Δημιουργεί ευχάριστη έκπληξη το γεγονός ότι ύστερα από πολλά χρόνια σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο υπάρχει τέτοιος συνωστισμός στους πρώτους σκόρερ με μια πεντάδα που έχουν μίνιμουμ σκοράρει από 6 γκολ (παλιά αυτός ο αριθμός ήταν συνήθως εκείνος που χάριζε το χρυσό παπούτσι στις διοργανώσεις) και μπορεί να γίνει επτάδα καθώς ο Ογιαρθάμπαλ και ο Ντεμπελέ που έχουν αμφότεροι από ένα παιχνίδι ακόμα βρίσκονται στα πέντε γκολ.
Γενικά σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο που περνάει στην ιστορία ως ένα από τα πιο παραγωγικά, τα γκολ πέφτουν βροχή. Φυσικά το ρεκόρ του 1954 δεν θα μπορέσει να το φτάσει ποτέ κανείς κυρίως χάρις στη μεγάλη Ουγγαρία με εκείνη τη διοργάνωση να έχει το εξωπραγματικό 5,38 γκολ μέσο όρο ανά αγώνα και το μεγαλύτερο σκορ στην ιστορία σε συνολική συγκομιδή γκολ το 7-5 της Αυστρίας επί της Ελβετίας, σκορ που θύμιζε περισσότερο πόλο.
Γενικά φέτος οι ομάδες που είχαν δεινούς σκόρερ, που έβρισκαν εύκολα το γκολ προχώρησαν, όταν για παράδειγμα ομάδες που ήταν σκληροτράχηλες, έχαναν δύσκολα αλλά δεν έβαζαν γκολ έμειναν έξω από τον όμιλο με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το δίδυμο (στον ίδιο όμιλο) Ουρουγουάη και Σαουδική Αραβία που με δύο ισοπαλίες καθώς σκόραραν με το… σταγονόμετρο έμειναν εκτός συνέχειας νωρίς.
Η Γαλλία έφτασε για 3η συνεχόμενη φορά στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου (το 2018 και το 2022 είχε πάει και μέχρι τον τελικό) πάλι χάρη κυρίως στον τρομερό Κιλιάν Εμπαπέ με τα 8 γκολ μέχρι στιγμής όσα είχε βάλει και στο Κατάρ που είχε αναδειχθεί πρώτος σκόρερ αλλά και τα 5 του Οσμάν Ντεμπελέ.
Η Ισπανία βρήκε πάλι γκολ (έστω με πέναλτι) από τον πρώτο της σκόρερ και πρότυπο ομαδικότητας τον Μίκελ Ογιαρθάμπαλ που ήδη είναι στα 5 γκολ.
Αργεντινή και Αγγλία προχώρησαν τόσο ψηλά καθώς η πρώτη είχε και πάλι σε δαιμονιώδη κατάσταση τον Λιονέλ Μέσι (είχε 8 γκολ μέχρι να παίξουν στα ημιτελικά) ενώ οι Αγγλοι παρουσίασαν το εξαιρετικό δίδυμο Χάρι Κέιν και Τζουντ Μπέλιγχαμ (ο τελευταίος «καθάρισε» τη Νορβηγία με 2 προσωπικά γκολ) που είχαν παρέα 12 γκολ (από 6 έκαστος) μέχρι να παίξουν στα ημιτελικά.
Η Νορβηγία έκανε την καλύτερη πορεία στην ιστορία της φτάνοντας μέχρι τα προημιτελικά κυρίως χάρη στον Ερλινγκ Χάαλαντ που σημείωσε 7 γκολ σκοράροντας ασταμάτητα και μάλιστα πέτυχε και τα 2 στη μεγάλη νίκη επί της Βραζιλίας με 2-1 στη φάση των «16» σκοράροντας εκεί για 14ο συνεχόμενο παιχνίδι με την Εθνική Νορβηγίας.
Η Σενεγάλη και το Μεξικό ήταν από τις ευχάριστες εκπλήξεις με την πρώτη να… αυτοκτονεί στον αγώνα με το Βέλγιο στις «32» όπου νικούσε με 2-0 στο 85′ και έχασε στο φινάλε της παράτασης με 3-2. Ομως έφτασε ως εκεί χάρις στον Ισμαΐλα Σαρ με τα 4 γκολ όπως και οι συνδιοργανωτές Μεξικανοί που πήγαν ένα βήμα παραπάνω στη φάση των «16» με τον Τζουλιάν Κινόνες να πετυχαίνει επίσης 4 τέρματα.
Εδώ η Βραζιλία που είχε θέματα, έφτασε στις «16» κυρίως χάρη στον Βινίσιους με τα 4 γκολ και ακόμα μένει η απορία (δεδομένου ότι δεν είχε αστοχήσει σε κανένα πέναλτι στη Ρεάλ Μαδρίτης), εφόσον ο Αντσελότι του είχε εμπιστευτεί το πέναλτι με τη Νορβηγία στο 0-0, εάν το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό. Το χτύπησε – και το έχασε – ο Μπρούνο Γκιμαράες που είχε μόλις τρία πέναλτι εκτελέσει στην καριέρα του!
Το Βέλγιο έφτασε να αποκλειστεί στις καθυστερήσεις του αγώνα του με την Ισπανία στα προημιτελικά διανύοντας μια εξαιρετική πορεία έχοντας ένα δίδυμο παικτών, τον γερόλυκο Ρομέλου Λουκάκου συνήθως ως αλλαγή και τον Σαρλς Ντε Κατελάρε, που σημείωσαν αμφότεροι από 3 γκολ.Ενώ και η πολύ κακή σε απόδοση Γερμανία νίκησε την Ακτή Ελεφαντοστού με ανατροπή και εξασφάλισε την πρόκριση με τα δύο από τα τρία γκολ του συνολικά που σημείωσε ο Ντένις Ούνταφ. Οπως και η Ελβετία έφτασε στα προημιτελικά με τον Γιόχαν Μαζάνμπι να σημειώνει 3 γκολ.
Η Ολλανδία είχε επίσης δίδυμο σκόρερ από 3 γκολ ο καθένας (Γκάκπο και Μπρόμπεϊ) αλλά αν δεν βρει ικανούς εκτελεστές στα πέναλτι θα αποχωρεί αήττητη μεν, πικραμένη δε.
