Πρωταγωνιστές που κάνουν επιλογές ζωής

Μεγαλύτερο ενδιαφέρον και από τα ίδια τα ματς των προημιτελικών του Μουντιάλ είχαν οι ιστορίες των πρωταγωνιστών τους, δηλαδή του Εμπαπέ, που οδήγησε στη νίκη τη Γαλλία κόντρα στο Μαρόκο, του Μερίνο που για δεύτερο συνεχόμενο ματς ήταν η χρυσή αλλαγή και ο σκόρερ των Ισπανών στο ματς με το Βέλγιο, του Τζουντ Μπέλιγχαμ που μετά το Μεξικό πέταξε έξω και τη Νορβηγία με δύο προσωπικά γκολ, κάνοντας τους Αγγλους να πανηγυρίζουν, και του Άλβαρες που στο πιο δύσκολο βράδυ του Λίο Μέσι βρήκε αυτό το καταπληκτικό γκολ που έδωσε στην Αργεντινή την πρόκριση απέναντι στη μαχητική Ελβετία.

Ωραίες ιστορίες αναμφίβολα.

Πείσμωσε

Σ’ αυτό το Μουντιάλ μιλήσαμε πάρα πολύ για την επιλογή του Λιονέλ Μέσι να συνεχίσει την καριέρα του στο Μαϊάμι μετά την κατάκτηση του Μουντιάλ στο Κατάρ. Απ’ ό,τι φαίνεται όμως σημαντική για την ιστορία αυτού του Παγκοσμίου Κυπέλλου είναι και μια άλλη επιλογή: η επιλογή του Εμπαπέ να αγωνιστεί στη Ρεάλ Μαδρίτης. Όχι γιατί στη Βασίλισσα ο Εμπαπέ έκανε καταπληκτικά πράγματα, αλλά ακριβώς γιατί με αυτή δεν κέρδισε τίτλους. Γεγονός που τον πείσμωσε.

Αρκετά

Ο Γάλλος είχε μια περίεργη σεζόν στη Μαδρίτη. Ο ίδιος σκόραρε αρκετά αλλά η Βασίλισσα δεν κέρδισε τίποτα και όταν η Ρεάλ δεν κερδίζει ο κόσμος τα βάζει πρώτα απ’ όλα με τους ακριβοπληρωμένους σταρ της.

Ο Εμπαπέ τους προηγούμενους μήνες έφτασε να απολογείται για πολλά. Δεν του ταιριάζει. Και πήγε στο Μουντιάλ για να αποδείξει ότι είναι ο καλύτερος. Οσα κάνει στις ΗΠΑ, με τελευταίο το καταπληκτικό του γκολ κόντρα στο Μαρόκο έπειτα από ένα χαμένο πέναλτι, δεν αφήνουν περιθώρια για αμφισβήτηση. Είναι ο μεγάλος σταρ του καιρού μας. Αυτός που θα περάσει τον Μέσι στην κατάταξη των σκόρερ του Παγκοσμίου Κυπέλλου: Είναι απλά θέμα χρόνου.

Μυστικό

Ένας άλλος που παλεύει για να του επιτραπεί μια επιλογή του, η επόμενη της καριέρας του, είναι ο Αλβαρες. Ο αργεντινός στράικερ ήταν ένα από τα μυστικά της επιτυχίας της Αργεντινής στο προηγούμενο Μουντιάλ. Στα τέσσερα χρόνια που ακολούθησαν πήγε στη Μάντσεστερ Σίτι και έφυγε, διότι δεν έβρισκε χώρο (με τον Χάαλαντ μπροστά του δεν θα ήταν ποτέ απλό).

Κατέληξε στην Ατλέτικο Μαδρίτης και στην αγκαλιά του Ντιέγκο Σιμεόνε, αλλά τώρα θέλει να πάει στην Μπαρτσελόνα όπου τον περιμένει η θέση του σέντερ φορ που είναι ορφανή γιατί ο Λεβαντόφσκι μεγάλωσε.

Η Ατλέτικο έχει τις αντιρρήσεις της, ο Αλβαρες πιέζει, κι ένας ποδοσφαιριστής που δεν έχει το μυαλό του στο Παγκόσμιο Κύπελλο δεν μπορεί να είναι και πρωταγωνιστής σε αυτό. Αλλά προφανώς ο κόουτς Σκαλόνι του μίλησε, στη συνέχεια τον ξύπνησε και τον στήριξε χρησιμοποιώντας τον ως βασικό και τα χαράματα της Κυριακής τον είδε να πετυχαίνει το ωραιότερο γκολ της καριέρας του και να δίνει στην Αργεντινή μια πρόκριση στα ημιτελικά όπου την περιμένει η Αγγλία.

Που έχει έναν άλλον που ξέρει να κάνει επιλογές. Τον Τζουντ Μπέλιγχαμ.

