Οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν την άνοιξη του 2027, υποστηρίζει σε κάθε ευκαιρία ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’, προκειμένου, φαντάζομαι, να το πιστέψει και ο ίδιος, διότι με όσα εξελίσσονται παρασκηνιακά, τις δεσμεύσεις περί εκλογών το ’27 θα τις βλέπουμε τον Σεπτέμβριο, τον Οκτώβριο, και θα τις αντιμετωπίζουμε ως ανέκδοτο. Θα συζητάμε τα ήρεμα βράδια στις ταβέρνες, και θα λέμε «θυμάσαι ρε, που ο Κυριάκος έλεγε ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη;», και χα χα χα, τα γέλια. Τέλος πάντων, δικαίωμά του είναι, δεν έχω κάτι περισσότερο επ’ αυτού να πω. Αυτός αποφασίζει, είναι αποκλειστικό του δικαίωμα, και κανείς δεν μπορεί να του το αμφισβητήσει. Κανείς, ούτε φυσικά εγώ. Εγώ, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να «τσιμπάω» κάτι τέτοιες ειδήσεις και να εκτιμώ. Οπως ας πούμε χθεσινή είδηση, που λέει, ότι έρχεται (φιλολαϊκή, διάβαζε ψηφοθηρική) απόφαση που θα θεσπίζει 72, παρακαλώ, δόσεις για χρέη προς το Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία, ΚΕΑΟ, ΕΦΚΑ και τα ρέστα!!!
Προεκλογικό το μέτρο; Ελάτε σας παρακαλώ, μα τι είναι αυτά που περνούν από το διεστραμμένο μυαλό σας; Είναι δυνατόν; Μόνο… 1,5 εκατομμύριο πολίτες αφορά το μέτρο!!!
(Μεγάλη δεξαμενή, κολυμπάνε πολλά ψηφαλάκια…)
Ο απόλυτος εξευτελισμός
Δεν διασκεδάζω ιδιαίτερα με όσα συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ – είναι μια ομολογία που οφείλω να κάνω. Κάποτε, το παραδέχομαι, διασκέδαζα. Μπορεί και να χαιρόμουν, διότι με καταλάμβανε μια προσωπική χαιρεκακία για όλα αυτά που συμβαίνουν στο κόμμα της δυστυχίας (όχι χαράς πια). Ομως όλο αυτό, δεν έχει πλέον πλάκα. Δεν είναι ανέκδοτο, δεν είναι αστείο. Τι είναι; Ο απόλυτος εξευτελισμός κάθε δημοκρατικής διαδικασίας, και το ολοκληρωτικό ξεγύμνωμα ενός μηχανισμού, ο οποίος έπαιξε τις τύχες μας, και τις τύχες της χώρας, για πέντε χρόνια, στα ζάρια – κυριολεκτικά. Οι άνθρωποι αυτοί, που τους είδαμε πώς λειτουργούν τις τελευταίες ημέρες με τα εσωκομματικά τους, μας κυβέρνησαν! Το θυμάστε δεν μπορεί, μας κυβέρνησαν. Εξαρτιόμασταν από αυτούς, από τις αποφάσεις τους, και ορισμένοι από εμάς, ζήσαμε (και στο πετσί μας) τους εκβιασμούς, τις απειλές, τις διώξεις, και τη χρησιμοποίηση εις βάρος μας, κάθε οργανωμένης διωκτικής δομής που διαθέτει η πολιτεία. Μόνο και μόνο γιατί τους ασκούσαμε κριτική ή γιατί δεν ήμασταν μαζί τους.
