Ο καφές που λατρεύουν οι γάτες!

Κοστίζει περίπου 700 ευρώ το κιλό και η γεύση του είναι εξίσου μοναδική με

τον τρόπο παρασκευής του… H φήμη κυκλοφορούσε εδώ και χρόνια. Τώρα, όμως,

γίνεται αποδεδειγμένη αλήθεια. Το μυστικό τού κόπι λούβακ – είναι το

σπανιότερο και ακριβότερο χαρμάνι καφέ στον κόσμο – κρύβεται στα γαστρικά υγρά

μιας αγριόγατας.

Γεύση απαλή, σχεδόν σοκολατένια, χωρίς την πικράδα που αφήνουν στο στόμα οι

περισσότεροι καφέδες. Γεύση πανάκριβη, μια και ο μοναδικός εισαγωγέας και

διανομέας κόπι λούβακ στη Βρετανία, η Edible, πωλεί το σακουλάκι των 57

γραμμαρίων έναντι 40 ευρώ. Στους πελάτες τής Edible περιλαμβάνεται και ένας

Άραβας σεΐχης. Κι αυτό παρότι η θρησκεία του τού απαγορεύει θεωρητικά τη

συγκεκριμένη απόλαυση, κρίνοντας τον κόπι λούβακ ως «ακάθαρτο».

H ιστορία του είχε γίνει κάτι σαν θρύλος: οι πολύτιμοι κόκκοι είναι τόσο

πολύτιμοι διότι χωνεύονται – κι απεκκρίνονται – από τις μοσχογαλές τής

Σουμάτρας. Οι θρύλοι δεν είναι πάντα μύθοι: ο Μάσιμο Μαρκόνε, χημικός τροφίμων

στο Πανεπιστήμιο Γκελφ του Οντάριο, στον Καναδά, απέδειξε πέραν πάσης

αμφιβολίας πως οι κόκκοι που χρησιμοποιούνται για το αυθεντικό χαρμάνι περνούν

πράγματι από το πεπτικό σύστημα των ζώων αυτών και πως η… διαδικασία

διαφοροποιεί πράγματι τη γεύση τους.

Στη Σουμάτρα. Το ότι στις μοσχογαλές αρέσει ο καφές – ή μάλλον οι

κόκκοι του καφέ ολόκληροι – είναι γνωστό από τότε που η Σουμάτρα ήταν

ολλανδική αποικία. Από τότε ακόμα συνέλεγαν οι Ινδονήσιοι εργαζόμενοι στις

φυτείες τους μισοχωνεμένους κόκκους από τα περιττώματά τους: τους έπλεναν

(καλά καλά!), τους έψηναν και ανακάλυπταν κάθε φορά μια ιδιαίτερη γεύση. H

επιβεβαίωση προέκυψε μια ημέρα που ο Μαρκόνε «σκόνταψε» στην Αιθιοπία, μια

ακόμη χώρα όπου απαντά η μοσχογαλή, πάνω σε έναν σωρό από περιττώματα. Μέσα σε

αυτόν τον σωρό βρισκόταν ένας κόκκος καφέ. Εξετάζοντάς τον κάτω από το

μικροσκόπιο, μεγεθυσμένο κατά 10.000 φορές, ο Μαρκόνε ανακάλυψε στην επιφάνειά

του λακκάκια, τα οποία είχαν προκληθεί από τα οξέα του στομάχου. Περαιτέρω

βιοχημικά τεστ έδειξαν πως από το γαστρικό υγρό, τα οξέα και τα ένζυμα είχαν

επηρεαστεί και οι πρωτεΐνες στο εσωτερικό του κόκκου.

Δεν είναι λίγοι, ωστόσο, εκείνοι που αμφιβάλλουν για το κατά πόσο οι

μοσχογαλές που παράγουν (ουσιαστικά) τον κόπι λούβακ είναι πράγματι «ελευθέρας

βοσκής». Ιδού η εκτίμηση του Κόλιν Σμιθ, διευθυντή τού Smith’s Coffee, που

καβουρδίζει τους κόκκους του καφέ για την Edible: «Είμαι βέβαιος ότι αρέσει

στους ανθρώπους να πιστεύουν πως τα ζώα αυτά περιπλανώνται στην άγρια φύση,

στοιχηματίζω όμως ότι τα κρατούν σε κλουβιά και τα ταΐζουν τους κόκκους. Θέλω

να πω, θα ήθελες να τριγυρίζεις στη ζούγκλα τής Σουμάτρας ελπίζοντας να

συναντήσεις… κακά μοσχογαλής; Ή θα την κρατούσες σε ένα κλουβί, να είσαι και

σίγουρος;».

Ο πειρασμός. Ο δρ Μαρκόνε, πάντως, ασχολείται και με ένα πολύ χρήσιμο

πάρεργο: ελέγχει τους κόκκους καφέ κόπι λούβακ για να διαπιστώσει αν είναι

αυθεντικοί – η υψηλή τιμή τους εύκολα μπορεί να βάλει σε πειρασμό τους

καλλιεργητές να αναμείξουν άλλους κόκκους, για μια απομίμηση της ίδιας γεύσης.

Όπως δήλωσε ο ίδιος στην επιθεώρηση «New Scientist», περίπου ο μισός από τον

καφέ που ελέγχει αποδεικνύεται… «μαϊμού».

Σπάνιες λιχουδιές για σπάνια… πορτοφόλια

* CHATEAU YQUEM Σύμφωνα με τον «κολοσσό» του οίνου, Ρόμπερτ Πάρκερ,

πρόκειται για το «καλύτερο κρασί τού Μπορντό». Στα χίλια καλλιεργημένα

στρέμματα του Ικέμ, κάθε κλήμα παράγει μόλις ένα ποτήρι κρασί – επιλέγονται

μόνο τα σταφύλια που έχουν φτάσει στην απόλυτη ωριμότητα. Όταν η σοδειά

κρίνεται ακατάλληλη, απλώς δεν παράγεται κρασί. Ένα Yquem του ’88 θα σας

κοστίσει 303 ευρώ.

* ΦΟΥΓΚΟΥ Ένα πιάτο θα σας κοστίσει περίπου 66 ευρώ. Θα το βρείτε όμως

μόνο στην Ιαπωνία – άντε και στα παλάτια του Βορειοκορεάτη δικτάτορα. Το

φούγκου, η σάρκα του ψαριού plectognathi, τετρόδους, είναι το πιο εκλεκτό

σούσι. Το ψάρι, ωστόσο, πρέπει να τεμαχίζεται από εκπαιδευμένους σεφ, διότι

στα εσωτερικά του όργανα συσσωρεύεται ένα θανατηφόρο δηλητήριο. Τρώγειν επικινδύνως…

* ΚΟΥΛΑΤΕΛΟ Ένα ολόκληρο «κεφάλι» προσούτο μέσα στην ουροδόχο κύστη

ενός χοίρου, μέσα σε ένα δίχτυ από σφιχτοπλεγμένο σπάγκο, κρεμασμένο επί έναν

χρόνο στο σκοτάδι και στο κρύο, μέχρι να χάσει τα δύο τρίτα του βάρους του.

Ένας Λονδρέζος σεφ που εισήγαγε ένα ολόκληρο κουλατέλο μας δήλωσε πως το

πούλησε 40 ευρώ το πιάτο και δεν είχε καθόλου κέρδος.