Η δημοκρατική νομιμοποίηση στο κοινοβουλευτικό πολίτευμα παρέχεται και
εξακριβώνεται (αν εξακολουθεί να συντρέχει) με δύο τρόπους:


α. Με την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής προς την κυβέρνηση και, ύστερα από
αίτημα της κυβέρνησης, με την επιβεβαίωσή της. H πρόταση αυτή κατατίθεται
προφορικώς ή γραπτώς.


β. Με την πρόταση μομφής (δυσπιστίας) εναντίον της κυβέρνησης ή υπουργού της,
η οποία κατατίθεται γραπτώς εν συνεδριάσει και πρέπει να την υπογράφουν
τουλάχιστον πενήντα βουλευτές.


H Βουλή θα συζητήσει από αύριο και επί τρεις ημέρες την πρόταση ανανέωσης της
εμπιστοσύνης που υπέβαλε χθες ο κ. Πρωθυπουργός αντιδρώντας στην πρόταση
δυσπιστίας του κ. Παπανδρέου. Με δεδομένη όμως την «τσιμεντοποιημένη» δύναμη
των κομμάτων στο κοινοβουλευτικό πολίτευμα, ποιο είναι το νόημα των προτάσεων
μομφής ή δυσπιστίας; H επιστήμη του συνταγματικού δικαίου έχει καταλήξει στα
εξής:


αα. H πρόταση μομφής είναι η βαθύτερη μορφή άσκησης κοινοβουλευτικής πίεσης. H
δε πρόταση ανανέωσης της εμπιστοσύνης είναι η ύψιστη μορφή κοινοβουλευτικού
πολιτικού χειρισμού εκ μέρους των κυβερνήσεων, προκειμένου να υπερβούν μικρά ή
μεγάλα προβλήματα ή αδιέξοδα.


ββ. Αν και η πτώση των κυβερνήσεων κατά κανόνα δεν αποτελεί προϊόν ψηφοφορίας
επί μομφής ή εμπιστοσύνης, η συζήτηση ενώπιον των πολιτών δημιουργεί την
αναγκαία πολιτική συνθήκη για να προκύψει το εξής συμπέρασμα: η κυβέρνηση ή
ένας υπουργός της ευθύνονται πολιτικά για πράξεις ή παραλείψεις τους και κακώς
παραμένουν στη θέση τους (ή το ακριβώς αντίθετο).


Είτε έτσι είτε αλλιώς ωστόσο πολύ γρήγορα η παρούσα κυβέρνηση της N.Δ. φτάνει
στο σημείο να αναρωτιέται - έστω και με τον τρόπο που προαναφέρθηκε - αν καλώς
κατέχει την εξουσία ή όχι.