Τούτο το Μουντιάλ δεν αποδείχθηκε αμείλικτο μόνο για τις εθνικές ομάδες που είδαν τα όνειρά τους να σβήνουν πρόωρα στα γήπεδα των Ηνωμένων Πολιτειών, του Μεξικού και του Καναδά. Εξελίχθηκε παράλληλα σε έναν πραγματικό «εξολοθρευτή» προπονητών, προκαλώντας ένα πρωτοφανές κύμα παραιτήσεων, απολύσεων και αποχωρήσεων.
Προτού ακόμη ολοκληρωθεί η διοργάνωση, περισσότεροι από δέκα προπονητές που κάθισαν σε πάγκο ομάδας του Μουντιάλ είχαν ήδη αποχωρήσει. Σε κάποιες περιπτώσεις η απόφαση είχε ουσιαστικά προεξοφληθεί πριν από το τελευταίο σφύριγμα. Σε άλλες, οι εξελίξεις υπήρξαν αστραπιαίες και ιδιαίτερα σκληρές, επιβεβαιώνοντας ότι η πρόκριση στην τελική φάση ενός Παγκόσμιου Κυπέλλου και η συμμετοχή στη μεγάλη γιορτή του ποδοσφαίρου, δεν αποτελεί ασπίδα προστασίας.
Το… τερμάτισε η Τυνησία
Το πιο ακραίο παράδειγμα καταγράφηκε στην Τυνησία. Ο Σαμπρί Λαμουσί απολύθηκε μετά τη βαριά ήττα με 5-1 από τη Σουηδία, μόλις έπειτα από ένα παιχνίδι στη διοργάνωση. Η ομοσπονδία κινήθηκε αμέσως για την πρόσληψη του Ερβέ Ρενάρ, ενός προπονητή με μεγάλη εμπειρία στο αφρικανικό ποδόσφαιρο και δύο κατακτήσεις Κυπέλλου Εθνών Αφρικής. Η αλλαγή, ωστόσο, δεν έσωσε την κατάσταση.
Η Τυνησία αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων και ο Ρενάρ αποχώρησε ύστερα από μόλις 18 ημέρες στον πάγκο! Δύο προπονητές «κάηκαν» μέσα στην ίδια διοργάνωση και εν τέλει η Τυνησία έμεινε χωρίς τεχνική ηγεσία.
Στην Πορτογαλία, ο αποκλεισμός από την Ισπανία στη φάση των «16» σήμανε το τέλος της εποχής του Ρομπέρτο Μαρτίνεθ. Η πορτογαλική ομοσπονδία κάλυψε άμεσα το κενό, ανακοινώνοντας τον Ζόρζε Ζεσούς ως νέο ομοσπονδιακό τεχνικό.
Ανάλογη ήταν η κατάσταση στο Μεξικό. Ο Χαβιέ Αγκίρε ολοκλήρωσε την τρίτη θητεία του στην εθνική ομάδα μετά τον αποκλεισμό από την Αγγλία και τη σκυτάλη ανέλαβε ο θρύλος του μεξικανικού ποδοσφαίρου, Ράφα Μάρκες.
Auf Wiedersehen, Herr Nagelsmann
Στη Γερμανία, η νέα απογοητευτική παρουσία σε μεγάλη διοργάνωση οδήγησε στην αποχώρηση του Γιούλιαν Νάγκελσμαν. Ο αποκλεισμός από την Παραγουάη στα πέναλτι, στη φάση των «32», αποτέλεσε ακόμη ένα βαρύ πλήγμα για μία ποδοσφαιρική υπερδύναμη που εξακολουθεί να αναζητεί την επιστροφή της στην κορυφή. Η γερμανική ομοσπονδία ξεκίνησε συζητήσεις με τον Γιούργκεν Κλοπ και ήδη έχει συμφωνήσει προφορικά με τον άλλοτε προπονητή της Λίβερπουλ και της Ντόρτμουντ.
Ο Ρόναλντ Κούμαν ήταν επίσης ένα από τα μεγάλα ονόματα που δεν άντεξαν την πίεση της αποτυχίας. Ο ολλανδός τεχνικός ανακοίνωσε την παραίτησή του μετά τον αποκλεισμό της εθνικής του από το Μαρόκο. Η αποχώρησή του άνοιξε εκ νέου τη συζήτηση για την κατεύθυνση του ολλανδικού ποδοσφαίρου, καθώς η ομάδα διέθετε ποιότητα, αλλά δεν κατάφερε να κάνει το βήμα παραπάνω.
Αδειασαν οι πάγκοι
Το τέλος της διοργάνωσης έφερε αποχωρήσεις και σε ομάδες με σαφώς χαμηλότερες προσδοκίες. Ο Μίροσλαβ Κούμπεκ παραιτήθηκε από την Τσεχία μετά την απογοητευτική παρουσία της ομάδας και την έντονη κριτική που ασκήθηκε για τις αποφάσεις του. Ο Στιβ Κλαρκ αποχώρησε από τη Σκωτία, ο Χονγκ Μιουνγκ-μπο αποχώρησε κακήν κακώς από τη Νότια Κορέα (του απαγόρευσαν ακόμα και την είσοδο σε εστιατόρια της χώρας) και ο Τζαμάλ Σελαμί έλυσε τη συνεργασία του με την Ιορδανία, παρά το γεγονός ότι είχε οδηγήσει τη χώρα στην πρώτη συμμετοχή της σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
Reality με Μπιέλσα
Μεγάλο θόρυβο προκάλεσε η – όχι και τόσο ηρωική – έξοδος του Μαρσέλο Μπιέλσα από την Ουρουγουάη. Το τριετές συμβόλαιό του ολοκληρώθηκε μετά τον πρόωρο αποκλεισμό της Σελέστε και η θητεία του έκλεισε μέσα σε κλίμα έντονης κριτικής και αμφισβήτησης. Ο αργεντινός προπονητής άφησε σαφέστατες αιχμές κατά των παικτών του και η αποχώρησή του είναι ακόμα θέμα συζήτησης στη χώρα.
Στον ίδιο κατάλογο εντάχθηκαν ο Ζλάτκο Ντάλιτς, έπειτα από μία εξαιρετικά επιτυχημένη θητεία στην Κροατία, ο Σεμπαστιάν Μπεκατσέσε στο Εκουαδόρ και ο Κάρλος Κεϊρόζ στην Γκάνα. O Bλάντιμιρ Πέτκοβιτς απολύθηκε μετά την αποτυχία πρόκρισης της Αλγερίας επί της Ελβετίας και ο Πάπε Τιαό πλήρωσε το… μάρμαρο του αποκλεισμού της Σενεγάλης.