Κυβέρνησαν για πέντε χρόνια, με τις ίδιες μεθόδους ενός δικτατορικού καθεστώτος – μόνο η εξορία έλειψε από όλο αυτό. Φυσικά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ξανακυβερνήσει ποτέ, αλλά δεν πρέπει να ξεχάσουμε με τίποτε, το πέρασμά του από την εξουσία…
The Walking Dead
Το Σάββατο βγήκαν από τους τάφους τους τα ζόμπι της ζαχαριαδικής περιόδου του ΚΚΕ, και έκοβαν βόλτες στην πλατεία Καραϊσκάκη, όπου πραγματοποιήθηκε η υποτιθέμενη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Οποιος πέρναγε απ’ έξω, και πολύ περισσότερο αυτοί που βρέθηκαν μέσα, και είδαν διά ζώσης αυτό το κομματικό τσίρκο, έμειναν με την εντύπωση ότι ζούσαν ένα επεισόδιο του «The Walking Dead» – μόνο ο Ζαχαριάδης, με τον Κολιγιάννη, τον Σιάντο και τον Καραγιώργη έλειπαν από την αίθουσα. Οι μέθοδοι όμως, ήταν όλες εκεί. Ολόιδιες. Χωρίς την παραμικρή παραλλαγή. Και εφαρμόστηκαν στην πράξη, και με όλες τις δυνατές εκδοχές.
Φυσικά δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική ό,τι συνέβη το Σάββατο. Ολο είχε να κάνει με το πώς θα νομιμοποιούνταν πολιτικά η επιστροφή του Παύλου Πολάκη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος (ή ό,τι τέλος πάντων έχει απομείνει από αυτή), προκειμένου να μπορεί ο πελάτης μου, να διεκδικήσει την ηγεσία του κόμματος, στη διαδικασία που θα γίνει το επόμενο διάστημα. Εκλογή στην οποία θα λάβει μέρος και η Ρένα Δούρου. Η οποία και θα χάσει. Καθώς ό,τι απέμεινε πολιτικά και κομματικά στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι του Πολάκη.
Πώς το έλεγε ο Απόστολος Παύλος στην προς Εβραίους επιστολή του; «Τοιούτος γαρ έπρεπεν ημίν, αρχιερεύς»…
Κάνει το κορόιδο, το παλικάρι
Η περίπτωση που θα αφηγηθώ εν συνεχεία δεν αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ και το καταστροφικό του πέρασμα από την εξουσία της χώρας. Είναι σημερινό, και αποδεικνύει πως όλα τριγύρω αλλάζουνε, κι όλα το ίδιο μένουν. Κυβέρνηση ΝουΔου. Το επεισόδιο έχει τίτλο «όταν το κράτος εκδίδει αποφάσεις, αλλά κάποιοι (οι ενδιαφερόμενοι) αποφασίζουν ότι δεν τους αφορούν».
Φίλος με ενημέρωσε για μια περίπτωση ειδικού συμβούλου του πρώην αναπληρωτή υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, Κ. Κυρανάκη, νυν γραμματέα του κόμματος. Μαρινάκης ονομάζεται το παλικάρι (Μιχαήλ για την ακρίβεια, αγνοώ τη σχέση του με τον Παύλο). Προσλήφθηκε τον Ιούνιο του ’25 ως ειδικός σύμβουλος στο ιδιαίτερο γραφείο του υπουργού, καθ’ υπέρβαση του ανώτατου αριθμού συνεργατών, άμισθος και εθελοντής, με ρητή πρόβλεψη ότι η ανάθεση των καθηκόντων του διαρκεί για όσο χρόνο ο Κυρανάκης ασκεί καθήκοντα υπουργού. Η διατύπωση δεν επιδέχεται παρερμηνείες. Ούτε αφήνει περιθώρια για «δημιουργικές» ερμηνείες. Για κανέναν. Εκτός κι αν σε λένε Μαρινάκη. Που αρνείται να παραιτηθεί, ως σαν να μην τον αφορά! Κάνει το κορόιδο, το παλικάρι. Σου λέει, εντάξει, υπάρχει ο νόμος που επιτάσσει ότι οι μετακλητοί αποχωρούν όταν αποχωρεί και ο υπουργός στον οποίο «υπηρετούν», αλλά άσε να φύγουν οι άλλοι, εμένα θα με ξεχάσουν. Θα «χαθώ» μες στους πολλούς.
