Και οι δύο επιλεγέντες, Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, όπως και ο προκάτοχός του, καθώς και ο νυν Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, χαίρουν εκτίμησης μεγάλης τόσο ως προς την επιστημονική τους κατάρτιση, όσο και προς το ήθος τους.

Ο πρώτος αποχωρεί τον Ιούνιο, ο δεύτερος όμως παραμένει για τρία χρόνια. Είναι εξαιρετικός. Θα μπορούσε να λάβει όλα τα εναπομείναντα χρόνια της θητείας του. Δεν είναι στο ελάχιστο πολιτικός και τον αφήνουν αδιάφορο τα πολιτικά τερτίπια.

Θα μείνει αλώβητος; Ίσως. Τι να κάνει όμως όταν εμποδίζεται, ουσιαστικά στο έργο του, όπως και οι υπόλοιποι δικαστές, που οι συνεχείς αλλαγές κωδίκων δυσχεραίνουν το έργο τους, με τις αλλεπάλληλες και αντιφάσκουσες διατάξεις του, που οδηγούν π.χ. στην παραγραφή σοβαρών αδικημάτων. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Ή τι μπορεί να πράξει όταν δημιουργούνται 60 νέες θέσεις Προέδρων Εφετών, για να «βολευτεί» κάποιος συνδικαλιστής δικαστικός, προτάσσοντας προφανώς την κομματική του ιδιότητα. Όλοι λοιπόν στρατηγοί, ναύαρχοι, πτέραρχοι και τώρα Πρόεδροι Εφετών.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης περί άλλων τυρβάζει για να προωθεί νομοθετήματα, χωρίς αντίκρισμα, αφού σε λίγο θα έχουν αντικατασταθεί από άλλα. Και μαζί με αυτά τα ωραία, υπεισέρχεται και ο πολιτικός παράγων σε δίκες που έχουν πολιτικό χρώμα με τις γνωστές πιέσεις προς τους Δικαστές, που κι αυτοί πλέον κατάλαβαν για καλά, πώς παίζεται το παιχνίδι της Δικαιοσύνης. Τρωτής και τόσο ευάλωτης όσο ένα γυαλί ραγισμένο μεν, αλλά προσπαθώντας να αντέξει μόνο στις ρωγμές και αυτό χάρις στους άξιους εναπομείναντες λειτουργούς της.

Που όμως συναντά εμπόδια από την κρατούσα, ιθύνουσα πολιτική και οικονομική τάξη, προς όφελος των οποίων λειτουργεί τελικά. Και όταν δεν υπάρχει Δικαιοσύνη, δεν υπάρχει κράτος δικαίου, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στο κράτος, δεν προάγεται η ειρηνική συμβίωση. Αντιθέτως, εξαγριώνεται. Και αναρωτιέται ο καθείς που αληθινά προΐσταται του Υπουργείου Δικαιοσύνης, από ποιον δίνονται οι κατευθύνσεις και πού αποβλέπουν.

Και ιδιαίτερα εδώ με το πλούσιο δυναμικό που εξέρχεται από τη Σχολή Δικαστών, με τους νέους Δικαστές που είναι αλώβητοι θα πρέπει να απαιτήσουν οι αρμόδιοί τους, Πρόεδροι και Ενώσεις, αλλά να τους αφήσουν ανεπηρέαστους και να βροντοφωνάξουν, να ακουστεί απ’ άκρου εις άκρον, ότι η Δικαιοσύνη υπάρχει και λειτουργεί για την ευνομία των πολιτών που υπάρχει μέσα από την δίκαιη απονομή της.

Ο Δημήτρης Παξινός είναι πρώην Πρόεδρος Δ.Σ.Α.

 

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από