Τι είναι η ασυλία και η επίκληση του απορρήτου; Μέσα προστασίας από κακόβουλες καταγγελίες και προστασίας εμπιστευτικών πληροφοριών ή Κολυμβήθρα του Σιλωάμ, όπου εκ γενετής τυφλοί βρίσκουν σύμφωνα με το Ευαγγέλιο το φως τους και βουλευτές ή πολιτικά πρόσωπα εξαγνίζονται, κοινώς ξεπλένονται; Υπάρχει διαφορετική αντίληψη ως προς αυτά τα πράγματα και εξαρτάται πού βρίσκεται αυτός που ρωτάει: εντός ή εκτός Ελλάδος.
Στο εσωτερικό.
Οταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έστειλε στη Βουλή επιστολή για τα Τέμπη, καθώς στην έρευνά της προέκυψαν ενδείξεις για «φερόμενα ποινικά αδικήματα που αφορούν παράβαση καθήκοντος που διέπραξε ο πρώην υπουργός Χρήστος Σπίρτζης και υπεξαίρεση που διέπραξε ο πρώην υπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής», η Βουλή δεν απάντησε. Το ίδιο έκανε και όταν της διαβιβάστηκε δικογραφία για το ίδιο θέμα.
Οταν διαβιβάστηκε δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ 1 από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, με συνοδευτική επιστολή που έγραφε ότι «Κατά τη διάρκεια αυτής της έρευνας, προέκυψαν πληροφορίες σχετικά με πιθανή εμπλοκή δύο πρώην υπουργών (σ.σ.: Αυγενάκη, Βορίδη) στην υποβοήθηση και υποκίνηση της υπεξαίρεσης (παραβίαση εμπιστοσύνης) κονδυλίων της ΕΕ κατά την άσκηση των επίσημων καθηκόντων τους», η Βουλή με τις ψήφους της κυβέρνησης αποφάσισε να μην ελεγχθούν.
Οταν η Βουλή, πάλι με τις ψήφους της κυβέρνησης, πέρασε την τροπολογία Φλωρίδη, όπου προβλέπονται εξπρές διαδικασίες για την εκδίκαση υποθέσεων με εμπλεκόμενα πολιτικά πρόσωπα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αντέδρασε, καταγγέλλοντας προσπάθεια αποκλεισμού των ευρωπαίων εισαγγελέων και αποστέλλοντας επιστολή στην Κομισιόν εκφράζοντες σοβαρές αμφιβολίες για τη συνεργασία των ελληνικών Αρχών.
Κάπως έτσι αντιλαμβανόμαστε στο εσωτερικό την ασυλία, το απόρρητο, γενικώς τη λογοδοσία.
Στο εξωτερικό.
Στις 10 Ιουνίου 2026, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης εξέδωσε απόφαση-σταθμό ακυρώνοντας επί της ουσίας την απόφαση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου με την οποία εμπόδιζε εδώ και δύο χρόνια την κλήτευση υπαλλήλων του από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ως μαρτύρων σε ποινική έρευνα. Κατά της απόφασης είχε προσφύγει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Η Λ. Κοβέσι δήλωσε: «Οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας εξυπηρετούν το συμφέρον της ΕΕ και τα θεσμικά όργανα που λαμβάνουν αιτήματα για άρση ασυλίας δεν μπορούν να κρίνουν τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η EPPO είναι εξουσιοδοτημένη να διεξάγει τις εν λόγω έρευνες. Οι κανόνες εμπιστευτικότητας και οι ασυλίες υπάρχουν για να προστατεύουν την ορθή λειτουργία των θεσμών και όχι για να εμποδίζουν τη εξακρίβωση της αλήθειας».
Τα αυτονόητα θα έλεγε κανείς. Οχι όμως αν ρωτάς από τη «Χώρα του Φωτός».
