H Zάνα εργάζεται σε ένα κανάλι που ελέγχεται από το Κρεμλίνο, είναι υπερήφανη για τη χώρα της, τη Ρωσία, και θέλει να περάσει αυτή την υπερηφάνεια στην κόρη της, την Άλις. Εκείνη είναι μισή Ιταλίδα, φοιτά σε ένα γαλλικό διεθνές σχολείο και δεν μπορεί να καταλάβει πώς η μητέρα της εξακολουθεί όχι μόνο να καταπίνει την προπαγάνδα του Πούτιν, αλλά και να τη διαδίδει. Μητέρα και κόρη διατρέχουν τη χώρα την παραμονή της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και όλες τους οι ιδεολογικές, αξιακές και γενεακές διαφορές έρχονται με εκρηκτικό τρόπο στην επιφάνεια. Μαντέψτε ποια χάνει.

Η ίδια η Ζάνα Αγκαλάκοβα, που παρουσίασε αυτή την εβδομάδα το ντοκιμαντέρ της «Ένας μικρός γκρίζος λύκος θα ‘ρθεί» στο διεθνές Φεστιβάλ δημοσιογραφίας που έγινε στο Μπορντό, υποστηρίζει ότι η αποστασιοποίησή της από την πατρίδα της άρχισε το 2005, όταν δούλευε ως ανταποκρίτρια στο Παρίσι και τη Νέα Υόρκη και κάλυπτε μόδα και κοινωνικά θέματα. Αλλά η οριστική ρήξη ήρθε με τον πόλεμο. Αποφάσισε τότε να σταματήσει τη συνεργασία με το καθεστώς, να επιστρέψει το μετάλλιο της Φιλίας που της είχε δώσει ο ίδιος ο Πούτιν και να μείνει στο Παρίσι.

Δεν είναι εύκολο, λέει σε συνέντευξή της στην Corriere. Μόνο φέτος, τρεις δημοσιογράφοι που είχαν καταφύγει στη γαλλική πρωτεύουσα λόγω του πολέμου, αυτοκτόνησαν. Η ίδια πρέπει να προσέχει όλο το 24ωρο, δεν συγχρωτίζεται με Ρώσους που δεν γνωρίζει, δεν απαντά σε άγνωστους αριθμούς, αλλά πότε – πότε ξεχνιέται. Ετσι κι αλλιώς ο φόβος δεν την εγκαταλείπει ποτέ, ξέρει ότι ο Πούτιν έχει μεγάλη υπομονή, τον Σεργκέι Σκριπάλ τον δηλητηρίασε με novichok στο Σόλσμπερι πολλά χρόνια μετά την αυτομόλησή του.

Tην υπομονή των συμπατριωτών της απέναντι στο καθεστώς πώς την εξηγεί; «Η συμφωνία με την εξουσία αποτελεί μέρος της ιστορίας μας. Ανεχθήκαμε σιωπηλά τα εκατομμύρια των ρώσων νεκρών την εποχή του Στάλιν και όταν εισέβαλαν τα σοβιετικά τανκς στην Πράγα, το 1968, μόλις έξι (6) Ρώσοι διαδήλωσαν, και συνελήφθησαν αμέσως. Η υπομονή των τελευταίων ετών, έτσι, δεν με εκπλήσσει. Η καταστολή είναι τρομακτική, βάζουν φυλακή όποιον τολμήσει να μιλήσει, ακόμη κι έναν 14χρονο που έκανε πλάκα στο Tik Tok. Κι ύστερα όλοι έχουν ένα δάνειο να πληρώσουν, έναν ηλικιωμένο να φροντίσουν, μια δουλειά να προστατεύσουν».

Ο γκρίζος λύκος του ντοκιμαντέρ της Ζάνα είναι φυσικά ο ίδιος λύκος με τον οποίο οι γιαγιάδες τρόμαζαν τα παλιά τα χρόνια τα παιδιά στην Ελλάδα για να κάτσουν ήσυχα. Μόνο που εδώ, εξαιτίας του εγκληματικού τυχοδιωκτισμού του ηγέτη τους, δεν απειλούνται μόνο τα παιδιά, αλλά όλοι οι Ρώσοι από τον λύκο, που μπορεί να πάρει τη μορφή του εμφυλίου πολέμου, της απομόνωσης τύπου Β. Κορέας ή της δημογραφικής κατάρρευσης. Και λύση στον ορίζοντα δεν φαίνεται.

ΣΧΟΛΙΑ
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
0 /50
0 /2000
YouTube thumbnail