|
|
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αμαλιάδα το 1953, φθινόπωρο στο λιοστάσι.
ΘΥΜΑΤΑΙ ΜΕ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ: Τα χρόνια της ξεγνοιασιάς.
ΠΡΙΝ ΓΙΝΕΙ ΓΝΩΣΤΟΣ: Δούλευε το ίδιο, για τους ίδιους στόχους.
ΤΟΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΖΕΙ: Η συλλογικότητα στη δράση.
ΤΟΝ ΕΝΟΧΛΕΙ: Ο καιροσκοπισμός.
ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ: Με την οικογένειά του.
ΕΛΠΙΖΕΙ: Πάντα και για όλα.
Μην πυροβολεί-τε τον πιανίστα, λέει ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ κ. Γιάννης
Κουτσούκος στους καταταλαιπωρη-μένους από τις συναλλαγές τους με το Δημόσιο
πολίτες. Ο πρόεδρος της ανώτατης δημοσιοϋπαλληλι-κής οργάνωσης τάσσεται υπέρ
της ενοποίησης της ΓΣΕΕ με την ΑΔΕΔΥ και υποστηρίζει ότι η μονιμότητα των
δημοσίων υπαλλήλων είναι εγγύηση της νομιμότητας και πρέπει να ενισχυθεί με αξιοκρατία.
ΕΡ.: Ενοποίηση ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Μπορεί να περπατήσει;
ΑΠ.: Επιβάλλεται όσο ποτέ.
ΕΡ.: Είναι έτοιμο το συνδικαλιστικό κίνημα για μια τέτοια αλλαγή;
ΑΠ.: Πιστεύω πως ναι.
ΕΡ.: Οι εργαζόμενοι εκτιμούν ότι οι καρέκλες δύσκολα εγκαταλείπονται;
ΑΠ.: Δυστυχώς, ισχύει από αρχαιοτάτων χρόνων.
ΕΡ.: Η εκτίμηση είναι ότι οι συνδικαλιστές χρησιμοποιούν τα συνδικάτα για
προσωπικές και πολιτικές επιδιώξεις;
ΑΠ.: Ευτυχώς που οι εργαζόμενοι ελέγχουν και κρίνουν με δημοκρατικές
διαδικασίες τις ηγεσίες τους.
ΕΡ.: Εσείς σκοπεύετε να… εκτεθείτε;
ΑΠ.: Ακόμη πιο πολύ.
ΕΡ.: Όσοι συνδικαλιστές έγιναν βουλευτές πιστεύετε ότι προασπίζουν τα
συμφέροντα των εργαζομένων;
ΑΠ.: Περισσότερο από ό,τι ορισμένοι άλλοι άκαπνοι.
ΕΡ.: Μετά την ΑΔΕΔΥ τι θα κάνετε;
ΑΠ.: Πολλά.
ΕΡ.: Ο συνδικαλισμός σήμερα;
ΑΠ.: Πολύ δύσκολη υπόθεση, μονόδρομος για τους εργαζομένους.
ΕΡ.: Η γνώμη των πολιτών για τους δημοσίους υπαλλήλους;
ΑΠ.: Ανάλογη με τα προβλήματα των δημοσίων υπηρεσιών αλλά και τη συμπεριφορά τους.
ΕΡ.: Η γνώμη των δημοσίων υπαλλήλων για τους συναλλασσόμενους;
ΑΠ.: Αμοιβαία τα αισθήματα.
ΕΡ.: Δημόσια διοίκηση;
ΑΠ.: Υπονομευμένη, χρειάζεται αλλαγή και υπεράσπιση.
ΕΡ.: Η θέση του δημοσίου υπαλλήλου στην κοινωνία μας;. ΑΠ.: Αφάνταστα δύσκολη.
ΕΡ.: Η πορεία του κυβερνητικού έργου;
ΑΠ.: Βαδίζει σε εύθραυστη κοινωνική ισορροπία.
ΕΡ.: Η δραστηριότητα του υπουργείου Εσωτερικών – Δημ. Διοίκησης και Αποκέντρωσης;
ΑΠ.: Στην κατεύθυνση της οικοδόμησης του νέου διοικητικού μοντέλου της χώρας.
ΕΡ.: Συλλογικές διαπραγματεύσεις στο Δημόσιο;
ΑΠ.: Υπάρχει επιτέλους νομοσχέδιο που πρέπει να βελτιωθεί και να ψηφιστεί.
ΕΡ.: Τι θα γίνει επιτέλους με τον δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα;
ΑΠ.: Μπορεί και με τις προτάσεις μας να προχωρήσει.
ΕΡ.: Ο μέσος μισθός ενός δημοσίου υπαλλήλου;
ΑΠ.: 280.000 δρχ. μεικτά και 200.000 δρχ. περίπου καθαρά.
ΕΡ.: Έχετε μετανιώσει με την επιλογή σας να είστε συνδικαλιστής;
ΑΠ.: Όχι, αφού ακόμα μπορώ να αγωνίζομαι για ισότητα, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη.
ΕΡ.: Τι σας ρωτούν στον δρόμο;
ΑΠ.: Κυρίως με αγωνία για το πού πάμε, πού μπορούν να βρουν δουλειά, τι
γίνεται με το ασφαλιστικό.
ΕΡ.: Κατάργηση της μονιμότητας στο Δημόσιο;
ΑΠ.: Η μονιμότητα είναι εγγύηση της νομιμότητας και πρέπει να ενισχυθεί με αξιοκρατία.
ΕΡ.: Η γνώμη σας για το ρουσφέτι;
ΑΠ.: Απαιτείται ρήξη σε όλα τα επίπεδα μέσα από αδιάβλητες και ελεγχόμενες
θεσμικές λειτουργίες.
ΕΡ.: Γίνονται σήμερα διορισμοί από το «παράθυρο»;
ΑΠ.: Ο Ν. 2190 δεν αφήνει περιθώρια εκεί όπου εφαρμόζεται.
ΕΡ.: Αλέκος Παπαδόπουλος;
ΑΠ.: Μιλάει με ειλικρίνεια.
ΕΡ.: Νίκος Χριστοδουλάκης;
ΑΠ.: Σε πολύ δύσκολο και αντιπαθή ρόλο.
ΕΡ.: Το ΠΑΣΟΚ σήμερα;
ΑΠ.: Βλέπει το μέλλον.
ΕΡ.: Ποιο είναι το πιο παράξενο αίτημα που σας έχουν υποβάλει;
ΑΠ.: Να τους προσλάβει η ΑΔΕΔΥ.
ΕΡ.: Το ασφαλιστικό των δημοσίων υπαλλήλων;
ΑΠ.: Με πολλά προβλήματα.
ΕΡ.: Είστε ικανοποιημένος από τη δράση της ΑΔΕΔΥ;
ΑΠ.: Ναι από την προσπάθεια, όχι από το αποτέλεσμα.
ΕΡ.: Ένα μεγάλο λάθος που δεν συγχωρείτε στον εαυτό σας;
ΑΠ.: Δεν το έχω κάνει ακόμη.
ΕΡ.: Τι έχετε να πείτε στους πολίτες;
ΑΠ.: Το γνωστό «μην πυροβολείτε τον πιανίστα».
