Υπερευαίσθητη
Αριστερά, η επιμελήτρια της έκθεσης με τον φωτογραφικό θησαυρό της Μέριλιν Μονρόε – μέσα από τον φακό του Μίλτον Γκριν – Αννα Βόλσκα με μία από τις εικόνες στη Βαρσοβία. Δεξιά και κάτω, εικόνες από τον ίδιο φωτογραφικό θησαυρό που δείχνουν τη Μέριλιν ακόμη και σε ενσταντανέ που δεν θα επέτρεπε σε άλλον φωτογράφο παρά μόνο στον στενό της φίλο Μίλτον Γκριν
«Σε μια δουλειά με τόσες ηθοποιούς και μοντέλα, νόμιζα ότι τα είχα δει όλα. Ομως δεν είχα δει καμιά σαν τη Μέριλιν, με αυτόν τον τόνο φωνής, αυτήν την ευγένεια, την τρυφερότητα. Αν έβλεπε ένα σκυλί νεκρό στην άκρη του δρόμου, δάκρυζε. Ηταν τόσο υπερευαίσθητη που έπρεπε να προσέχεις ακόμη και τη χροιά της φωνής σου για να μην την πληγώσεις. Αργότερα είδα πως ήταν μοιρασμένη: από τη μια η λάμψη και η καλοσύνη και από την άλλη τα απολύτως αντίθετά τους», έλεγε ο φωτογράφος Μίλτον Γκριν, στον οποίο η Μέριλιν εμπιστεύθηκε και την αυτοβιογραφία της «My Story».