Η αποτυχημένη σεζόν του Άρη ολοκληρώθηκε χθες… Και πριν προλάβουν καλά-καλά να σβήσουν οι προβολείς στο «Κλεάνθης Βικελίδης», η νέα χρονιά ξεκίνησε και επίσημα με το θέμα του προπονητή σε πρώτο πλάνο.
Αυτό και προφανώς δεν έγινε μόνο του, αφού ξεκίνησε μέσα από τα λεγόμενα του ίδιου του Μιχάλη Γρηγορίου για το μέλλον του, προαναγγέλοντας τη σημερινή συνάντηση με τον Θεόδωρο Καρυπίδη.
Ο Έλληνας τεχνικός έκανε λόγο για προεργασία η οποία υπάρχει, Σε αυτή τη λέξη επιχείρησε να… χωρέσει τις επαφές με τον ιδιοκτήτη του Άρη όλο αυτό το διάστημα και με την κορύφωσή τους να σημειώνεται την προηγούμενη εβδομάδα.
Η βελτίωση της ομάδας στα χέρια του Γρηγορίου, είναι το ένα δεδομένο που γέρνει την πλάστιγγα υπέρ του για τη νέα σεζόν. Και η εξέλιξη της ομάδας ανήκει στον Έλληνα τεχνικό, αφού πήρε… καμμένη γη και παρουσίασε κάτι αρκετά τίμιο μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Μία ομάδα με ταυτότητα, πλάνο και κάνοντας τα βασικά αλλά σημαντικά. Συν ότι κράτησε την ομάδα σε πνευματική εγρήγορση όταν χάθηκε το πέμπτο ευρωπαϊκό εισιτήριο μετά τον τελικό του Κυπέλλου.
Το ερώτημα με τον Γρηγορίου είναι αν μπορέσει να σηκώσει το βάρος των απαιτήσεων και το «χτίσιμο» μίας ομάδας από το καλοκαίρι.
Και όλα αυτά στην απαιτητική και… ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα του Άρη. Κάτι το οποίο δεν εξαρτάται μόνο από αυτόν, αλλά και από τις παροχές της διοίκησης η οποία δεν… φημίζεται να παρέχει στους προπονητές όλα όσα πρέπει και στο μέτρο των δυνατοτήτων της.
Παροχές που δεν έχουν να κάνουν μόνο με το μεταγραφικό. αλλά επεκτείνονται στο οργανωτικό και σε όλο το περιβάλλον.
Από εκεί και πέρα, η επιλογή του Γρηγορίου επιβεβαιώνει αυτό που σημειώνεται από καιρό. Την πρόθεση, δηλαδή, της διοίκησης να,.. μαζέψει το μπάτζετ συγκριτικά με την χρονιά που ολοκληρώθηκε.
Κάτι το οποίο θα φανεί το επόμενο διάστημα και μέσα από τις επαφές της με κάποια από τα… βαριά χαρτιά του ρόστερ, τα οποία φέτος δεν ανταποκρίθηκαν στα χρήματα που έλαβαν.
Όπως επίσης και στις επιλογές που θα γίνουν στην αγορά, όπου ήδη ο Άρης αναζητεί value for money επιλογές και… λαβράκια, επιστρέφοντας στη φιλοσοφία που είχε από το 2018 μέχρι το 2022.
Το ιδανικό και το «πρέπει» είναι ο Άρης… επιτέλους να καθιερώσει ένα ποδοσφαιρικό πρότζεκτ και μέσα σε αυτό να ενσωματώσει προπονητές και παίκτες. Όταν δεν το έχει κάνει τέσσερα χρόνια, φαντάζει δύσκολο να το πράξει τώρα, όπως και πολλά ακόμα αναγκαία για τον οργανισμό.
Για το χθεσινό ματς, δεν υπάρχουν πολλά να ειπωθούν, πέραν της γνωστής εικόνας ανωτερότητας του Άρη στα πλέι οφ και την οποία… δεν άφησε σπίτι για την αναμέτρηση με τον άμεσα ενδιαφερόμενο Λεβαδειακό.
Η 5η θέση δεν προσφέρει τίποτε παραπάνω από το γόητρο και κάποια χρήματα. Είναι βέβαια δείγμα σταθερότητας από το 2018 έως σήμερα.
Ουδέποτε ο Άρης έχει τερματίσει κάτω από αυτή όλα αυτά τα χρόνια. Ποτέ άλλη φορά δεν είχε τέτοια σταθερότητα στην ιστορία του. Έχει πάψει, ωστόσο, να είναι αρκετό για τον κόσμο του, έχοντας εξελιχθεί πλέον σε στασιμότητα παρά σε εξέλιξη όπως ήταν στα πρώτα χρόνια της επιστροφής στη μεγάλη κατηγορία.
Για αυτό και η λογική απαίτηση για κάτι καλύτερο. Το έχει ανάγκη ο σύλλογος, το ψάχνει αλλά πρέπει να το κάνει ομαλά. Και μέχρι να γίνει αυτό, να στηρίξει την ομάδα όσο δύσκολο και αν φαντάζει.
Οχι τα πρόσωπα, αλλά την ομάδα.
