Η αίτηση του Αντώνη Σαμαρά προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να διερευνηθεί η παρακολούθησή του με το παράνομο λογισμικό Predator δεν πρέπει να αιφνιδίασε κανέναν, και πρώτα απ’ όλα την κυβέρνηση. Ο πρώην πρωθυπουργός με ισχυρές αναφορές σε ΗΠΑ, αλλά και Ισραήλ, έχει προβάλει επανειλημμένα αυτή την απαίτηση στη Βουλή, αλλά έχει αγνοηθεί από την κυβέρνηση με το επιχείρημα ότι το ζήτημα αφορά τη Δικαιοσύνη.
Το ότι τώρα στην κυβερνητική απάντηση προστίθεται και ο υπαινιγμός ότι ο Σαμαράς ήταν υποψήφιος με την κυβέρνηση το 2023, αφού είχε αποκαλυφθεί δηλαδή η υπόθεση των νόμιμων επισυνδέσεων, μπερδεύει το επίσημο αφήγημα, καθώς ο καταγγέλλων δεν εμπλέκει στην αίτησή του τέτοιου είδους επισυνδέσεις. Οσο για ευφυολογήματα περί τηλεοπτικών επαναλήψεων παλιών σειρών, μάλλον δεν έχουν θέση σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση.
Αλλά και η πιθανή σκοπιμότητα της κίνησης Σαμαρά, η επικείμενη ίδρυση του κόμματός του δηλαδή, είναι άσχετη με την ουσία του ζητήματος: οι υποκλοπές αποτελούν μια ανοιχτή πληγή, η χρησιμοποίηση του Predator από κάποιους «ιδιώτες» συνιστά ένα πολύ σοβαρό θέμα εθνικής ασφαλείας και η δίκη που έγινε δεν έλυσε τον γρίφο της ταυτόχρονης παρακολούθησης ενός αριθμού ατόμων από το παράνομο λογισμικό και την ΕΥΠ.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί λοιπόν να συνεχίσει να κρύβεται πίσω από την αρχειοθέτηση των καταγγελιών ούτε να πετάει την μπάλα στην εξέδρα. Το ζήτημα δεν είναι μόνο νομικό, είναι και πολιτικό, κατά συνέπεια πρέπει να δοθούν αμέσως πειστικές απαντήσεις, πολύ περισσότερο που κάποιοι από τους κατηγορουμένους θέλουν να μιλήσουν. Αλλιώς η πληγή θα κακοφορμίσει.
