|
|
|
|
H ιδέα του τσαγιού για μας τους Έλληνες φέρνει στον νου εικόνες χειμωνιάτικες,
ένα καυτό ρόφημα που πίνουμε για να ζεσταθούμε, να χαλαρώσουμε, να ηρεμήσουμε.
Ο πάγος όμως τα αλλάζει όλα αυτά. Με την προσθήκη του, το τσάι γίνεται άλλο
πράγμα, σαν χαμαιλέοντας αλλάζει χαρακτήρα. Από εκεί που καλμάρει, ξαφνικά
προκαλεί, από εκεί που σε ηρεμεί, ξαφνικά σε ξυπνάει, όχι βέβαια όπως τονώνει
το φραπέ. Το παγωμένο τσάι είναι πράγματι από πιο τα δροσιστικά αναψυκτικά
στον κόσμο, πίνεται μάλιστα με μεγάλη λαχτάρα (και παράδοση), από τα πιο ζεστά
μέρη στον Νότο της Αμερικής μέχρι τις τροπικές ζώνες της Ασίας.
Ένα παγωμένο τσάι είναι απλή υπόθεση, αλλά όπως καθετί απλό έχει κι
αυτό την τεχνική του. Αλλάζει χαρακτήρα ανάλογα με το τσάι που χρησιμοποιεί
κανείς και με τις άλλες γευστικές προσθήκες που δέχεται, όπως λεμόνι και
ζάχαρη. Το παγωμένο τσάι φτιάχνεται χρησιμοποιώντας από το πιο κοινό μαύρο
τσάι μέχρι αρωματικά βότανα και εξωτικές ποικιλίες τσαγιού. Δέχεται δε εύκολα
προσθήκες από άλλες γεύσεις, π.χ. εσπεριδοειδή και άλλα φρούτα, όπως ροδάκινα,
βερίκοκα, μάγκο, και διάφορα μούρα.
Το παγωμένο τσάι έχει αρχίσει και γίνεται της μόδας. Από εκεί που
κάποτε ήταν άγνωστο στην Ελλάδα τώρα παράγεται από διάφορες γιγαντιαίες
εταιρείες αναψυκτικών και πωλείται ακόμη και στο τελευταίο περίπτερο. Αυτό
όμως που βρίσκεται σε κονσέρβα προσωπικά δεν μπορώ να το πιω. Δεν έχει καμία
σχέση με το αυθεντικό που φτιάχνει κανείς στο σπίτι του. Έχει πάντα μεταλλική
γεύση και υπερβολική γλύκα, με αποτέλεσμα αντί να σε ξεδιψάει σε κάνει να θες
να πιεις μια κανάτα νερό. Επίσης το παγωμένο τσάι είναι πετυχημένο προϊόν για
τις ξενόφερτες αλυσίδες καφενείων. Συνήθως το πωλούν πανάκριβα, τουλάχιστον
όμως το φτιάχνουν από πραγματικό τσάι και όχι από νερό, ζάχαρη, γευστικές
ουσίες και χρώμα, όπως αυτό στις κονσέρβες.
H παρασκευή του δεν είναι δύσκολη, απαιτεί όμως την «ιεροτελεστία» του.
Θέλει υπομονή για να γίνει σωστά. Οι φίλοι του αναψυκτικού αυτού ανήκουν σε
δύο σχολές: αυτοί που το φτιάχνουν με βρασμένο νερό και αυτοί που απλώς
βουτάνε το τσάι κάποιες ώρες μέσα σε νερό σε θερμοκρασία δωματίου ώσπου να
γίνει. Εγώ ανήκω στη δεύτερη κατηγορία φίλων του τσαγιού. Το βραστό νερό
θολώνει το τσάι. Είναι προτιμότερο να βυθιστεί το τσάι σε μια κανάτα νερό και
να ζεσταθεί στον ήλιο για 3-4 ώρες ή να βυθιστεί σε κρύο νερό και να μπει
αποβραδίς στο ψυγείο. Την επομένη ημέρα το τσάι θα είναι πεντανόστιμο,
πεντακάθαρο και δροσιστικό. Είναι επίσης προτιμότερο να φτιαχτεί με σακουλάκια
τσαγιού, αντί με χύμα. Μόλις ετοιμαστεί, αφαιρούμε τα σακουλάκια. Εάν όμως το
φτιάχνουμε με βραστό νερό, χρησιμοποιούμε τη μισή ποσότητα νερού για να είναι
δυνατό. Έπειτα το αραιώνουμε με κρύο νερό για να το κάνουμε όσο δυνατό ή
ελαφρύ θέλουμε.
Το τσάι, όπως το κρασί, περιέχει τανίνες και για αυτό τα δύο αυτά υγρά
αφήνουν μια χαρακτηριστική επικάλυψη στον ουρανίσκο. Το τσάι, όμως, ξεδιψάει
επειδή ανακατεύεται με τόσο νερό.
Είναι ένα αναψυκτικό το οποίο ταιριάζει με πάμπολλες άλλες γευστικές προσθήκες
και πίνεται πρωί, μεσημέρι και βράδυ. Στο δικό μας σπίτι πάντα υπάρχει μια
κανάτα με τσάι. Το πίνουμε σαν νερό, προσθέτοντας λεμόνι ή δυόσμο και μπόλικα
παγάκια τώρα που άρχισαν οι ζέστες.
