Ω, το κακόμοιρο το κροκοδειλάκι!

Δακρύσαμε για το σκυλάκι που αποκτηνωμένοι χούλιγκαν βασάνισαν στη

Θεσσαλονίκη, αισθανθήκαμε υπερήφανοι που ορισμένοι φιλόζωοι βρέθηκαν να το

σώσουν. Θυμώσαμε που οι Ευρωπαίοι φιλόζωοι μας έχουν βάλει στη μαύρη λίστα για

τα μη φιλοζωικά μας αισθήματα. Το κάναμε θέμα στα δελτία ειδήσεων, ενώ

φιλοζωικοί σύλλογοι με τους αντιπροσώπους τους συμμετείχαν σε συζήτηση στην

εκπομπή «Σήμερα με την Άννα» για την πολιτική που οφείλουμε να ακολουθήσουμε

ως έθνος και για τη νοοτροπία μας.

Την ίδια περίπου ώρα άλλου είδους φιλόζωοι καλεσμένοι του Γιώργου Οικονομέα

επιδείκνυαν υπερηφάνως τα κατοικίδιά τους, κροκοδειλάκια και φίδια. Μα είναι ο

κροκόδειλος κατοικίδιο; Ζει ευτυχισμένος με τα χάδια του αφέντη του; Αν είναι

δυνατόν! Το είχαν το κακόμοιρο το ζωντανό, που η φύση το ήθελε άγριο, ύπουλο,

σαρκοβόρο, σαν γατάκι και το χάιδευαν στο στούντιο. Αχ! Το γλυκούτσικο το

κροκοδειλάκι. Αν καταλάβαινε το ζώο αυτά που άκουγε θα κρατούσε την αναπνοή

του για να αυτοκτονήσει.

Οι αντιφάσεις μας! Αυτές που προκαλούν συγκρούσεις και μπερδευόμαστε

ότι είναι η ζωντάνια της φυλής και ο διάλογος των διαφορετικών. Στην

πραγματικότητα πρόκειται για το ίδιο σε διαφορετικές εκδοχές. H ίδια νοοτροπία

επιτρέπει στους εξαθλιωμένους να ξεσπούν το μίσος για την ύπαρξη τη δική τους

και των άλλων στα ζώα, η ίδια οδηγεί και άλλους να βασανίζουν ζώα με τη δήθεν

αγάπη τους. Σαν τα αρσενικά που διαλαλούν ότι λατρεύουν τις γυναίκες και όταν

πέσει κάποια στα χέρια τους κοιτούν πώς θα την δέσουν, θα την κάνουν

κατοικίδιο, θα της κόψουν τον βήχα, θα την εξευτελίσουν για να μάθει να είναι

ανεξάρτητη. Και τα ζώα της ζούγκλας, επειδή τα αγαπάμε, θα τους αλλάξουμε τη

φύση, με χάδια και κλουβιά στο σαλόνι.

Καταγγέλλεται ο σατανισμός, οι διάφορες αιρέσεις, οι σέκτες, οι γκουρού που

παρασύρουν στην ειδωλολατρία, που απομακρύνουν από την πνευματικότητα της

Ορθοδοξίας. Προχθές ρεπορτάζ στα δελτία ειδήσεων μιλούσαν για ένα σατανιστικό

παιχνίδι με κάρτες, που εθίζει την πιτσιρικαρία στη φρίκη με τα ζόμπι και άλλα

δρακουλιάρικα. Να σώσουμε τη νεολαία του έθνους από τους σατανολάγνους και

λοιπούς γκουρού. Τι της προτείνουμε, όμως; Τη θρησκεία της κατανάλωσης σε όλες

της τις εκδοχές, ακόμη και μία καταναλωτική, κοσμική Ορθοδοξία, των δογμάτων,

μπερδεμένη με μια φολκλορική προσέγγιση της παράδοσης.

Και όλα αυτά πασπαλισμένα με δέος, που καταργεί την προσπάθεια αναζήτησης, τη

χαρά και τον πόνο της απογοήτευσης. Ποια είναι η πρόταση ακριβώς; Κάνουμε

εκστρατείες κατά των κακών αιρέσεων, κατά των κακών σατανιστών, κατά της

ειδωλολατρίας την ίδια ώρα που αφαιρούμε κάθε πνευματική διάσταση από τη ζωή,

τις ανθρώπινες ανάγκες, την αναζήτηση του διαφορετικού και του καινούργιου. Το

αποτέλεσμα; Αυτή η κατάσταση των ψευδο-αντιφάσεων, η αναπαραγωγή της μιας και

μόνης νοοτροπίας του καταναλωτισμού σε όλα τα επίπεδα, ο πολτός.

Διαμορφώνεται έτσι ένα κλίμα αυτονόητων, που διευκολύνει επιπλέον και

την ικανοποίηση της επιθυμίας για αυτοματισμό, ταχύτητα και αμεσότητα, που

χαρακτηρίζει την εποχή. Γίνεται αυτοματισμός η θρησκεία και, γιατί όχι, η

αστρολογία. Ανακουφίζει την ανθρώπινη ψυχή από την αγωνία της για το άγνωστο η

πίστη στον Θεό; Το ίδιο και τα ζώδια. Έχουμε ζωάκια στο σπίτι; Είμαστε

φιλόζωοι. Αυτό που λείπει από τη διαδικασία είναι η δυνατότητα ανάγνωσης της

διαφοράς, η δυνατότητα να έχουμε κρίση. Τις αντιφάσεις της ζωής τις

μετατρέψαμε σε σκηνοθεσίες τηλεοπτικών παράδοξων. Επιτυγχάνουμε τη συγκίνηση,

τη διασκέδαση, ανακουφιζόμαστε κιόλας που εκφράζονται τα «αυτονόητα» του

πολιτισμού από τους τηλε-φύλακες των εθνικών φαντασιώσεων περί πολιτισμένης

φυλής και αφήσαμε προ πολλού στην άκρη τις Γραφές, τον Ντοστογιέφσκι, τον Μαρξ

για να ανησυχούμε για την «εποχή του Υδροχόου» και τον Κρόνο στον Καρκίνο.