Χαλίφης στη θέση του χαλίφη

Αγκαλίτσα. Μια αγκαλίτσα ήθελε ο καημένος ο Γιώργος, που πήρε μέρος στο «The

wall» για να στείλει υψηλά μηνύματα στο κοινό, να πιστεύουν στον Θεό, όπως ο

ίδιος, και να σταυροκοπιούνται, όπως ο ίδιος, και να εμπιστεύονται τον λόγο

του Κυρίου, όπως ο ίδιος, και όχι του Μικρούτσικου, με τον οποίο σε κάθε

ευκαιρία συγκρούεται, αλλά συγκρούεται και με όλους του υπόλοιπους, γιατί

φαίνεται πως στο «αγαπάτε αλλήλους» είχαν μουντζούρα οι γραφές του και δεν το

‘χει διαβάσει.

Τι ζητούσε ο καημένος! Μια αγκαλιά, μια γλύκα, ένα χάδι, την αναγνώριση

δηλαδή, που επιζητούν όλοι οι έγκλειστοι των ριάλιτι του είδους. Αγριεμένος

και καβγατζής ο Γιώργος ο «αγκαλίτσας», θεωρεί τους περισσότερους από τους

συμπαίκτες του κατώτερους πνευματικώς, επειδή δεν πιστεύουν σε αξίες, όπως ο

ίδιος, και είναι χολωμένος διαρκώς, γιατί δεν τον παίζουν. Αχ! τι καημός. Δεν

τον παίζει ούτε ο Μικρούτσικος, που έχει άλλους ευνοούμενους, γιατί εκείνους

μπορεί να τους χειριστεί, ενώ αυτόν δεν μπορεί. Να, αυτά γύρισε και του είπε

τις προάλλες του απόλυτου μονάρχη του ριάλιτι ο Γιώργος ο «ευσεβής» ή

«αγκαλίτσας», βγάζοντας και τα παπούτσια του «live» και επιδεικνύοντας τη

μεγίστη ασέβεια προς τον χαλίφη Μικρούτσικο και την τηλεόραση γενικώς.

Γαργάρα έκανε το γεγονός ο μέγας χαλίφης – ας όψεται η τηλεθέαση – αλλά

απόμεινε εμφανώς χολωμένος, γιατί του αμφισβήτησε την εξουσία ο Γιώργος ο

«αγκαλίτσας». Έχουμε, λοιπόν, μια ωραία σύγκρουση ναρκισσιστικών

προσωπικοτήτων. Δύο μεγαλομανείς εαυτοί, που αγωνίζονται να επιβληθούν ο εις

επί του άλλου. Να μια σπουδαία πρωτοτυπία του εγχώριου ριάλιτι. Γιατί μέχρι

τώρα οι συγκρούσεις των εγκλείστων είχαν όριο τους διπλανούς τους, ενώ ο

παρουσιαστής βρισκόταν στο απυρόβλητο. Διαθέτουμε όμως, ως τηλεόραση, το

ιδιάζον «φαινόμενο Μικρούτσικος».

Πρόκειται για παρουσιαστή που συμμετέχει στο ριάλιτι, που κάνοντας

κατάχρηση της εξουσίας του, αναδιαμορφώνει τις συνθήκες του παιχνιδιού.

Προβάλλοντας, λοιπόν, τον μεγαλομανή εαυτό του στους «καθρέφτες»-παίκτες ήταν

επόμενο να προκαλέσει κάποιον από αυτούς, που επίσης έχει την ίδια μεγαλομανή

αντίδραση. Και προκάλεσε τον Γιωργάκη τον «αγκαλίτσα», ο οποίος δεν έκρυψε εξ

αρχής τις ηγετικές – μεγαλομανείς τάσεις του, που είχαν στόχο όχι τους

συμπαίκτες του, αλλά το «κοινό του». Ήθελε να απευθυνθεί στο μεγάλο κοινό με

μηνύματα, το ‘πε ο άνθρωπος. Το ίδιο, όμως, θέλει και ο Μικρούτσικος – όλο

μηνύματα στέλνει στο κοινό και αυτός. Δύο Δαλάι Λάμα στο ίδιο παιχνίδι δεν

γίνεται. Και ο μεν παρουσιαστής έχει ήδη το προνόμιο, ο «παίκτης» όμως,

παμπόνηρος, πάει να του κλέψει τη δόξα, σαν άλλος Ιζνογκούντ.

Σαν χαμστεράκια, λοιπόν, παίκτες και παρουσιαστής δίνουν μια ωραία

παράσταση συγκρούσεων με αξιοπρόσεκτες από τους ειδικούς διαστάσεις.

Παρακολουθούμε πώς διαμορφώνονται κλινικές συνθήκες για να εκτεθεί σε όλο της

το εύρος η μαγαλομανία όλων που, σύμφωνα με τον ορισμό άλλωστε της διαταραχής,

χρησιμοποιούν ως καθρέφτες τους διπλανούς τους, ενώ τα όρια του νοήματος της

ζωής τους εκτείνονται ώς εκεί που αντανακλά ο καθρέφτης, ούτε πόντο πέραν

αυτών. Είναι φανερό ότι ο Μικρούτσικος χρησιμοποιεί ως καθρέφτη τους

έγκλειστους παίκτες, αυτοί αποτελούν τα όρια της ύπαρξής του, οι έγκλειστοι

τούς συμπαίκτες τους, με αυτούς αναμετρώνται ξεκατινιαζόμενοι ολημερίς, ενώ

εις εξ αυτών με τις περισσότερες προσδοκίες, ο Γιώργος ο «αγκαλίτσας», έχει

καθρέφτη του τον Μικρούτσικο, αφού μέσω αυτού και μόνο επικοινωνεί με το

«κοινό του». Ιδανικό εργαστήρι ψυχών το ριάλιτι για μελετητές και ειδικούς

γιατρούς της ψυχής, για το μεγάλο κοινό, ωστόσο, δεν είναι παρά εθισμός στην

ψυχοπαθολογία των σχέσεων στις χειρότερες εκδοχές τους.