Με αφορμή το τραγικό περιστατικό με τις δύο μαθήτριες στην Ηλιούπολη, η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη έκανε μια ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook τονίζοντας  μεταξύ άλλων ότι οφείλουμε  ενισχύουμε σταθερά τις δομές ψυχοκοινωνικής υποστήριξης και την παρουσία ειδικών στα σχολεία και τις πρωτοβουλίες ενημέρωσης και πρόληψης, ώστε κανένα παιδί να μη νιώθει αόρατο ή μόνο.

Όπως τόνισε η ίδια είναι ανάγκη η  ενίσχυση του σχολικού περιβάλλοντος με σεβασμό, αποδοχή και ουσιαστική στήριξη προς τους μαθητές. Επιπλέον, υπογράμμισε ότι το Υπουργείο Παιδείας έχει χρέος να βλέπει τα παιδιά όχι μόνο ως μαθητές, αλλά ως νέους ανθρώπους με συναισθήματα, αγωνίες και ευαισθησίες.

Η κ. Ζαχαράκη ανέφερε ότι είδε «με οργή και απογοήτευση μια τραγωδία με θύματα παιδιά να γίνεται θέαμα χωρίς συναίσθηση ευθύνης». Όπως σημείωσε, «πριν από οτιδήποτε άλλο, οφείλουμε να σταθούμε με απόλυτο σεβασμό απέναντι στα ίδια τα παιδιά, στις οικογένειές τους, στους φίλους τους και στους ανθρώπους που βιώνουν αυτόν τον πόνο». Επισήμανε επίσης ότι «δεν είναι στιγμή για βιαστικά συμπεράσματα ή εύκολες αναλύσεις».

Η υπουργός επανέλαβε ότι «στεκόμαστε με βαθιά θλίψη απέναντι σε ένα γεγονός που μας συγκλονίζει ως γονείς, ως εκπαιδευτικούς, ως κοινωνία» και επανέλαβε τη δέσμευση του Υπουργείου να ενισχύει καθημερινά ένα σχολικό περιβάλλον που καλλιεργεί τον σεβασμό και την αποδοχή.

«Η ευθύνη ανήκει σε όλους»

Παράλληλα, η κ. Ζαχαράκη υπογράμμισε τη σημασία της σταθερής ενίσχυσης των δομών ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, της παρουσίας ειδικών στα σχολεία και των πρωτοβουλιών ενημέρωσης και πρόληψης. «Χρειάζεται να είμαστε περισσότερο παρόντες, να ακούμε ουσιαστικά και να δημιουργούμε σχέσεις εμπιστοσύνης και ασφάλειας», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Τόνισε ότι η ευθύνη αυτή δεν ανήκει μόνο στο σχολείο ή στην οικογένεια, αλλά σε όλους: «στην Πολιτεία, την εκπαιδευτική κοινότητα, τα μέσα ενημέρωσης και την κοινωνία συνολικά».

«Ας είμαστε πιο προσεκτικοί με τις λέξεις μας και πιο κοντά στα παιδιά μας»

Η υπουργός απηύθυνε έκκληση για αυτοσυγκράτηση και υπευθυνότητα από όλους: «Να σεβαστούμε τα δύο παιδιά και τον πόνο των οικογενειών τους, αλλά και τον αγώνα που δίνουν αυτή την περίοδο χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες». Κάλεσε, τέλος, σε περισσότερη προσοχή και ενσυναίσθηση: «Ας είμαστε πιο προσεκτικοί με τις λέξεις μας. Πιο διαθέσιμοι να ακούσουμε. Πιο κοντά στα παιδιά μας. Κανένα παιδί δεν πρέπει να αισθάνεται μόνο του».