Ηρθε η ώρα

Ηρθε η ώρα για να αντιληφθούμε πόσο ευάλωτοι είμαστε απέναντι στα ακραία καιρικά φαινόμενα. Ηρθε η ώρα να μάθουμε να ζούμε σε ένα περιβάλλον το οποίο όσο υπέροχο και σύνηθες μας φαίνεται άλλο τόσο μπορεί από στιγμή σε στιγμή να μεταμορφωθεί σε επικίνδυνο. Η γνώση και η παιδεία γύρω από αυτά τα ζητήματα είναι προϋποθέσεις της προσαρμογής μας στην ανθρωπογενή παρέμβαση στην κλιματική αλλαγή και τις συνέπειές της. Η ανθρωπογενής παρέμβαση γίνεται καθημερινά αντιληπτή από τον τρόπο με τον οποίο φτιάχνουμε τις υποδομές μας, ακόμα και τις προσωπικές, χωρίς να σκεφτόμαστε τον παράγοντα που ονομάζεται ακραίο περιβάλλον. Το πολύ ακραίο μπορεί να μας πάρει ακόμα και τη σκεπή ενός καλοδομημένου οικήματος αλλά είναι σίγουρο ότι ένα λιγότερο ακραίο θα αποσπάσει μια πέργκολα με την ίδια ευκολία που θα ξεριζώσει δέντρα. Τα ακραία φαινόμενα δεν έχουν μία μονοσήμαντη περιγραφή όπως είναι οι σεισμοί αλλά μπορεί να εμφανισθούν είτε ως ακραίος άνεμος, ακραία βροχόπτωση και βεβαίως ακραίες θερμοκρασίες. Επομένως, σε κάθε περίπτωση θα πρέπει ο κάτοικος του 21ου αιώνα να ξέρει ότι πρέπει να αναγνωρίζει τις περιοχές προστασίας του αλλά και τους δρόμους διαφυγής του σε περιπτώσεις που αυτά θα χρειαστούν ή θα επιβληθούν για την προστασία του από τη μανία της ίδιας της Φύσης. Είναι γνωστό ότι μολονότι τόσο η συχνότητα ακραίων καιρικών καταστάσεων όσο και το κόστος τους έχει παγκόσμια αυξηθεί από την άλλη μεριά όμως και ευτυχώς, ο αριθμός των θυμάτων έχει παγκοσμίως μειωθεί. Αυτό οφείλεται στην έγκαιρη ενημέρωση, στην προειδοποίηση και στα μέτρα προσαρμογής σε ακραίες καταστάσεις, κυρίαρχο των οποίων για τους κατοίκους είναι η εκπαίδευσή τους.

Ηρθε η ώρα λοιπόν να λαμβάνουμε υπόψη μας όλα αυτά ακόμη και όταν πάμε να διασκεδάσουμε. Ηρθε η ώρα να αντιληφθούμε ότι όταν πέφτουν κεραυνοί και όταν είμαστε στη θάλασσα το κεφάλι μας είναι από τα πιο ελκυστικά σώματα που θα βρει ο κεραυνός για να εκφορτιστεί πάνω στη γη. Και ήρθε η ώρα να πάψουμε να θεωρούμε ότι γνωρίζουμε καλά τα ακραία φαινόμενα και επομένως ως λιμοκοντόροι ή ως νέοι Δον Κιχώτες να θεωρούμε ότι είμαστε στο απυρόβλητο απέναντί τους. Μεγάλο λάθος. Δεν υπάρχει χώρος και χρόνος για υπεροπτικές αντιλήψεις στη σχέση ανάμεσα στα φυσικά φαινόμενα και στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος αποτελεί τον αδύναμο κρίκο μέσα στη Φύση όπως και πολλά άλλα έμβια όντα. Τα βίαια φαινόμενα έχουν μπει στη ζωή μας όπως και οι σεισμοί στην πατρίδα μας. Η συχνότητά τους αυξάνει, αυξάνουν και τα δυσάρεστα ακραία συμβάντα και πράγματι ήρθε η ώρα να μάθουμε πώς θα προστατευθούμε εμείς και η οικογένειά μας από αυτά.

Ο Χρήστος Ζερεφός είναι ακαδημαϊκός, επίτιμος καθηγητής του ΑΠΘ, ομότιμος καθηγητής του ΕΚΠΑ