Οι πολιτικοί επαγγελματίες της παραπληροφόρησης επιχείρησαν να δημιουργήσουν στην κοινή γνώμη την πεποίθηση ότι η συστηματική κακοδιαχείριση και παράνομη ιδιοποίηση των ευρωπαϊκών αγροτικών επιδοτήσεων στην Ελλάδα, ένα οικονομικό σκάνδαλο χωρίς συγκεκριμένο κομματικό χρώμα, ήταν στην πραγματικότητα «γαλάζιο σκάνδαλο». Επιδίωξαν συστηματικά να χρωματίσουν, όχι μόνον αυτούς που αποκόμισαν οικονομικό όφελος από τις επιδοτήσεις αλλά και κυβερνητικά στελέχη, δηλαδή υπουργούς που επόπτευσαν τον ΟΠΕΚΕΠΕ και βουλευτές που ήλθαν σε επαφή με τους εκάστοτε διοικητές του. Αποδείχτηκε, όμως, ότι η μυθοπλασία περί «γαλάζιου σκανδάλου» ήταν αξιοθρήνητη, αφού κατέρρευσε με μεγάλη ευκολία, όταν κατά την εξέλιξη των γεγονότων περάσαμε από τη φάση των ισχυρισμών και των προαποφασισμένων καταγγελιών στη φάση της τεκμηρίωσης.
Οσον αφορά στο δεύτερο σκέλος, η αντιπολίτευση επιχείρησε να κατασκευάσει την απροκάλυπτα και κατάφωρα ψευδή εικόνα ότι η κυβέρνηση έδρασε ως συμμορία και εγκληματική οργάνωση με αρχηγό τον πρωθυπουργό, η οποία μετέτρεψε τον Οργανισμό σε πεδίο παράνομου πλουτισμού για «γαλάζια» στελέχη, μεσάζοντες και ΚΥΔ, ενορχήστρωσε επιχείρηση συγκάλυψης για την προστασία των στελεχών της κ.α.
Τελικά, η πολύμηνη εξεταστική επιτροπή για τους υπουργούς, Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη, ολοκλήρωσε τις εργασίες της στα τέλη Φεβρουαρίου του 2026 χωρίς να φέρει στο φως το παραμικρό ενοχοποιητικό στοιχείο εις βάρος τους, ενώ ο αρμόδιος εισαγγελέας πρωτοδικών πρότεινε πρόσφατα την αρχειοθέτηση της δικογραφίας για τους δύο βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, τους Χαράλαμπο Αθανασίου και Τάσο Χατζηβασιλείου. Οι εκκρεμείς δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για κυβερνητικούς υπουργούς και βουλευτές αναμένεται να έχουν ανάλογη τύχη, αν κρίνει κανείς από τις εκτιμήσεις της πραγματογνωμοσύνης που τις συνοδεύει.
Ως προς το πρώτο σκέλος, αναρωτιέμαι τι απέγιναν οι υπόλοιπες «γαλάζιες ακρίδες» μετά τον Γιώργο Ξυλούρη, τον Ανδρέα Στρατάκη και την Καλλιόπη Σεμερτζίδου. Είναι άξιο απορίας ότι μέχρι σήμερα οι αρχές έχουν εξαρθρώσει πέντε ξεχωριστά εγκληματικά κυκλώματα σε όλη την επικράτεια και δεν έχει ακουστεί το παραμικρό για κυβερνητικά στελέχη ή για άτομα σχετιζόμενα με την κυβέρνηση. Και από την άλλη πλευρά, η πρόσφατη καταδίκη από δικαστήριο των Σερρών 13 κατηγορουμένων για απάτη και ψευδείς δηλώσεις σχετικά με επιδοτήσεις ύψους 250.000 ευρώ που εισέπραξαν την περίοδο 2016-2018, κατέρριψε το δόγμα που περιόριζε τις σχετικές εγκληματικές πράξεις στην περίοδο μετά το 2019.
Και να φανταστεί κανείς ότι τότε δεν υπήρχαν, ούτε μαγνητοφωνήσεις συνομιλιών ούτε λειτουργούσε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Αν κρίνει κάποιος από το εύρος και τη διάρκεια των οικονομικών ατασθαλιών στον ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως προκύπτουν από τα στοιχεία που έρχονται συνεχώς στο φως, οι πολιτικές ευθύνες της σημερινής κυβέρνησης είναι πολύ μεγάλες που άφησε την κακοδιαχείριση να εξελιχθεί. Πιστεύω, όμως, ότι μεγαλύτερη σημασία για το μέλλον έχει το γεγονός ότι, έστω και καθυστερημένα, έδωσε οριστική λύση στο χρονίζον πρόβλημα με τη μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ.
Επιπλέον, οι διωκτικές αρχές εφαρμόζουν μιαν ευρείας κλίμακας επιχείρηση, η οποία εξελίσσεται με ταχύτατους ρυθμούς σε όλη την Ελλάδα, και έχει καταλήξει σε συλλήψεις, κακουργηματικές διώξεις, προφυλακίσεις και δεσμεύσεις περιουσιών όσων εμπλέκονται στα κυκλώματα απάτης.
Στον τόπο μας το βήμα από την καταγγελία έως την επίλυση ενός προβλήματος παρέμενε κατά κανόνα μετέωρο. Στην παρούσα περίπτωση, όχι μόνο διαψεύστηκε η σχετική κακή παράδοση αλλά αυτό επιτεύχθηκε σε πείσμα αφενός της επίμονης παραπληροφόρησης που ήθελε την κυβέρνηση καθοδηγητή και συνεργό των απατεώνων και των καταχραστών και αφετέρου της ομόθυμης άρνησης της αντιπολίτευσης να στηρίξει στη Βουλή την εκρίζωση του φαινομένου που συνέχιζε να καταγγέλλει.
Ο Μιχαήλ Πασχάλης είναι ομότιμος καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης
