Σαρία στο Αφγανιστάν

Το διπλό τρομοκρατικό πλήγμα εναντίον των αμερικανικών πρεσβειών στην Κένυα

και την Τανζανία έφερε στο προσκήνιο το θεοκρατικό καθεστώς των Ταλεμπάν στο

Αφγανιστάν. Και αυτό επειδή οι γενειοφόροι αξιωματούχοι της Καμπούλ αρνήθηκαν

ότι ο Σαουδάραβας αντικαθεστωτικός Οσάμα Μπεν Λάντεν έχει οποιαδήποτε ανάμειξη

με τις βομβιστικές επιθέσεις και αρνήθηκαν να τον παραδώσουν στις ανακριτικές αρχές.

ΜΙΑ βδομάδα πριν από τη διπλή τρομοκρατική επίθεση, το BBC είχε μεταδώσει πως

ο ιδρυτής του κινήματος των Ταλεμπάν στο Αφγανιστάν, μουλάς Μοχάμεντ Ομάρ,

είχε δηλώσει πως οι δυνάμεις του ελέγχουν σχεδόν ολόκληρη τη χώρα, «κάτι που

σημαίνει ότι το σχέδιό του για να εφαρμοστεί η Σαρία (ο ισλαμικός νόμος) σ’

ολόκληρο το Αφγανιστάν βρίσκεται πολύ κοντά στην πραγματοποίηση».

Ο μουλάς Ομάρ είχε πει στον ανταποκριτή του BBC πως οι Ταλεμπάν δεν αποτελούν

απειλή για το γειτονικό Ιράν και τις κεντροασιατικές δημοκρατίες.

ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ

Και ξαφνικά το Αφγανιστάν βρέθηκε πάλι στο στόχαστρο των διεθνών μέσων

ενημέρωσης. Οι Ταλεμπάν, που ώς τώρα αγωνίζονταν να καταπνίξουν τις δυνάμεις

εκείνες που αντιστέκονταν στο κίνημά τους και δεν είχαν ασχοληθεί με τις

διεθνείς σχέσεις της χώρας τους, υποχρεώθηκαν να αντιμετωπίσουν και το

ενδεχόμενο ξένης εισβολής.

Πόσα γνωρίζουμε όμως στη Δύση για τους Ταλεμπάν; Τα τελευταία δημοσιεύματα που

ασχολήθηκαν με το Αφγανιστάν αναφέρονταν στην πολιτική των διακρίσεων που

εφαρμόζουν οι Ταλεμπάν εναντίον των γυναικών.

Μόλις κατέλαβαν την εξουσία στην Καμπούλ, οι Ταλεμπάν έκλεισαν τα σχολεία για

τα κορίτσια και απαγόρευσαν την κυκλοφορία των γυναικών που δεν συνοδεύονται

από μέλος της οικογένειάς τους και δεν φορούν το παραδοσιακό φόρεμα που τις

ντύνει από την κορυφή ώς τα νύχια.

Στις γειτονικές ισλαμικές χώρες είχαν δημοσιευτεί ορισμένα άρθρα που

κατηγορούσαν τους Ταλεμπάν ότι «δυσφημούν το Ισλάμ».

ΑΠΟ ΤΟ 1994

Το Αφγανιστάν είναι ανεξάρτητη χώρα που ακόμα γιορτάζει την άγρια εξέγερση

εναντίον της βρετανικής κυριαρχίας τον 19ο αιώνα.

Οι απλοί Αφγανοί πολίτες έχουν πολλαπλά προβλήματα, συσσωρευμένα από τις

κακουχίες που τους ταλανίζουν τις τελευταίες δεκαετίες, ώστε να ενδιαφερθούν

για την εξωτερική πολιτική. Το πιο δύσκολο πρόβλημα γι’ αυτούς είναι η

καθημερινή επιβίωση.

Ο κόσμος πρωτάκουσε για τους Ταλεμπάν το 1994. Ήταν ομάδα φοιτητών ισλαμικών

σχολών του Αφγανιστάν τους οποίους μίσθωσαν οι αρχές του Ισλαμαμπάντ για να

προστατεύουν εμπορικές αυτοκινητοπομπές που ταξίδευαν από το Πακιστάν στην

Κεντρική Ασία.

