|
|
|
| «Ποτέ μου δεν “την είχα δει” σταρ. Να κάνω κάτι και να γίνει το μεγάλο μπουμ. Κάνω λίγα πράγματα, επιλεκτικά, όταν υπάρχει λόγος», λέει η Σωτηρία Λεονάρδου (εδώ σε σκηνή από την ταινία του Κώστα Ζάππα «The last porn movie»)
|
Η Σωτηρία δεν σηκώνει πολλές κουβέντες. Όταν τη ρωτάς γιατί δεν κυνήγησε ποτέ
την πρωτιά στο τραγούδι, σου λέει «μα εγώ αισθάνομαι πρώτο όνομα» και σε
αποστομώνει. «Όλα αυτά τα επιφανειακά, τα “φωναχτά”, τα στρας και τα τέτοια
δεν μου πάνε εμένα».
Δεν της πάνε. Είναι φανερό. Ούτε οι ταυτίσεις με μια συγκεκριμένη εικόνα.
Εκείνη του «Ρεμπέτικου» λόγου χάριν (το κορίτσι με τα μαύρα σγουρά μαλλιά και
το τσαγανό στη φωνή) την κουβαλάει μέσα της, – πώς θα μπορούσε άλλωστε να ήταν
διαφορετικά – αλλά εμείς καλό θα ήταν να πάμε παρακάτω. «Με έχουν ταυτίσει με
τον ρόλο – τόσο επιτυχημένος ήταν… Αλλά έχουν περάσει χρόνια από τότε…
Εξάλλου, ένας ρόλος ήταν… ποτέ δεν αισθανόμουν μόνο τραγουδίστρια – και δη
λαϊκιά».
Εμείς σε ρόλο τραγουδίστριας θα τη δούμε (και πάλι) στη μουσική σκηνή «Στον
Αέρα», σε ένα πρόγραμμα με διάθεση ροκ (Fishing Time ο τίτλος του). Ροκ που
εναλλάσσεται με ατμόσφαιρες blues και ethnic, που συνδυάζει ρεύματα και εποχές
και διαθέσεις. «Είναι τραγούδια του Πάνου Φορτούνα. Κάποια τα ερμηνεύει και ο
ίδιος… Εγώ τα έχω ονομάσει τραγούδια grooving και blue…».
Και για όσους διαμαρτύρονται (επειδή τη θυμούνται σε πάλκα λαϊκά) λυπούμαστε,
αλλά «η μουσική είναι μια γλώσσα» και εκείνη το ξεκαθαρίζει. «Με ενδιαφέρουν
τα πάντα. Κυρίως οι μουσικές που προέρχονται από τις ρίζες, τα λαϊκά
τραγούδια, τα ρεμπέτικα, το φλαμένκο, το μπλουζ…».
Τραγουδίστρια, ηθοποιός και άνθρωπος που ασχολείται με το γράψιμο (συνυπέγραφε
το σενάριο στο Ρεμπέτικο μαζί με τον Κώστα Φέρρη και μόλις εξέδωσε το πρώτο
της μυθιστόρημα «Πίσω απ’ τα πέπλα μυστηρίου» από τις Εκδόσεις Διάπλαση)
δυσκολεύεται πολύ όταν τη ρωτάς «τι θα ανέφερε πρώτο». «Δεν έχει πρώτο και
δεύτερο», λέει. «Το ένα ζει μέσα απ’ το άλλο».
Και με τη μουσική; Γιατί μόνο έναν προσωπικό δίσκο («MIS», Minos – Emi, σε
μουσική Μίνωα Μάτσα και στίχους Ισαάκ Σούση) μια φωνή με τόση δύναμη, με
τέτοιο χαρακτήρα; «Δεν θέλω να κυνηγάω για να υπάρχω, όπως, όπως» απαντάει.
«Είναι γνωστό ότι η σχέση μου με την τέχνη είναι πολύ προσωπική. Εξάλλου
προσπαθώ να κάνω τέχνη τη ζωή μου».
Δύσκολα πράγματα…
«Αυτογνωσία και αυτοσυγκέντρωση» (το λέει γελώντας).
Εσείς δεν κυνηγάτε, το καταλαβαίνω. Δέχεστε όμως προτάσεις;
«Δεν είμαι μέσα στον πυρήνα του show biz, κινούμαι στην περιφέρεια… Και
προτιμώ τα καινούργια πράγματα, πράγματα που με ξυπνάνε, με προχωράνε… Γι’
αυτό κάνω λίγα. Και όποτε θέλω».
Καινούργια πράγματα από νέους ανθρώπους φαντάζομαι…
«Έτσι ακριβώς. Και υπάρχουν πολλοί νέοι άνθρωποι που έχουν να πουν…».
Ναι, αλλά δεν φτάνουν σε μας. Δεν γίνονται ρεύμα…
«Όποιος ψάχνει, βρίσκει. Πάρτε παράδειγμα εμένα. Οι παραστάσεις μου είναι
πάντα φουλ από κόσμο. Χωρίς τηλεόραση. Χωρίς σκάνδαλα… Γι’ αυτό και
συνεχίζω…»
«Στον οδοστρωτήρα της μαζικοποίησης»
Πέρυσι δοκίμασε τον ροκ εαυτό της στον «Συρμό» (μαζί με το γκρουπ
Αργοναύτες) και για ένα μεγάλο διάστημα του χειμώνα ταξίδεψε σε διάφορα μέρη
της Ελλάδας, σε μικρές μουσικές σκηνές, σε μπαρ… «Έρχομαι σε επαφή με νέο
κόσμο κι αυτό μου αρέσει. Κατ’ αρχήν βλέπεις πράγματα που διαφορετικά θα ήταν
αδύνατον να τα δεις. Γι’ αυτό λέω ότι νέα ρεύματα θα μπορούσαν να υπάρχουν,
αλλά δυστυχώς όλα περνούν μέσα από τον οδοστρωτήρα της μαζικοποίησης».
Σας ενοχλεί το κλίμα που υπάρχει σήμερα στο τραγούδι;
«Δεν γίνεται να απομονώσει κανείς το τραγούδι από την υπόλοιπη ζωή. Υπάρχει
μια μετέωρη κατάσταση σε όλα τα επίπεδα, ένα κόλλημα… Ο καθένας προσπαθεί να
το αντιμετωπίσει με τον τρόπο του. Προσωπικά, ασχολούμαι συνέχεια με κάτι –
πότε με το τραγούδι, πότε με το γράψιμο, πότε με την ηθοποιία… Η δουλειά μου
είναι η Τέχνη. Μέσα απ’ αυτή υπάρχω…».
INFO
Σάββατο 11 Νοεμβρίου, Σωτηρία Λεονάρδου, Πάνος Φορτούνας και η Albert Band στη
μουσική σκηνή «Στον Αέρα» (Κάσου 11, Κεντρική Πλατεία Πετρούπολης, τηλ. 210-5056.199).

