Γλυφάδα – Σεπτέμβριος 1949. Ο Νίκος Γκίκας, παλιός τσέλιγκας από τη

Μουσουνίτσα της Παρνασσίδας, θυμάται τα παλιά και δίνει εικόνες από την

περιοχή, μετά τον πόλεμο. Μέσα στη λαϊκή ταβέρνα του Παναγιώτη

Δημητρακόπουλου.

«Ο Παναγιώτης», στην οδό Πανδώρας 54, στη Γλυφάδα, περιγράφει σκηνές και

γεγονότα που έζησε ο ίδιος: «Από του Καραπάνου ως την παραλία που είναι σήμερα

“Τα αστέρια” ­ λέει ­ ήταν χωράφια. Άλλα χέρσα κι άλλα σπαρμένα με στάρια και

κριθάρια. Σαν εκείνες τις μέρες που κατεβαίναμε με τα πρόβατά μας από την

Γκιώνα ποδαρόδρομο 22 μέρες (!) για να ξεχειμωνιάσουμε, άρχιζαν τα πρωτοβρόχια

και το όργωμα. Μύριζε χινόπωρο. Στήναμε τις καλύβες μας σε μικρούς κορμούς από

δέντρα και για στρώμα βάζαμε κλαριά και βούρλα. Τον χειμώνα σκεπαζόμασταν με

αντρομίδες (βαριά κλινοσκεπάσματα)».

Έχει κέφι και μεράκι καθώς πίνει ρετσίνα βαρελίσια ο Νίκος Γκίκας και απαντά

με πολλές λεπτομέρειες στις ερωτήσεις και τις απορίες της κόρης του Παναγιώτη,

του ταβερνιάρη, της γλυκύτατης Τζένης, που δεν χωρά το μυαλό της ότι στον ίδιο

χώρο, πριν από 50 χρόνια, βοσκούσαν πρόβατα και ήταν κυνηγότοπος.

Κι ακόμη η Τζένη και ο μνηστήρας της Σωτήρης Μαστραπάς, αλλά κι εμείς (η

συντροφιά μας), ακούμε τις αδιάκοπες περιγραφές του Νίκου Γκίκα για τη

Γλυφάδα, που κάποτε ήταν εξοχή. Στην παραλία, τα Σαββατοκύριακα τα μόνιππα και

οι σούστες έφερναν Αθηναίους και Πειραιώτες για μπάνιο και πικ-νικ κάτω από

τις δενδροστοιχίες. Οι αναμνήσεις του συνομιλητή μας ήταν τόσο ενδιαφέρουσες,

που απέκλεισαν άλλη κουβέντα που επρόκειτο ν’ αρχίσουμε με τον ιδιοκτήτη της

ταβέρνας, τον Παναγιώτη Δημητρακόπουλο. Είχε πολλά κι αυτός να μας πει, όταν

ήταν μετρ στα μεγάλα κέντρα «Κουλουριώτης» και «Τριάνα», όπου τραγουδούσαν ο

Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα. Αναμνήσεις που δεν τελειώνουν όμως.

Οι χώροι της ταβέρνας «Παναγιώτης» μέσα κι έξω πολύ άνετοι κι ευχάριστοι. Έξω,

κήπος με μουριές, μπουκαμβίλιες, γιασεμιά, νυχτολούλουδα, παρτέρια με

κυπαρισσάκια. Στον προθάλαμο μια απλή λαϊκή τοιχογραφία, σε βάζει σε πνεύμα

ταβέρνας. Μια γυναίκα κυνηγά με ρόπαλο τον άνδρα της, που είναι μεθυσμένος και

δεν μπορεί να τρέξει. Ο εσωτερικός χώρος είναι καλυμμένος με ψάθες και γενικά

το περιβάλλον ιδιαίτερα ζεστό και φιλικό. Ο Παναγιώτης είναι ένας άνθρωπος που

μόνιμα χαμογελά, αφού εδώ και 45(!) χρόνια είναι δεμένος με κάθε είδους κοινό,

με θητεία σε ταβέρνες και σε κοσμικά κέντρα. Το ίδιο φιλική και ευπροσήγορη η

κόρη του Τζένη και ο Σωτήρης, ενώ επί της υποδοχής είναι ο γιος του, Βασίλης

Δημητρακόπουλος. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον όμως εστιάζεται στην καθαρή και

ευρύχωρη κουζίνα του «Παναγιώτη». Ιδού το μενού: μελιτζάνα με παρμεζάνα στον

φούρνο. Σαγανάκι σπέσιαλ. Κολοκυθάκια τηγανητά. Φάβα. Σαλιγκάρια. Χταπόδι.

Λουκάνικο. Παπατοσαλάτα. Μαϊντανοσαλάτα. Γαριδοσαλάτα. Μπακαλιάρος φιλέτο

σκορδαλιά. Όλα αυτά για ορεκτικά. Για κύριο πιάτο: το πρώτο σπεσιαλιτέ είναι ο

κόκορας καπαμά με χοντρό μακαρόνι και μυζήθρα χωριάτικη, κουνέλι στιφάδο, αρνί

λεμονάτο, μοσχάρι στάμνας, κοτόπουλο σουβλάκι στη σχάρα. Κρέατα της ώρας:

ψαρονέφρι, κόντρα φιλέτο, χοιρινές, μοσχαρίσιες, χοιρινή καπνιστή. Τον χειμώνα

κυνήγια. Το σπεσιαλιτέ το αφήσαμε τελευταίο. Είναι το μπιφτέκι-τούρτα. Ατομική

μερίδα, χορταστική, σε σχήμα τούρτας, γεμισμένο με ροκφόρ, φέτα, γκούντα,

γραβιέρα, παντζάρι, λάχανο, κρεμμύδι, ντομάτα και πιπεριά. Πρόκειται για πολύ

ωραία γεύση. Κρασί βαρελίσιο, ρετσίνα και κοκκινέλι, αλλά και εμφιαλωμένα.

Επιδόρπιο: μήλο ψητό με γιαούρτι και σιρόπι από κερασάκι. Γιαούρτι με μέλι και

χαλβάς με σιμιγδάλι.

Ταβέρνα «Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ», Πανδώρας 54, Γλυφάδα, τηλ.: 8944.661 και 8942.205.

Λειτουργεί και το μεσημέρι της Κυριακής. Κάθε Δευτέρα κλειστά.