πια εκτός

από την Ελλάδα οι ενδιαφερόμενοι απευθύνονται στη Ρουμανία, στην Αλβανία και

στη Βουλγαρία όπου χιλιάδες παιδιά, περισσότερα από 200.000, ζουν σε

ορφανοτροφεία με άθλιες συνθήκες. Ειδικά στη Ρουμανία το φαινόμενο των

υιοθεσιών είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις, με αποτέλεσμα να παρέμβη η Αγγλίδα

ευρωβουλευτής Έμα Νίκολσον για να σταματήσουν και να αλλάξει το καθεστώς.

«Ήταν τα μικρά στη σειρά και είχαν τα χεράκια τους πίσω. Θα ήταν τουλάχιστον

30. Μια υπάλληλος κρατώντας ένα βαθύ πιάτο περνούσε μπροστά από το κάθε μωρό

και του έδινε μια κουταλιά σούπα που είχαν φτιάξει βράζοντας κόκαλα. Ήταν

συγκλονιστικό», θυμάται ένας δημόσιος υπάλληλος που πήγε στη Ρουμανία να πάρει

παιδί. Αυτή η κατάσταση επικρατούσε παντού σ’ αυτά τα ιδρύματα, που τα

επισκέπτονταν άτεκνα ζευγάρια από όλον τον κόσμο. Η υιοθεσία ήταν λύτρωση για

όλους. Όμως τον τελευταίον καιρό στις γειτονικές χώρες αυξήθηκαν οι

γραφειοκρατικές διαδικασίες και οι απαιτήσεις των μεσαζόντων.

Φέρνουν εγκύους

Έτσι οι ενδιαφερόμενοι στράφηκαν σε άλλες λύσεις. «Έγκυοι από τη Βουλγαρία ή

την Αλβανία λίγο πριν γεννήσουν έρχονται στην Ελλάδα. Γεννάει και φεύγει χωρίς

να την πάρει είδηση. Ούτε στην πατρίδα της γνωρίζουν τι έγινε το παιδί ούτε

εμείς μπορούμε να κάνουμε κάτι αν δεν γίνει κάποια καταγγελία», λέει στα «ΝΕΑ»

ανώτερος αξιωματικός της Αστυνομίας που έχει ασχοληθεί με το εμπόριο βρεφών.

Σύμφωνα με τον αστυνομικό, οι περιπτώσεις αυτές δύσκολα αποκαλύπτονται, αφού

οι γιατροί εμφανίζουν ως φυσικούς γονείς τούς αγοραστές.

Όπως προκύπτει από τις μέχρι τώρα έρευνες, γυναίκες στο πρώτο στάδιο της

εγκυμοσύνης έρχονται στην Ελλάδα όπου ο «αγοραστής» σε συνεργασία με γιατρούς

και δικηγόρους τη βοηθάει να εγκατασταθεί σε ξενοδοχεία ή σε σπίτια,

πληρώνοντας όλα τα έξοδα. Στη συνέχεια, όταν έρθει η ώρα να γεννήσουν

εισάγονται σε διπλανά κρεβάτια με τη θετή μητέρα και όλα φαίνονται

φυσιολογικά.

Υπάρχουν και περιπτώσεις όπου άτεκνα ζευγάρια βρίσκουν έξω από την πόρτα τους

ένα μωρό, το οποίο στη συνέχεια με τη νόμιμη διαδικασία το υιοθετούν.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση μιας Αλβανίδας η οποία αφού γέννησε,

εξαφανίστηκε και το παιδί της ύστερα από λίγες μέρες βρέθηκε έξω από την πόρτα

άτεκνου ζευγαριού στη Νιγρίτα. Όπως έχει ακουστεί, η Αλβανίδα εισέπραξε το

ποσό των 3.000.000 δραχμών. Μάλιστα εκείνη η γυναίκα είχε επισκεφτεί την

Ελλάδα τρεις φορές την τελευταία τριετία τν χώρα μας σε κατάσταση εγκυμοσύνης…

Από 1 – 8 εκατ. δραχμές κοστίζει μια υιοθεσία

Από ένα εκατομμύριο έως και 8 μπορεί να φτάσει μια υιοθεσία. Αυτές που

κοστίζουν λίγο είναι αυτές που οι φυσικοί γονείς είναι Τσιγγάνοι ή Αλβανοί (1

έως δύο εκατομμύρια).

Για υιοθεσία από Ρουμανία το κόστος μπορεί να φτάσει και τα επτά εκατομμύρια.

Με τρία εκατομμύρια δραχμές κάποιος μπορεί να υιοθετήσει παιδί από αλλοδαπές

μητέρες που γεννούν στην Ελλάδα. Στην περίπτωση αυτή η μητέρα εισπράττει

1.000.000 και τα υπόλοιπα ο μαιευτήρας.

Στην περίπτωση της εικονικής γέννας, που έγκυος και θετή μητέρα μπαίνουν και

οι δύο στην κλινική, το κόστος μπορεί να ξεπεράσει και τα πέντε εκατομμύρια,

αφού οι ενδιαφερόμενοι παρακολουθούν την εξέλιξη της εγκυμοσύνης από την πρώτη

στιγμή και αναλαμβάνουν όλα τα έξοδα.

Στην όλη διαδικασία αναζήτησης παιδιών προς υιοθεσία δεν λείπουν και τα

παράλογα. «Δυστυχώς υπάρχουν ενδιαφερόμενοι που ζητούν συγκεκριμένο τύπο

παιδιού. Αυτό είναι παράλογο κι εμείς σε αυτές τις περιπτώσεις τούς

αποθαρρύνουμε», λέει στέλεχος ιδρύματος που φιλοξενεί παιδιά προς υιοθεσία.

Ληξιαρχικές πράξεις γέννησης για ανύπαρκτα παιδιά

Επείγουσα προκαταρκτική εξέταση διετάχθη από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας

Πρωτοδικών Λάρισας κ. Γ. Κατσαβό ύστερα από επώνυμες καταγγελίες στις

δικαστικές αρχές, σύμφωνα με τις οποίες κάποιοι γονείς κατορθώνουν να αποσπούν

ληξιαρχικές πράξεις γέννησης για ανύπαρκτα παιδιά. Σύμφωνα με δημοσίευμα της

εφημερίδας «Ελευθερία» της Λάρισας, σκοπός τους είναι να καθίστανται

πολύτεκνοι και με τον τρόπο αυτό να απολαμβάνουν των ευεργετημάτων που

προβλέπονται για τις πολύτεκνες οικογένειες.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα – έχει ενημερωθεί ήδη το υπουργείο Δικαιοσύνης και ο

Άρειος Πάγος – η υπόθεση έχει ως εξής: Με βάση την υπάρχουσα νομοθεσία, είναι

δυνατόν να βεβαιωθεί από τα Πρωτοδικεία εκ των υστέρων η γέννηση παιδιού, το

οποίο για διάφορους λόγους δεν δηλώθηκε στο Ληξιαρχείο αμέσως μετά τη γέννησή

του. Με τη δικαστική απόφαση αυτόματα συντάσσεται ληξιαρχική πράξη.

Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, η έρευνα στα αρχεία του Πρωτοδικείου Λάρισας

για τα τρία τελευταία χρόνια έδειξε ότι εκδόθηκαν περίπου 80 τέτοιες αποφάσεις

που βεβαίωναν τη γέννηση 170 παιδιών (τα περισσότερα δίδυμα) και, μάλιστα, η

συντριπτική τους πλειονότητα είναι κορίτσια (99%). Η εξήγηση είναι ότι τα

(ανύπαρκτα) κορίτσια δεν καλούνται – όπως τα αγόρια – στον στρατό και έτσι δεν

αποκαλύπτεται η απάτη.

ΓΙΑ ΥΙΟΘΕΣΙΕΣ

Φθάνουν από τα Βαλκάνια μέχρι την Κίνα!

Πριν από την πτώση των σοσιαλιστικών καθεστώτων, οι Τσιγγάνοι ήταν αυτοί που

πουλούσαν τα περισσότερα παιδιά. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση των

οικογενειών Καλαμιώτη, Κεχαγιά, Δημητρίου και Ντάνου οι οποίες επί χρόνια

πουλούσαν παιδιά με τη μεσολάβηση δικηγόρων. Κάθε οικογένεια είχε πουλήσει,

όπως αποκαλύφθηκε, περισσότερα από 10 μωρά έναντι αδράς αμοιβής η οποία έφτανε

και τα τρία εκατομμύρια.

Μετά το 1990 πολλά ζευγάρια Ελλήνων καταφεύγουν στην Αλβανία, τη Βουλγαρία, τη

Ρουμανία, αλλά και την Κίνα, τη Ρωσία και το Καζακστάν.

Ως εκεί φτάνουν με τη βοήθεια δικηγόρων, γιατρών, αλλά και τουριστικών

πρακτόρων, οι οποίοι διοργανώνουν εκδρομές με σκοπό οι ενδιαφερόμενοι να δουν

τα παιδιά. Τα περισσότερα ιδρύματα, κυρίως των βαλκανικών χωρών, εισπράττουν

μεγάλα ποσά, όπως λένε, για να μπορέσουν να συντηρήσουν τα παιδιά που δεν

βρίσκουν γονείς επειδή έχουν κάποιο πρόβλημα. Τα ποσά αυτά κυμαίνονται από δύο

έως πέντε χιλιάδες δολάρια.

Πεντακόσια γραφεία από Ευρώπη και Αμερική αναλαμβάνουν να φέρουν κοντά στα

παιδιά άτεκνα ζευγάρια. Στη Ρουμανία με αποφάσεις της κυβέρνησης

δημιουργούνται εταιρείες οι οποίες αναλαμβάνουν τις υιοθεσίες. Στις σελίδες

του Ίντερνετ υπάρχουν φωτογραφίες χιλιάδων παιδιών προς υιοθεσία απ’ όλες τις

χώρες του κόσμου. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, η Κίνα (δίνονται για

υιοθεσία κυρίως κορίτσια), η Ρωσία και η Ρουμανία είναι κατά σειρά οι χώρες

που δίνουν τα περισσότερα παιδιά.