«Περνούσε δύσκολες ώρες ο γιατρός»

Πιέσεις που δημιουργούσαν προβλήματα στον ίδιο και την οικογένειά του δεχόταν

ο γιατρός Παρασκευάς Ελευθεριάδης, σύμφωνα με τη συνάδελφό του Έφη Τζαμουράνη,

διευθύντρια της Νευρολογικής Κλινικής στο Θριάσιο Νοσοκομείο.

Η ίδια σκύβει το κεφάλι της, βουρκώνει όταν σκέφτεται τον συνάδελφό της.

«Χθες(προχθές) το μεσημέρι τον είδα για τελευταία φορά. Ήταν σαφώς

καταθλιπτικός, ήταν κλεισμένος στον εαυτό του. Ένας άνθρωπος πολύ λυπημένος,

απίστευτα θλιμμένος», υπογραμμίζει. «Στα τέλη Φεβρουαρίου με είχε επισκεφθεί

με το παιδί του. Τότε μου είπε για ένα κλίμα πιεστικό που εισέπραττε και το

παιδί και είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση σε αυτό συμπτωμάτων νευρολογικής

φύσεως. Μου είπε ότι “περνάμε δύσκολες ώρες εγώ και η οικογένειά μου λόγω της

κατάστασης που έχει δημιουργηθεί στο Νοσοκομείο με τον θάνατο της ασθενούς”.

Μου έκανε εντύπωση χθες το μεσημέρι που τον είδα για τελευταία φορά ότι ήταν

ιδιαίτερα αποσυρμένος, ιδιαίτερα καταβεβλημένος, κλεισμένος στον εαυτό του».

Η κ. Τζαμουράνη τόνισε πως αισθάνεται την ηθική υποχρέωση να μιλήσει για τον

συνάδελφό της, γιατί δεν θα πρέπει να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι προέβη στην

πράξη από ενοχή. Δεν έφταιγε ο ίδιος, αλλά δεχόταν πίεση και αντιμετώπιζε

καθημερινές δυσκολίες που τον είχαν καταρρακώσει.

«Τον περασμένο Μάρτιο μου είχε πει ότι αισθάνεται πολύ άσχημα. Ότι

δυσκολευόταν να λειτουργήσει ως γιατρός, ότι δυσκολευόταν να λειτουργήσει

ακόμα και ως άνθρωπος. Τότε ακόμα η ΕΔΕ ήταν σε εξέλιξη».

Όπως λέει, «ήταν ένας πολύ καλός γιατρός και πολύ καλός άνθρωπος. Φρόντιζε

πολύ τους ασθενείς του και δεν έπαιρνε χρήματα. Η μοναδική του αγωνία στις

συγκεντρώσεις των διευθυντών ήταν το πώς θα κατοχυρώσει καλύτερα την

λειτουργία της κλινικής του που, ούτως ή άλλως, είχε κλείσει για ένα ορισμένο

χρονικό διάστημα, χωρίς να καταλάβω το γιατί. Έδειχνε να νοιάζεται πολύ για

την κλινική του. Αυτός ήταν και ο λόγος που τον οδήγησε σε αυτή τη κατάσταση».