Ο Robert Maudsley, γνωστός ως ένας από τους πιο διαβόητους κατά συρροή δολοφόνους της Βρετανίας, παραμένει στο προσκήνιο λόγω των συνθηκών κράτησής του και των πρόσφατων αποκαλύψεων που ήρθαν στο φως μετά από τηλεφωνική επικοινωνία του με συγγενή του.
Η εικόνα του Maudsley, με τα ατημέλητα μαλλιά και το ωχρό του δέρμα, αντανακλά δεκαετίες απομόνωσης και ψυχολογικής πίεσης.
Φορώντας τη χαρακτηριστική στολή των κρατουμένων, ο δολοφόνος εμφανίζεται να διαμαρτύρεται για τις συνέπειες της μακρόχρονης απομόνωσης, υποστηρίζοντας ότι η μοναξιά έχει επηρεάσει ακόμη και την προφορά του.
Όπως καταγράφεται σε ντοκιμαντέρ της δεκαετίας του 1980, ήταν η τελευταία φορά που το βρετανικό κοινό είδε ή άκουσε τον Maudsley, γνωστό και ως «Hannibal the Cannibal». Έκτοτε, εικάζεται ότι έχει σημειώσει παγκόσμιο ρεκόρ παραμονής σε απομόνωση, ξεπερνώντας τα 48 χρόνια, με φήμες να κάνουν λόγο για ειδικά διαμορφωμένο «γυάλινο κελί» στις φυλακές Wakefield.
Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, η αλήθεια για τη ζωή του Maudsley στη φυλακή αποκαλύπτεται από τον ίδιο, καθώς συγγενής του παρέδωσε ηχητικό απόσπασμα τηλεφωνικής επικοινωνίας του στη βρετανική εφημερίδα Daily Mail.
Ο Maudsley διέπραξε τον πρώτο του φόνο το 1974 σε ηλικία 21 ετών και από τότε έχει σκοτώσει τρεις ακόμη φορές εντός φυλακής. Σήμερα κρατείται σε ειδική πτέρυγα για τους πλέον επικίνδυνους κρατούμενους στις φυλακές HMP Whitemoor στο Cambridgeshire.
Η απομόνωση και οι αντιδράσεις
Παρά το αποτρόπαιο ιστορικό του, ο ίδιος και η οικογένειά του υποστηρίζουν ότι οι συνθήκες κράτησής του είναι απάνθρωπες. Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι, ωστόσο, παραμένουν σε διαρκή επιφυλακή, καθώς ακόμη και ένα απλό αντικείμενο, όπως ένα στυλό, θεωρείται πιθανή απειλή.
Η φήμη του Maudsley ενισχύθηκε από τους φρικιαστικούς τρόπους δράσης του, με χαρακτηριστική την υπόθεση όπου βρέθηκε ένα κουτάλι στο κρανίο θύματός του, γεγονός που του χάρισε το παρατσούκλι «Spoons» μεταξύ των συγκρατουμένων του, αν και ο ίδιος αρνείται κάθε κατηγορία κανιβαλισμού.
Σύμφωνα με τις φυλακές, η παραμικρή παραβίαση των αυστηρών κανόνων, όπως το να αφήσει ένα στυλό στο κρεβάτι του ή να κοιτάξει σε πίνακα ανακοινώσεων, θεωρείται λόγος για αυστηρότερα μέτρα ασφαλείας.
Πρόσφατα, σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον ανιψιό του, ο Maudsley εξέφρασε παράπονα για την περαιτέρω αυστηροποίηση των μέτρων ασφαλείας εις βάρος του, λέγοντας ότι πλέον απαιτείται η παρουσία ανώτερου σωφρονιστικού υπαλλήλου κάθε φορά που ανοίγει το κελί του.
Κατά τα λεγόμενά του, του έχει απαγορευθεί κάθε επίσκεψη για περισσότερο από ένα χρόνο, ενώ το μοναδικό διάλειμμα από το κελί του είναι η μία ώρα άσκησης στην αυλή της φυλακής.
Η στάση της οικογένειας και της κοινωνίας
Η οικογένειά του, με επικεφαλής τον ανιψιό του Gavin Mawdsley, προσπαθεί να κινητοποιήσει το κοινό για να συγκεντρωθούν χρήματα με σκοπό την έκδοση βιβλίου για τη ζωή του Maudsley στην απομόνωση, ωστόσο η ανταπόκριση είναι ελάχιστη.
Ο ψυχίατρος των φυλακών Bob Johnson έχει μιλήσει υπέρ του Maudsley, χαρακτηρίζοντάς τον ως «πολύ έξυπνο και καλλιεργημένο» άτομο, που θα μπορούσε να έχει συμβάλει θετικά στην κοινωνία αν δεν είχε ζήσει τόσα χρόνια σε απομόνωση.
Ο Maudsley έχει εκφράσει ενδιαφέρον για τη μουσική και το σκάκι, αλλά πλέον δεν παίζει με κανέναν, ενώ οι σχέσεις του με τους ψυχολόγους και τους φρουρούς παραμένουν τεταμένες.
Η παιδική ηλικία και η πορεία προς το έγκλημα
Ο Maudsley γεννήθηκε σε φτωχογειτονιά του Liverpool το 1953 και μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο μαζί με τα αδέλφια του, λόγω παραμέλησης από τους γονείς τους. Όταν επέστρεψε στο σπίτι, υπέστη σκληρή κακοποίηση, κάτι που, όπως υποστήριξε ο ίδιος, είχε καταλυτική επίδραση στην ψυχική του υγεία.
Κατά την εφηβεία του εθίστηκε στα ναρκωτικά και οδηγήθηκε στην πορνεία, ενώ επανειλημμένα νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρικά ιδρύματα μετά από απόπειρες αυτοκτονίας και ψευδαισθήσεις.
Το 1974 διέπραξε τον πρώτο του φόνο, ομολογώντας αμέσως στις αρχές. Κρίθηκε ακατάλληλος για δίκη και μεταφέρθηκε στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Broadmoor, όπου παρέμεινε τρία χρόνια.
Το 1977, μαζί με άλλον κρατούμενο, σκότωσε έναν τρόφιμο, γεγονός που οδήγησε στη μεταφορά του στις φυλακές Wakefield, όπου ξεκίνησε η μακρόχρονη απομόνωσή του.
Συνθήκες κράτησης και διαμαρτυρίες
Στις φυλακές Wakefield, ο Maudsley φυλακίστηκε σε ειδικό κελί με επίπλωση από χαρτόνι και πόρτα από πλεξιγκλάς για λόγους ασφαλείας, παραμένοντας κλειδωμένος έως και 23 ώρες την ημέρα. Οι επισκέψεις περιορίστηκαν, ενώ αργότερα μεταφέρθηκε στις φυλακές Whitemoor μετά από απεργία πείνας για την αφαίρεση της κονσόλας παιχνιδιών του.
Στην τελευταία του επικοινωνία, ο Maudsley ανακοίνωσε νέα απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενος για την αντιμετώπισή του, την απομόνωση και την έλλειψη επικοινωνίας με άλλους κρατούμενους, όπως ο Kevan Thakrar, με τον οποίο επιθυμεί να παίζει σκάκι.
Παρά τις διαμαρτυρίες του για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια, η βρετανική κοινωνία δύσκολα δείχνει συμπόνια, καθώς η φρίκη των εγκλημάτων του παραμένει χαραγμένη στη συλλογική μνήμη.
Πηγή: Daily Mail
