Στην ιστορία της η ΑΕΚ δεν είχε την τύχη να διοικείται από έναν «λεφτά». Με μόνη εξαίρεση τον Λουκά Μπάρλο, ο οποίος όχι μόνο πρόσφερε τα μέγιστα, αλλά έπαθε οικονομική ζημιά για την ΑΕΚ. Και μετά τον «θείο Λουκά», άρχισαν τα τραγελαφικά περιστατικά με τους προέδρους που αποκτούν δημοσιότητα και ενίοτε κρύβονται για να μην τους ξετρυπώσουν οι αγριεμένοι οπαδοί. Προφανώς όχι με στόχο να τους πουν «μπράβο» για τα πεπραγμένα της θητείας τους.
Τι να θυμηθούμε και από πού ν’ αρχίσει το κουβάρι των αναμνήσεων; Τη θητεία του Στράτου Γιδόπουλου, ενός πρώην γκολκίπερ και ανθρώπου που σημάδεψε τον τίτλο του ’89; Προτού φυσικά πάρει την κατιούσα, ρίξει το καράβι στα βράχια και δει να γίνονται πολύωρες συζητήσεις – εξεγέρσεις στα αποδυτήρια των Θρακομακεδόνων από τους απλήρωτους ποδοσφαιριστές. Ή τον κ. Νικολάου, τον πρώτο πρόεδρο των Αγγλων της Enic, ο οποίος είναι αμέμπτου ηθικής, αλλά είχε την ατυχία να είναι Νο 2 στην εταιρεία, ως διευθύνων σύμβουλος, ο κ. Λεοντσινίδης; Ο συγκεκριμένος, παντελώς άσχετος με το ποδόσφαιρο, δεν γνώριζε καλά καλά πού βρισκόταν το γήπεδο! Ηταν, βλέπετε, η εποχή των τηλεοπτικών συμβολαίων και το ενδιαφέρον πολλών ήταν στους τραπεζικούς λογαριασμούς. Μετέπειτα προέκυψε ο Ολλανδός Σιρχάουζ, αλλά το κουμάντο το έκανε ο πολυπράγμων κύπριος δικηγόρος Λοϊζίδης. Οποιος έμπλεξε τότε στην ΑΕΚ και όσοι έκαναν δουλειές, δεν έμειναν με παράπονο! Οι κρουνοί δεν έκλειναν με τίποτα! Φυσικά, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τον Στέφανο Μαμαντζή, έναν στενό φίλο του Μελισσανίδη, ιδιότητα που έμοιαζε με διαβατήριο για την είσοδό του στα κοινά. Του άρεσε η φράση «εγώ δεν τρώω σότο», απολάμβανε πούρο, διατηρεί σχέσεις με τους Μπορμπόκηδες και σε ταξίδια του ΠΑΟ στις Σέρρες, δίνει το παρών στα ξενοδοχεία. Δημόσιες σχέσεις.
Υπάρχει, φυσικά, και η τόσο ομιχλώδης περίοδος του Μάκη Ψωμιάδη. Προτού φεσώσει την ΑΕΚ, μόλις άλλαξε τηλεοπτικό στρατόπεδο στην εποχή των χρυσών συμβολαίων (αξέχαστη η ατάκα «οι εποχές Μάτσα τέλειωσαν»), έχρισε πρόεδρο τον Φίλωνα Αντωνόπουλο. Ενα βράδυ τού έλεγε πόσο ευχαριστημένος ήταν και το επόμενο πρωί τον αντικαθιστούσε με τον πρώτο του εξάδελφο!
Και ύστερα από όλα αυτά, περάσαμε στις εποχές τις σύγχρονες. Με τον Ντέμη, τον Κιντή, τον Θανόπουλο, τον Αδαμίδη. Κάποιοι τους λένε «γιάπηδες», ίσως γιατί η θεωρία τους δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα και το χρέος εκτοξεύτηκε παρά τον διακανονισμό με το άρθρο 44. Μάθαμε όμως αγγλικούς όρους στον τομέα της διοίκησης, την ανταλλαγή e-mail, τι σημαίνει χρεοκοπία για μια ΠΑΕ και όλα τα συναφή.
Οσον αφορά στη σκυταλοδρομία, συνεχίζεται. Γιατί ποιoς αμφιβάλλει ότι η εναλλαγή στην προεδρία της ΠΑΕ είναι ένα σπορ που δεν θα εκλείψει ποτέ από την ΑΕΚ; Αλλωστε, στην ΑΕΚ το χρήμα έρρεε και ουδείς μπορεί να πει ότι καταστράφηκε.