Με πορτοκάλι, λεμόνι και ροδάκινο
Ζάχαρη στο παγωμένο τσάι προσθέτουμε – κυρίως – όταν αυτό είναι ακόμη…
ζεστό. Το προτιμώ χωρίς ζάχαρη για να μπορεί να κάνει καλύτερα τη δουλειά του
και να ξεδιψάει. Εάν το τσάι είναι σκέτο και ήδη κρύο, ο καλύτερος τρόπος να
προσθέτει κανείς ζάχαρη είναι να έχει έτοιμο ένα σιρόπι. Αλλιώς δεν θα
διαλυθεί πολύ καλά η ζάχαρη.
Το τσάι, αντιθέτως με τον καφέ, σηκώνει άπειρα γευστικά πειράματα. Καμιά
φορά προσθέτω χοντρά κομμάτια από ξύσμα πορτοκαλιού ή λεμονιού ή φλούδες από
διάφορα καλοκαιρινά φρούτα, κυρίως από ροδάκινα. Με το μαύρο τσάι το ροδάκινο
πάει πολύ. Εάν το φτιάχνουμε και δεν είναι αρκετά δυνατό, απλώς προσθέτουμε
παραπάνω σακουλάκια τσαγιού. Σε 1 ½ λίτρο νερό συνήθως υπολογίζω 6-7
σακουλάκια τσαγιού.
Εάν προσθέτουμε μυρωδικά ή φρούτα, και κυρίως λεμόνι ή φλούδες λεμονιού,
πρέπει να αφαιρούμε ύστερα από 2-3 ώρες, αλλιώς το τσάι πικρίζει. Είναι επίσης
σημαντικό να γευθεί κανείς το τσάι προτού προσθέσει ζάχαρη, επειδή ορισμένες
ποικιλίες είναι από μόνες τους κάπως γλυκές. Επίσης, δεν πρέπει να βάζουμε την
κανάτα με το ζεστό τσάι κατευθείαν στο ψυγείο διότι μπορεί να σπάσει. Πάντα
προσθέτουμε κρύο νερό σε ζεστό τσάι και στη συνέχεια προσθέτουμε τα παγάκια.
Διαφορετικά πικρίζει. Διατηρείται 24 ώρες στο ψυγείο, αλλά πρέπει να είναι
σκεπασμένο επειδή απορροφάει τις μυρωδιές από τα φαγητά.
Τσάι στο ψυγείο
Για 2 λίτρα
* 3 σακουλάκια τσαγιού, κατά προτίμηση με γεύση, όπως κανέλα
* 2 λίτρα νερό
Ανακατεύουμε το τσάι με το νερό σε μια κανάτα, τοποθετούμε στο ψυγείο και
αφήνουμε αποβραδίς. Αφαιρούμε το τσάι και σερβίρουμε με παγάκια.
* Για το σιρόπι (εάν θέλουμε να προσθέσουμε γλύκα στο κρύο τσάι)
* Για 1/2 λίτρο σιρόπι
* 1 1/2 φλιτζάνι ζάχαρη
* 3/4 φλιτζανιού νερό
Ανακατεύουμε τη ζάχαρη με το νερό σε μια κατσαρόλα, ζεσταίνουμε και βράζουμε
για πέντε λεπτά. Αφήνουμε το σιρόπι να κρυώσει τελείως πριν να το προσθέσουμε
στο τσάι.
Φυλάσσουμε το σιρόπι στο ψυγείο, σκεπασμένο.
Τσάι «βρασμένο» στον ήλιο
* 6 σακουλάκια τσαγιού
* 2 λίτρα νερό
Ανακατεύουμε το τσάι και το νερό σε μια κανάτα. Σκεπάζουμε με πλαστική
μεμβράνη και αφήνουμε στον ήλιο 4 ώρες. Δοκιμάζουμε. Εάν το θέλουμε πιο δυνατό
το αφήνουμε 2-3 ώρες ακόμα.
Παραδοσιακό παγωμένο μαύρο τσάι
Για 2 λίτρα
* 1/4 κτ γλυκού σόδα
* 6 σακουλάκια μαύρο τσάι
* 1 λίτρο βραστό νερό
* Ζάχαρη όση θέλουμε
* 1 λίτρο κρύο νερό
* Λεμόνι και δυόσμο για γαρνιτούρα
1. Βάζουμε τη σόδα και τα σακουλάκια σε μια πυρίμαχη κανάτα και
σκεπάζουμε με βραστό, καυτό νερό. Αφήνουμε το τσάι μέσα στο νερό 10 λεπτά.
Αφαιρούμε τα σακουλάκια του τσαγιού. Προσθέτουμε τη ζάχαρη, όση θέλουμε και
λίγο πάρα πάνω επειδή θα αραιώσουμε το τσάι με κρύο νερό.
2. Προσθέτουμε το κρύο νερό και ανακατεύουμε. Σερβίρουμε με παγάκια,
γαρνιρισμένο με δυόσμο και λεμόνι.
