Παράταση της προθεσμίας για την ηλεκτρονική υποβολή αιτήσεων απλής χρήσης αιγιαλού από όμορες επιχειρήσεις έως τις 30 Απριλίου 2026 ζητά η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εστιατορικών και Συναφών Επαγγελμάτων (ΠΟΕΣΕ), επισημαίνοντας ότι η ισχύουσα προθεσμία, που λήγει στις 15 Μαρτίου, δημιουργεί ασφυκτικές συνθήκες για χιλιάδες επιχειρήσεις εστίασης.
Όπως αναφέρει η ομοσπονδία σε ανακοίνωσή της, η ψηφιακή διαδικασία αδειοδότησης αποτελεί θετικό βήμα προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού και της διαφάνειας και ανταποκρίνεται σε πάγιο αίτημα του κλάδου. Ωστόσο, ο περιορισμένος χρόνος για την ολοκλήρωση της διαδικασίας δυσκολεύει σημαντικά τις επιχειρήσεις στην έγκαιρη υποβολή των αιτήσεων.
Παράλληλα, η ΠΟΕΣΕ επισημαίνει ότι μετά από τρία χρόνια εφαρμογής του νόμου 5024/2024 έχουν προκύψει προβλήματα στην αδειοδότηση, κυρίως για μικρές επιχειρήσεις εστίασης, ενώ αρκετές επιχειρήσεις έχουν βρεθεί αντιμέτωπες με υψηλά πρόστιμα και απαγόρευση νέας αδειοδότησης για τα επόμενα έτη, γεγονός που δημιουργεί ζητήματα βιωσιμότητας.
Η ομοσπονδία προτείνει στοχευμένες τροποποιήσεις στο ισχύον πλαίσιο, χωρίς να αλλοιώνεται -όπως σημειώνει- το πνεύμα του νόμου και με διασφάλιση του κοινόχρηστου χαρακτήρα του αιγιαλού. Μεταξύ άλλων, προτείνει καθορισμό απόστασης τριών μέτρων από το χειμέριο κύμα, μείωση της απόστασης μεταξύ γειτονικών καταστημάτων στα δύο μέτρα, δυνατότητα αδειοδότησης καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος με βάση την προβολή τους στον αιγιαλό χωρίς τον περιορισμό των 500 τ.μ., καθώς και εξορθολογισμό των προστίμων.
Επιπλέον, ζητεί να δοθεί δυνατότητα προσκόμισης φορολογικής ενημερότητας έως τις 30 Ιουλίου 2026, ενώ προτείνει και εξίσωση του τιμήματος παραχώρησης για ξαπλώστρες και τραπεζοκαθίσματα, καθώς ο ισχύων τρόπος υπολογισμού οδηγεί -όπως αναφέρει- σε υψηλότερο κόστος για τη χρήση τραπεζοκαθισμάτων, επιβαρύνοντας ιδιαίτερα τις μικρές επιχειρήσεις εστίασης.
Η ΠΟΕΣΕ καλεί την Πολιτεία να εξετάσει άμεσα τα ζητήματα που έχουν ανακύψει, με στόχο τη διαμόρφωση ενός λειτουργικού πλαισίου που θα προστατεύει τον κοινόχρηστο χαρακτήρα των παραλιών και τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον αιγιαλό.
