Το Ηλιακό Σύστημα μπορεί να είναι πολύ πιο πυκνοκατοικημένο από ό,τι πιστευόταν, σύμφωνα με νέα μελέτη του επιστήμονα του Χάρβαρντ Avi Loeb. Ο Loeb υποστηρίζει ότι εκατομμύρια διαστρικά αντικείμενα – κομμάτια βράχου ή πάγου από άλλα αστρικά συστήματα – περιφέρονται μέσα στην τροχιά της Γης.

Ο Loeb, γνωστός για την αμφιλεγόμενη άποψή του ότι το 3I/ATLAS θα μπορούσε να είναι εξωγήινο σκάφος, παρουσίασε νέα δεδομένα και υπολογισμούς που δείχνουν πως περίπου 35 εκατομμύρια διαστρικά σώματα με μέγεθος ενός μέτρου βρίσκονται εντός της γήινης τροχιάς.

Το συμπέρασμα αυτό βασίζεται στην ανίχνευση δύο υποψήφιων διαστρικών μετεωριτών, των CNEOS-22 και CNEOS-25, που καταγράφηκαν το 2022 πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό και το 2025 πάνω από τη Θάλασσα Μπάρεντς στην Αρκτική. Τα αντικείμενα ήταν μικρά, περίπου δύο μέτρα και 1,2 μέτρα σε διάμετρο, αλλά κινούνταν με ταχύτητα αρκετή ώστε να υπερβούν τη διαφυγόσα ταχύτητα του Ηλιακού Συστήματος.

Η ομάδα του Loeb εκτιμά ότι παρόμοιοι μετεωρίτες συγκρούονται με τη Γη περίπου κάθε τρία χρόνια, γεγονός που υποδηλώνει μια πυκνή συγκέντρωση τέτοιων σωμάτων γύρω από τον Ήλιο. Κάθε ένα από αυτά θα μπορούσε να μεταφέρει περίπου τρία εκατομμύρια τόνους υλικού, συνολικά 220 δισεκατομμύρια τόνους μέσα στην τροχιά της Γης.

Από τον Oumuamua έως τα νέα διαστρικά ίχνη

Τα μεγαλύτερα διαστρικά αντικείμενα, όπως το 3I/ATLAS, είναι πιο σπάνια, όμως η μάζα τους τα καθιστά εξίσου σημαντικά. Ο Loeb θεωρεί ότι τα μικρότερα ενδέχεται να είναι θραύσματα μεγαλύτερων σωμάτων και ότι η μελέτη τους μπορεί να αποκαλύψει τον τρόπο με τον οποίο υλικό μετακινείται μεταξύ αστρικών συστημάτων.

Η ιδέα αυτή βασίζεται σε ανακαλύψεις όπως ο διάσημος ‘Oumuamua και ο κομήτης Borisov, καθώς και σε νεότερα ευρήματα για τεράστια διαστρικά αντικείμενα, τα οποία υποδεικνύουν ότι ο διαστρικός χώρος είναι γεμάτος από «διαστρικά απορρίμματα» που περιπλανώνται ανάμεσα στα άστρα.

Ο πρώτος γνωστός διαστρικός επισκέπτης, ο ‘Oumuamua, εντοπίστηκε στις 19 Οκτωβρίου 2017, ενώ περνούσε μέσα από το εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα. Δύο χρόνια αργότερα, στις 30 Αυγούστου 2019, ο κομήτης Borisov έγινε το δεύτερο επιβεβαιωμένο διαστρικό αντικείμενο, ταξιδεύοντας σε υπερβολική τροχιά από άλλο αστρικό σύστημα.

Νέα εποχή έρευνας και άμυνας

Με τη βοήθεια νέας γενιάς τηλεσκοπίων και πιθανών διαστημικών αποστολών αναχαίτισης, οι επιστήμονες θα μπορούσαν να μελετήσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τις ιδιότητες και την προέλευση αυτών των επισκεπτών. Ο Loeb, σε ανάρτησή του την Τρίτη, τόνισε ότι ένας συντονισμένος μηχανισμός θα μπορούσε να προειδοποιεί για φυσικούς κινδύνους ή – σε σπάνιες περιπτώσεις – για τεχνητά αντικείμενα, επεκτείνοντας έτσι την πλανητική άμυνα πέρα από τους αστεροειδείς του Ηλιακού Συστήματος.

