Ο γιος του Μποστ σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στη «Μαρία Πενταγιώτισσα» θέλοντας να θυμίσει «κάτι από τα μπουλούκια του παρελθόντος»
Στέκει στη σκηνή με νάζι και χάρη. Ισιώνει τα υφαντά ρούχα της, στρώνει το τσεμπέρι και, τσουπ, βγάζει ένα selfie. Η Μαρία Πενταγιώτισσα έρχεται με φόρα από το παρελθόν και με σύγχρονο αέρα διηγείται την ιστορία της όπως τη σκαρφίστηκε ο Μέντης Μποσταντζόγλου και την προσάρμοσε στη σημερινή πραγματικότητα ο γιος του, ο Γιάννης Μποσταντζόγλου, που υπογράφει τη σκηνοθεσία του ομότιτλου έργου και κρατά τον αντίστοιχο ρόλο.
«Εχουμε ξεχάσει την παράδοσή μας» υποστηρίζει την επιλογή του ο ηθοποιός και σκηνοθέτης «και όταν λέμε παράδοση δεν σημαίνει μόνο τσαρούχι και φουστανέλα. Είναι το έρμα μας. Είναι η ιστορία μας».
Εκφραστικός ο Μποσταντζόγλου. Μιλάει με όλο το σώμα του. Κάνει κινήσεις με τα χέρια, σαν να ζωγραφίζει τις φράσεις του στον αέρα, αλλάζει σταυροπόδι, ανασηκώνεται από τη θέση του.
«Μια ωραία παράσταση μπορεί να παρακινήσει κάποιον να ανοίξει ένα βιβλίο. Δημιουργεί ρωγμή στο σκοτάδι». Και η «Μαρία Πενταγιώτισσά» του θέλει, λέει, να προσπαθήσει να ανοίξει μια χαραμάδα.
Και αν η ηρωίδα, από την οποία εμπνεύστηκε ο πολυτάλαντος πατέρας του την ομώνυμη παρατραγωδία του (ο μόνος ίσως που πίστεψε σταθερά και επίμονα στην ανάγκη της εύληπτης και κατ’ ουσίαν «λαϊκής» παρωδίας ως μιας μορφής ζωτικής ανακύκλωσης της τέχνης, όπως εύστοχα σημειώνει η κυρία Καίτη Διαμαντάκου – Αγάθου, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών), γεννήθηκε στην επαναστατημένη Ελλάδα, δηλαδή σε εποχή με άλλα ήθη, η Πενταγιώτισσα σαν να διακτινίστηκε εκεί από το μέλλον. «Είναι η σύγχρονη Ελληνίδα, μόνο που η Μαρία από τους Πενταγιούς Φωκίδας ήταν πιο τολμηρή αν τη δούμε ενταγμένη στο χρονικό πλαίσιο στο οποίο έζησε» εξηγεί ο Γιάννης Μποσταντζόγλου.
Ο ηθοποιός ήταν διστακτικός στην παρουσίαση έργου του πατέρα του. Δεν φοβάται να αναμετρηθεί με έργα –χαρακτηρισμένα δύσκολα –από τη διεθνή δραματουργία αλλά «κόμπλαρα με τα έργα του μπαμπά μου. Εχω μια βλακώδη ευθυνοφοβία απέναντί τους. Δεν ήθελα να τον παρερμηνεύσω. Με έσπρωξαν τα παιδιά που είμαστε μαζί στην περιοδεία, ο Ξεκούκης και ο Ματαράγκας. Επειτα σκέφτηκα ότι στο παρελθόν την “Πενταγιώτισσα” είχαν κάνει και ο Λουδάρος και ο Φιλιππίδης. Εχω δεχθεί μεγάλη αμφισβήτηση, αλλά από την άλλη έθεσα το ερώτημα “ξέρουν άλλοι καλύτερα από μένα την ιδιοσυγκρασία του πατέρα μου;” και έτσι το τόλμησα».
Γραμμένο στα μέσα της δεκαετίας του ’70, το έργο διατηρεί τη φρεσκάδα του ανέγγιχτη, υποστηρίζει ο Μποσταντζόγλου. «Τότε βέβαια οι εποχές ήταν πιο διεκδικητικές. Τώρα έχουμε ξεπέσει. Η νεολαία πελαγοδρομεί μεταξύ μπουζουκιού και Επιδαύρου. Εχουν ακραίες ευαισθησίες χωρίς καλό μέσο όρο. Ολα είναι θέμα παιδείας».
Και όλα αυτά που τον απασχολούν έχει βρει τρόπο να τα εντάξει στο έργο. «Αλλωστε και ο πατέρας μου ήθελε τις προσαρμογές» παρατηρεί.
Και δηκτικά σχόλια για την τρέχουσα πολιτική-κοινωνική πραγματικότητα κάνει και βιτριολικές τοποθετήσεις για τη Χρυσή Αυγή έχει εντάξει που μπορεί να προκαλούν γέλιο αλλά ξεφλουδίζουν τη λεπτή μάσκα της. «Μα είναι για κλωτσιές οι άνθρωποι» λέει με τη στεντόρεια βραχνή (ακριβώς επειδή μιλάει δυνατά) φωνή του. «Δεν έχουν τη λεβεντιά να παραδεχθούν ότι είναι φασίστες και προσπαθούν μάταια να συστηθούν ως πατριώτες».
Καυστικός απέναντι στους πολιτικούς, αν κι ο ίδιος μετέχει στα κοινά ως δημοτικός σύμβουλος. «Εχουμε στην Αγία Παρασκευή ένα έντιμο παιδί και τον στηρίζω. Η διαφορά είναι ότι για μένα ο λόγος είναι συμβόλαιο. Ενώ εκείνοι στη Βουλή άλλα λένε κι άλλα κάνουν. Δεν τιμούν τη χειραψία, τον λόγο τους».
Η παρουσίαση (σε περιοδεία) της έμμετρης «Μαρίας Πενταγιώτισσας» από τον Γιάννη Μποσταντζόγλου δεν διαφοροποιείται από το πνευματικό παιδί του πατέρα του. «Ηθελα να είναι ένα έργο αντισοβαρό. Να μην έχει βαρύτητα ψευδοακαδημαϊκή. Να θυμίζει κάτι από τα μπουλούκια του παρελθόντος. Να έχει την αύρα παραλογοτεχνίας».
Ευελπιστεί να πορευθεί με τη «Μαρία Πενταγιώτισσα» και τον ερχόμενο χειμώνα. Στο μεταξύ σχεδιάζει να παρουσιάσει τέσσερα μονόπρακτα σε φόρμα ενιαίας παράστασης με τη σύντροφό του, ηθοποιό Δήμητρα Παπαδήμα και ενδέχεται να μετέχει σε τηλεοπτική σειρά που θα προβάλλεται στην Κύπρο. Στο εγγύς μέλλον ετοιμάζει λογοτεχνικό δρώμενο. «Θα βάλω ποιηματάκια που έχω γράψει σε μπαλόνια, θα τα αφήσω να ταξιδέψουν στον ουρανό και όπου σκάσουν. Ποίηση εξ ουρανού…».
