Το τρίτο μέρος του βιβλίου είναι αυτό που χαρίζει στα άλλα δύο βαθύτερη αφηγηματική προοπτική: η ανάταση της ανύψωσης που συνδέεται με το αμάρτημα του ύψους, της πρόθεσης να βγει κανείς από τον εαυτό του, αντικρίζεται με την ανάταση του έρωτα, που απογειώνει. Ομως η ανθρώπινη εμπειρία συμπληρώνεται από την αίσθηση της πτώσης: από πόσο ψηλά έχει πέσει κανείς στη ζωή του. Αλλωστε, όσο μεγαλώνουμε καταλαβαίνουμε ότι η πτώση, στη μία ή την άλλη μορφή, είναι μέρος του ανθρώπινου κύκλου της ζωής. Ο Μπαρνς καταφέρνει, με αυτό το τελευταίο μέρος του βιβλίου, να σηκώσει το χαλάκι και να δείξει τα κρυφά και τα ανείπωτα. Συγγραφική γενναιότητα ή αφηγηματική επιδεξιότητα; Δεν έχει και τόση σημασία. Σημασία έχει το αποτέλεσμα.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από