Αποσπασμένος και βολεμένος
Το είδε αυτό ο Χρίστος Δήμας, ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, και τι να κάνει ο άνθρωπος, υπογράφει επίσημη διαπιστωτική πράξη στις 17 Ιουνίου 2026, η οποία και δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ. Στο έγγραφο κατονομάζεται ρητά και ο Μιχαήλ Μαρινάκης, μεταξύ των ειδικών συμβούλων που αποχώρησαν αυτοδικαίως από το ιδιαίτερο γραφείο του Κυρανάκη.
Και όμως, σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, ο συγκεκριμένος σύμβουλος όχι μόνο δεν αποχώρησε από τη θέση του αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται «αποσπασμένος» στην εταιρεία «Ελληνικοί Σιδηρόδρομοι ΜΑΕ», να διατηρεί γραφείο δίπλα στον προσωρινό διευθύνοντα σύμβουλο και να ασκεί, στην πράξη, σύμφωνα με τον δικό μου, αυξημένη επιρροή στον οργανισμό. Πώς έχει γίνει αυτό το μαγικό, μόνο ο Κυρανάκης μπορεί να απαντήσει. Τον διόρισε εκεί; Τον βόλεψε ως μετακλητό του διευθύνοντος συμβούλου; Αγνωστο. Αναρωτιέμαι όμως: αν είναι τόσο ικανός αυτός ο τύπος, γιατί δεν τον κάνει μεταγραφή στην Πειραιώς; Να τον βοηθάει στα προεκλογικά; Και κάτι τελευταίο: είναι ντροπή να στηρίζει κάποιον ο οποίος αψηφά την απόφαση υπουργού της κυβέρνησης, εν προκειμένω του υπουργού Υποδομών και Μεταφορών Χρ. Δήμα. Το Μαξίμου, εγκρίνει;
Κάτι συμβαίνει στην Πάτρα
Νέος εμπρησμός σε πιλοτή πολυκατοικίας, αυτή τη φορά στην Πάτρα. Τα ξημερώματα χθες έγινε το περιστατικό, κάποια άθλια περιθώρια, παραλίγο να κάψουν δύο ηλικιωμένους και έναν ασθενή. Μάλλον για «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» (αυτό το «ξεκαθάρισμα» πια… Ο,τι γίνεται, είναι πάντα από πίσω «ξεκαθάρισμα» κάποιων λογαριασμών, που ποτέ δεν μαθαίνουμε ποιοι είναι και τι αφορούν) πρόκειται, μου ανέφερε ένας δικός μου πατρινός συνάδελφος. Όμως ανεξάρτητα από το ποια είναι η αιτία, το σημαντικό είναι ότι κάποιοι δεν έβαλαν μυαλό από το τι έγινε στη Θεσσαλονίκη, με τη δολοφονία της Νέστορα. Αυτά τα τομάρια, απ’ όπου κι αν προέρχονται, έχω να πω, δεν καταλαβαίνουν ότι τα γκαζάκια δεν είναι πλάκα, δεν είναι στρακαστρούκες στην Ανάσταση. Μπορεί να σκοτώσουν, και σκοτώνουν. Στην Πάτρα από τύχη γλίτωσαν οι τρεις άνθρωποι. Θα μπορούσαν να μην είχαν προλάβει μέσα στη νύχτα να βγουν από τα σπίτια τους. Κι επειδή, όπως μου ανέφερε ο συνάδελφός μου, στην Πάτρα, το τελευταίο διάστημα έχουν συμβεί τέσσερα-πέντε ανάλογα περιστατικά, προφανώς κάτι συμβαίνει στην πόλη. Κάποιο «μηχανάκι» το τρέχει αυτό το project, δεν μπορεί. Και πρέπει να διαλυθεί. Αμεσα, πριν από την επόμενη φορά που κάποιος – ο ίδιος; Αλλος; – βλαξ βάλει ένα γκαζάκι, κάτω από ένα αυτοκίνητο…