Αυτή η ένοπλη ομάδα κατέλαβε αρχικά το Κανταχάρ και, κάνοντας την πόλη

ορμητήριο, τον Σεπτέμβριο του 1996 κατέλαβε την Καμπούλ.

Με συνθήματα όπως «θάνατος στους καταχραστές» η συνεχώς αυξανόμενη

δημοτικότητα των Ταλεμπάν αιφνιδίασε τις ομάδες των ένοπλων μουτζαχεντίν που

διεκδικούσαν την εξουσία.

Η πλειονότητα των Ταλεμπάν προέρχεται από την εθνότητα Παστούν, αλλά

περιλαμβάνει στελέχη και από τις μειονότητες των Τατζίκων και των Ουζμπέκων

που ζουν στο Αφγανιστάν. Οι απλοί Αφγανοί πολίτες, ανήσυχοι από την έλλειψη

«νόμου και τάξης» και τον εμφύλιο που ακολούθησε την αποχώρηση των σοβιετικών

στρατευμάτων κατοχής, φάνηκαν ικανοποιημένοι από την επιτυχία που είχαν οι

Ταλεμπάν στην καταπολέμηση της διαφθοράς με όπλο τη Σαρία. Όνειρό τους, η

δημιουργία του «πιο γνήσιου ισλαμικού κράτους».

ΟΙ ΣΙΙΤΕΣ ισλαμιστές του Ιράν κατηγορούν τους Σουνίτες Ταλεμπάν ως

«μεσαιωνικούς», ενώ τα γειτονικά πρώην σοβιετικά κράτη της Κεντρικής Ασίας,

φοβούμενα μήπως το καθεστώς των φανατικών ισλαμιστών θελήσει να εξαγάγει την

ιδεολογία του στο εξωτερικό, υποστηρίζουν τους αντικαθεστωτικούς Μουτζαχεντίν

που μάχονται τους Ταλεμπάν.

Τον περασμένο Απρίλιο έκλεισαν είκοσι χρόνια αιματοχυσίας στο Αφγανιστάν.

Μία χώρα που δεν φημίζεται για την ήρεμη πολιτική της ζωή. Ο μονάρχης Σαχίρ

Σαχ, που κυβερνούσε επί 40 χρόνια, είχε ήδη ανατραπεί το 1973 από τον εξάδελφό

του Νταούντ, ο οποίος ανακήρυξε τη χώρα σε δημοκρατία με τον ίδιο ως πρόεδρο.

Στις 23 Απριλίου 1968, το Κομμουνιστικό Κόμμα του Αφγανιστάν είχε καταλάβει

την εξουσία με το πραξικόπημα των «Σαούρ» εναντίον του προέδρου Μοχάμαντ

Νταούντ. Πρώτος κομμουνιστής κυβερνήτης των Αφγανών ο Νουρ Μοχάμεντ Ταράκι.

Ηγετικό στέλεχος του αφγανικού ΚΚ ο Χαφιζουλάχ Αμίν, που σκοτώνει τον Ταράκι

και αναλαμβάνει εκείνος πρόεδρος.

Ανήσυχη η σοβιετική ηγεσία από το ασταθές κομμουνιστικό καθεστώς στην Καμπούλ,

στέλνει τα σοβιετικά στρατεύματα στο Αφγανιστάν τον Δεκέμβριο του 1979.

Ο Αμίν σκοτώνεται και πρόεδρος αναλαμβάνει ο Μπαμπράκ Καρμάλ, ο οποίος θα

αντικατασταθεί από τον δρα Νατζιμπουλάχ, ο οποίος θα κατορθώσει να παραμείνει

στην εξουσία έως το 1992, τρία χρόνια μετά την αποχώρηση του Κόκκινου Στρατού.

Είχε έρθει η σειρά των Μουτζαχεντίν, που όλα αυτά τα χρόνια πολεμούσαν

εναντίον των σοβιετικών στρατευμάτων κατοχής.