Ο κ. Μιχάλης Κανακάκης, από την Αγία Παρασκευή, γράφει για την ταλαιπωρία
στην οποία υποβάλλει η Διοίκηση του Αττικού Νοσοκομείου, από τα μέσα
Φεβρουαρίου 2006, τους επισκέπτες του νοσοκομείου, ασθενείς και υγιείς, που
θέλουν εισέλθουν στον χώρο με το αυτοκίνητό τους:
«Μέσα στο Αττικό Νοσοκομείο και μπροστά από τα κτίριά του, υπάρχουν τεράστιες
εκτάσεις οργανωμένου πάρκινγκ και άλλες τόσες εκτάσεις ανοργάνωτου πάρκινγκ
στην πίσω πλευρά, που μπορούν να φιλοξενήσουν εκατοντάδες αυτοκίνητα.
Έξω από το Αττικό Νοσοκομείο δεν υπάρχει πουθενά χώρος στάθμευσης, γιατί απλά
δεν υπάρχουν χώροι και δρόμοι για να παρκάρεις. Υπάρχει μόνο η κεντρική
λεωφόρος, με διαχωριστική νησίδα στη μέση, όπου απαγορεύεται τόσο η στάση όσο
και η στάθμευση, και η οποία δεν έχει κάθετους δρόμους διαφυγής. Έτσι λοιπόν,
αν μπει κανείς στη λεωφόρο, για να βγει από αυτή πρέπει να πάει αρκετά
χιλιόμετρα μακριά και να γυρίσει με τα πόδια εφόσον του το επιτρέπει η ηλικία
του, η υγεία του και αν βέβαια έχει βρει χώρο να παρκάρει.
H διοίκηση του νοσοκομείου απαγορεύει σ’ αυτούς τους ανθρώπους να μπουν και να
παρκάρουν μέσα σ’ αυτό, με την αστήρικτη δικαιολογία ότι δεν είναι δυνατόν να
καταλαμβάνουν τις θέσεις πάρκινγκ των εργαζομένων.
Από προσωπική μου εμπειρία σας λέω ότι η δικαιολογία αυτή της διοίκησης δεν
ευσταθεί διότι:
1. Όσες φορές έχω επισκεφθεί πρωί το νοσοκομείο, και αυτές είναι
αρκετές, όχι μόνο υπάρχουν θέσεις να παρκάρεις στο οργανωμένο πάρκινγκ, αλλά
και τα παρκαρισμένα σ’ αυτές αυτοκίνητα δεν είναι μόνο του νοσοκομειακού
προσωπικού.
2. Υπάρχουν δεκάδες στρέμματα ελεύθερου χώρου πίσω από τα κτίρια του
νοσοκομείου στα οποία θα μπορούσαν να παρκάρουν εκατοντάδες ακόμα.
3. Τα απογεύματα δε και τις αργίες, το οργανωμένο πάρκινγκ είναι σχεδόν
άδειο.
H άλλη δικαιολογία της Διοίκησης είναι, όπως γράφει στην ανακοίνωσή της, πως
“κανένα νοσοκομείο στην Αθήνα δεν έχει πάρκινγκ… γι’ αυτό δεν θα έχουμε κι
εμείς”».
