Το βεβαιώνει ένας παγκόσμιος πρωταθλητής: ο καλύτερος τρόπος για να

κουβαλήσει ένας άνδρας μια γυναίκα είναι να την κρεμάσει ανάποδα στην πλάτη

του, με τους μηρούς της να σφίγγουν το σβέρκο του και τα μπράτσα της γύρω από

τον κορμό του.

Πάνω, το «εσθονικό κουβάλημα» που εκτόπισε τις υπόλοιπες τεχνικές…

κουβαλήματος γυναικών. Κάτω, η Τίινα και ο Τζούνι Τζούσιλα, Φινλανδοί νικητές

του πρωταθλήματος του 1997

«M’ αυτό τον τρόπο, τα χέρια σου είναι ελεύθερα για να κρατάς ισορροπία. Και

το βάρος μετακινείται λιγότερο», λέει ο Μάργκο Ούουσοργκ στην «Ουώλ Στρητ

Τζέρναλ». Είχε μόλις κουβαλήσει με τον τρόπο αυτό την Έγκλε Σολ σε μια οβάλ

πίστα 250 μέτρων που περιλαμβάνει μια τάφρο με νερό βάθους ενός μέτρου και δύο

εμπόδια αποτελούμενα από κορμούς δένδρων. Μέσα σε χρόνο κάτι παραπάνω από ένα

λεπτό, κέρδισαν στο Βάικε-Μάαργια το πρωτάθλημα της Εσθονίας και προκρίθηκαν

για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κουβαλήματος Συζύγου που θα διεξαχθεί το ερχόμενο

Σαββατοκύριακο στο Σονκαγιάρβι της Φινλανδίας. Ο Ούουσοργκ είναι το φαβορί για

να κερδίσει τον τρίτο παγκόσμιο τίτλο του. «Όταν κουβαλάς έτσι», λέει, «είναι

πολύ ευκολότερο». H κ. Σολ, στα πόδια της και πάλι και αναψοκοκκινισμένη από

την εμπειρία, αν όχι από τη νίκη, λέει: «Δεν είναι τόσο άσχημα. Αλλά δεν

βλέπεις και πολλά πράγματα».

Οι Εσθονοί που έρχονται για το πρωτάθλημα στο Βάικε-Μάαργια, ένα μικρό χωριό

με αγροτικό πληθυσμό, άρχισαν να κουβαλάνε ανάποδα τις γυναίκες τους πριν από

πέντε χρόνια. Από τότε, τίποτε δεν είναι ίδιο στο άθλημα αυτό. Το «εσθονικό

κουβάλημα» εκτόπισε όλες τις άλλες τεχνικές κουβαλήματος. Και οι Εσθονοί

κέρδισαν πέντε διαδοχικά Παγκόσμια Πρωταθλήματα Κουβαλήματος Συζύγου. (Στην

πραγματικότητα πάντως δεν πρόκειται για «κουβάλημα συζύγου» κυριολεκτικά, αφού

οι κανονισμοί επιτρέπουν στους άνδρες να κουβαλάνε οποιαδήποτε γυναίκα άνω των

17 ετών, είτε είναι σύζυγός τους είτε όχι.)

Οι Φινλανδοί δεν μπορούν να χωνέψουν αυτή την κυριαρχία των Εσθονών. Στο κάτω

κάτω, οι Φινλανδοί ήταν εκείνοι που ξεκίνησαν το άθλημα. Κουβαλάνε γυναίκες

από τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν συμμορίες έκαναν επιθέσεις σε γειτονικά χωριά

και έφευγαν κουβαλώντας γυναίκες. Σύμφωνα με τον θρύλο, ένας διαβόητος ληστής

της εποχής εκείνης, ονόματι Ρόσβο-Ρονκάινεν, στρατολογούσε για τη συμμορία του

μόνον άνδρες που είχαν προηγουμένως αποδείξει την αξία τους κουβαλώντας ένα

βαρύ φορτίο σε μια δύσκολη διαδρομή. Τώρα όμως τα λάφυρα της νίκης παίρνουν οι

γείτονές τους, οι Εσθονοί. Και ο ανταγωνισμός γίνεται όλο και πιο λυσσαλέος.

«Κάθε χρόνο», λέει ο Τάιστο Μιέτινεν, «οι τίτλοι των εφημερίδων γράφουν, “Για

μια φορά ακόμη, ο Φινλανδός δεν κέρδισε”». Και εννοούν τον ίδιο. Τα δύο

τελευταία χρόνια, ο Μιέτινεν τερματίζει δεύτερος στα παγκόσμια πρωταθλήματα.

Έκτος ήρθε πέρυσι ο Μάικλ Τούχι, ένας ελαιοχρωματιστής από το Μέιν των ΗΠΑ, ο

οποίος είχε κερδίσει προηγουμένως το Βορειοαμερικανικό Πρωτάθλημα Κουβαλήματος

Συζύγου που διεξήχθη στο Σάντεϊ Ρίβερ του Μέιν.

Μια άλλη διαφορά μεταξύ Εσθονών και Φινλανδών είναι πως οι πρώτοι προπονούνται

σκληρά για το άθλημα, ενώ οι Φινλανδοί κυρίως διασκεδάζουν. Ένας από τους

κανονισμούς του παγκοσμίου πρωταθλήματός τους – εκτός από εκείνον που

επιβάλλει ποινή 15 δευτερολέπτων αν ρίξεις τη γυναίκα – προβλέπει πως «όλοι οι

συμμετέχοντες πρέπει να διασκεδάζουν». Στα προηγούμενα πρωταθλήματα, οι

Φινλανδοί έδιναν στους νικητές το βάρος της γυναίκας σε μπίρα. Οι Εσθονοί, στο

εθνικό τους πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Βάικε-Μάαργια στις 21 Ιουνίου, έδωσαν

στους νικητές το βάρος της γυναίκας σε… μεταλλικό νερό.