Ο επιστήμονας σκοπεύει να αναζητήσει χρηματοδότηση για ωκεάνιες αποστολές με σκοπό την ανάκτηση υλικού από τους μετεωρίτες CNEOS-22 και CNEOS-25. Η ραδιοχρονολόγηση θα μπορούσε να αποκαλύψει πόσο καιρό ταξίδεψαν στο διαστρικό διάστημα και να βοηθήσει στον εντοπισμό της προέλευσής τους.

Αμφιλεγόμενα ευρήματα και μελλοντικά σενάρια

Ο Loeb έχει ισχυριστεί στο παρελθόν ότι τα θραύσματα μετεωρίτη που ανακτήθηκαν το 2014 κοντά στην Παπούα Νέα Γουινέα μπορεί να περιλαμβάνουν τεχνητά υλικά, αν και ο ισχυρισμός αυτός παραμένει αμφισβητούμενος. Η ομάδα του ανέφερε την ανεύρεση εκατοντάδων μικροσκοπικών μεταλλικών σφαιριδίων στον βυθό του ωκεανού, με ορισμένες συνθέσεις που δεν αντιστοιχούν σε γνωστά κράματα.

Παράλληλα, ο Loeb έχει υποθέσει ότι κάποια μελλοντική εξωγήινη πολιτισμένη κοινωνία θα μπορούσε να εντοπίσει ένα ανθρώπινο αντικείμενο, όπως το διαστημόπλοιο Voyager, να εισέρχεται στην ατμόσφαιρά της. Τα Voyager 1 και 2 ενδέχεται, μετά από δισεκατομμύρια χρόνια ταξιδιού, να συγκρουστούν με κατοικήσιμο εξωπλανήτη.

Εάν αυτό συμβεί, οι εξωγήινοι επιστήμονες θα μπορούσαν να ανακαλύψουν τον χρυσό δίσκο των 12 ιντσών που μεταφέρει εικόνες, φυσικούς ήχους, μουσική και χαιρετισμούς σε 55 γλώσσες – ένα εύρημα που, όπως σημειώνει ο Loeb, θα αποτελούσε τεράστια επιστημονική πρόκληση για αναγνώριση ως τεχνολογικό απολίθωμα.

Ένα νέο σύνορο για την αστρονομία

Συνδυάζοντας ανίχνευση μετεωριτών μέσω ατμόσφαιρας, δορυφορική παρακολούθηση και ισχυρά τηλεσκόπια, οι ερευνητές μπορούν να αποκτήσουν πρωτοφανή γνώση για το υλικό που κυκλοφορεί μεταξύ των άστρων. Αυτή η έρευνα όχι μόνο θα μεταμορφώσει την κατανόηση του διαστρικού χώρου, αλλά και θα ενισχύσει την ετοιμότητα απέναντι σε μελλοντικές συναντήσεις με αντικείμενα εκτός Ηλιακού Συστήματος.

Αν οι εκτιμήσεις του Loeb επιβεβαιωθούν, η γειτονιά του Ήλιου είναι πολύ πιο δραστήρια απ’ ό,τι θεωρούσαμε, γεμάτη απομεινάρια από μακρινά πλανητικά συστήματα. Κάθε αντικείμενο αποτελεί ένα μικρό δείγμα της ιστορίας ενός άλλου άστρου, προσφέροντας στοιχεία για τον τρόπο δημιουργίας πλανητών και κοσμικής σκόνης σε όλο τον γαλαξία.

Είτε πρόκειται για απλούς βράχους είτε για σπάνια τεχνολογικά αντικείμενα, αυτοί οι διαστρικοί επισκέπτες ανοίγουν ένα νέο πεδίο για την αστρονομία, την πλανητική επιστήμη και την αναζήτηση εξωγήινης νοημοσύνης. Οι περισσότεροι επιστήμονες θεωρούν ότι τα αντικείμενα είναι φυσικά, ωστόσο ο μεγάλος αριθμός τους γεννά νέα ερωτήματα για το τι μπορεί να πλέει απαρατήρητο στο διαστρικό κενό.

Η εργασία του Loeb ενισχύει την άποψη ότι οι διαστρικοί επισκέπτες μπορεί να είναι συχνό φαινόμενο και ότι η Γη κινείται συνεχώς μέσα από υλικό προερχόμενο από άλλα άστρα — μια διαπίστωση που αναδεικνύει τόσο την επιστημονική ευκαιρία όσο και την ανάγκη επαγρύπνησης.