Με μια φράση αιχμηρή και χωρίς περιθώρια παρερμηνειών, ο Αρκάς επανέρχεται με νέο σκίτσο που προκαλεί έντονες συζητήσεις.
«Η Αριστερά μισεί όλους τους τυράννους εκτός απ’ αυτούς που μισούν τη Δύση», γράφει ο σκιτσογράφος, συνοδεύοντας το σχόλιό του με μια χαρακτηριστική φιγούρα θρησκευτικού ηγέτη, σε σκοτεινό φόντο, με έντονη κόκκινη πινελιά στο υψωμένο χέρι.
Το σκίτσο, λιτό αλλά φορτισμένο συμβολικά, αγγίζει ένα θέμα που επανέρχεται διαχρονικά στον δημόσιο διάλογο: τα δύο μέτρα και σταθμά με τα οποία –σύμφωνα με την κριτική– αντιμετωπίζονται αυταρχικά καθεστώτα, ανάλογα με τη στάση τους απέναντι στη Δύση.
Ο Αρκάς, πιστός στο ύφος του, δεν κατονομάζει, δεν εξηγεί, δεν «μαλακώνει» τη θέση του. Επιλέγει τη γενίκευση που ενοχλεί, αφήνοντας τον αναγνώστη να συμπληρώσει μόνος του τα παραδείγματα από τη διεθνή επικαιρότητα: καθεστώτα που καταπατούν δικαιώματα, φιμώνουν αντιπολιτεύσεις ή κυβερνούν θεοκρατικά, αλλά αντιμετωπίζονται με ανοχή ή και συμπάθεια, επειδή βρίσκονται απέναντι στη Δύση.
Όπως συμβαίνει συχνά με τα σκίτσα του, έτσι και αυτό δεν λειτουργεί απλώς ως σχόλιο, αλλά ως καθρέφτης ιδεολογικών αντιφάσεων. Δεν απευθύνεται μόνο στην Αριστερά – απευθύνεται σε όλους όσοι επιλέγουν τη σιωπή ή την επιλεκτική ευαισθησία, όταν οι «κακοί» δεν ταιριάζουν στο αφήγημα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Αρκάς προκαλεί αντιδράσεις με πολιτικό σκίτσο. Και πιθανότατα δεν θα είναι η τελευταία. Γιατί, όπως δείχνει και αυτό το έργο, η σάτιρα παραμένει αποτελεσματική όταν δεν χαϊδεύει αυτιά – αλλά εκθέτει αντιφάσεις.
