Όσο κι αν πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας το τεκμήριο της αθωότητας, και να επιμένουμε ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για εξιχνίαση του εγκλήματος της Marfin, όπως και οποιουδήποτε εγκλήματος, αν δεν υπάρξουν τελεσίδικες καταδίκες, φαίνεται πως τα στοιχεία που έχουν συλλεγεί αυτή τη φορά είναι ισχυρά. Σε αυτό συνετέλεσαν ο επαγγελματισμός που, αντίθετα με τα προηγούμενα χρόνια, επιδείχθηκε τώρα, το πείσμα του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, οι πρόοδοι της τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης, καθώς και η διαφαινόμενη πρόθεση κάποιου ή κάποιων από τους εμπλεκόμενους στην τρομοκρατική επίθεση του 2010 να μιλήσουν.
Όσο κι αν έχουν περάσει 16 χρόνια από εκείνη την αποφράδα ημέρα, και η αίσθηση ότι οι δολοφόνοι κυκλοφορούσαν ή εξακολουθούν να κυκλοφορούν ανάμεσά μας προκαλεί δικαιολογημένη αγανάκτηση, οι συλλήψεις για την τριπλή δολοφονία δείχνουν ότι η Δικαιοσύνη δεν παραιτείται ποτέ. Όπως είπε μια από τις επιζήσασες του φονικού εμπρησμού, η Μαρία Καραγιάννη, οι άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους δεν θα γυρίσουν πίσω, η τιμωρία όμως εκείνων που προκάλεσαν σκοπίμως τον θάνατό τους θα αποτελέσει μια ηθική δικαίωση.
Αυτές τις κρίσιμες ώρες καλό είναι να αποφεύγονται οι θριαμβολογίες, όπως και οι θεωρίες συνωμοσίας. Οι πρόωρες καταδίκες, όπως και οι μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις. Ας αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. Κι ας μην ξεχάσουμε τα ονοματεπώνυμα τριών νέων ανθρώπων, και ένα αγέννητο παιδί, που έπεσαν θύματα του φανατισμού, του παραλογισμού και της εγκληματικής ανοησίας: Αγγελική Παπαθανασοπούλου, Επαμεινώνδας Τσακάλης και Παρασκευή Ζούλια.