Ηγέτης

Ο άγγλος σούπερ σταρ δεν είναι παιδί της Πρέμιερ Λιγκ. Κι αυτός έκανε επιλογές. Επέλεξε να φύγει από το ακριβότερο πρωτάθλημα του κόσμου για να πάει στην Ντόρτμουντ όταν ήταν 18 χρονών. Οταν στη Γερμανία τράβηξε τα βλέμματα όλων προτίμησε να συνεχίσει την καριέρα του στη Ρεάλ Μαδρίτης παρά να γυρίσει στο νησί.

Η φυγή του από την Αγγλία σε νεαρή ηλικία φαίνεται τον βοήθησε πάρα πολύ. Μακριά από τις νευρώσεις που προκαλούν τα ταμπλόιντ και μακριά από τις υπερβολές των άγγλων σχολιαστών που βλέπουν παντού διαδόχους του Μπεστ, του Κίγκαν και του Σίρερ για να τους ανεβάσουν στον ουρανό και μετά να τους γκρεμίσουν στα τάρταρα, ο Μπέλιγχαμ απέκτησε ηγετικά χαρακτηριστικά. Απέναντι στη Νορβηγία ήταν ο μόνος με καθαρό μυαλό στο δύσκολο ενενηντάλεπτο που πέρασαν οι Αγγλοι κι ήταν αυτός που βρήκε το γκολ στην παράταση που τους έδωσε τη δυνατότητα να αγωνιστούν για τέταρτη φορά σε ημιτελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου και να νιώθουν πιο κοντά από ποτέ στο να το κατακτήσουν.

Στο τέλος απάντησε και στον προπονητή του που είχε παράπονα από την απόδοση των παικτών του. Είπε στον κόουτς Τούχελ ότι μερικές φορές μια ομάδα πρέπει να κερδίζει τα παιχνίδια χωρίς να κάνει χιλιάδες πάσες, αλλά βάζοντας στο παιχνίδι της λίγη βρώμικη σκοπιμότητα και δήλωσε περήφανος για την προσπάθεια των συμπαικτών του, γιατί όπως είπε δεν είναι απλό να παίζεις κόντρα στον Χάαλαντ, στον Εντεγκαρντ, στον Νούσα, στον Μπεργκ και στους υπόλοιπους.

Γενναία

Και ο Ισπανός Μερίνο έκανε μια γενναία επιλογή. Ο παίκτης που για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι ως αλλαγή δίνει μια πρόκριση στην Ισπανία – το έκανε με την Πορτογαλία σκοράροντας στο 86′ και το έκανε και με το Βέλγιο σκοράροντας στο 87′ – έκανε δεκτή την απαίτηση του προπονητή του για να τον πάρει στην αποστολή. Ο Ντε λα Φουέντε τού ξεκαθάρισε ότι δεν θα αγωνιστεί βασικός, διότι έρχεται από έναν τεράστιο τραυματισμό που τον κράτησε για μήνες έξω.

Ο Μερίνο είδε τα τελευταία παιχνίδια της Αρσεναλ από την εξέδρα καθώς τον Φεβρουάριο χειρουργήθηκε, χωρίς μάλιστα να γνωρίζει πότε ακριβώς θα επιστρέψει. Επέλεξε να πει «ναι» στη σκληρή πρόταση του προπονητή του και όλο το τελευταίο διάστημα παίζει στην Ισπανία ελάχιστα. Αλλά ξέρει να σκοράρει και αυτό είναι φοβερά χρήσιμο: όπως είπε μετά το τέλος του παιχνιδιού με το Βέλγιο αφού έδωσε τη λύση είναι έτοιμος να επιστρέψει στον πάγκο. Εχει ήδη δώσει στον όρο «χρυσή αλλαγή» μια άλλη διάσταση.

Εξαιρετικό

Το ξέρω ότι μετά τα παιχνίδια της Αγγλίας με τη Νορβηγία και της Αργεντινής με την Ελβετία είχαμε τεράστια παράπονα για τη διαιτησία από τους Νορβηγούς και τους Ελβετούς. Αλλά τα παράπονα για τη διαιτησία είναι ό,τι πιο εύκολο και συνηθισμένο. Το εξαιρετικό είναι να δεις τόσο σπάνια πράγματα από αναμενόμενους πρωταγωνιστές. Οι Μαροκινοί περίμεναν τον Εμπαπέ. Οι Νορβηγοί ήξεραν τι μπορεί να πάθουν από τον Μπέλιγχαμ.

Ο Άλβαρες ήταν βέβαιο ότι θα έψαχνε το γκολ που του έλειπε. Οι Βέλγοι γνώριζαν ότι ο Μερίνο έκρινε το προηγούμενο ματς. Αλλά δεν κατάφεραν να τους σταματήσουν γιατί έτσι συμβαίνει με τους αληθινά μεγάλους. Ηθελα αυτό κυρίως να υπογραμμίσω. Για γκρίνιες, μουρμούρες και άλλα ανάλογα έχουμε χρόνο για αύριο. Σήμερα μιλήσαμε για τύπους που κάνουν επιλογές ζωής.