Τα τελευταία χρόνια η πρόγνωση του καιρού έχει μπει για τα καλά στη ζωή

μας και οι μετεωρολόγοι είναι πλέον πρόσωπα οικεία και απαραίτητα στην

καθημερινότητά μας. Η πρώτη φορά, όμως, που ο καιρός μας έκανε να τον

προσέξουμε… διαφορετικά ήταν, όταν, πριν από αρκετά χρόνια, αρχίσαμε να

παρακολουθούμε την πρόγνωσή του, στην ΕΡΤ, από μια γυναίκα. Ήταν η γοητευτική

ξανθομαλλούσα και πρασινομάτα Ευρυδίκη Καραμανή. Σοβαρή, αυστηρή, με την μπάσα

φωνή της άρχισε να δίνει το στίγμα του καιρού, δημιουργώντας αίσθηση. Κι αυτό,

γιατί δεν επρόκειτο για μια νέα κοπέλα που απλώς «έλεγε» τον καιρό – όπως

βλέπουμε στα τωρινά δελτία καιρού – αλλά για μια νέα επιστήμονα, μια

μετεωρολόγο.

Μαθηματικός και με ένα διετές μεταπτυχιακό Μετεωρολογίας από το Φυσικό Τμήμα

του Πανεπιστημίου Αθηνών στις αποσκευές της, η κυρία Καραμανή δεν δίστασε να

χτυπήσει την πόρτα της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας (ΕΜΥ), όταν πριν από

είκοσι περίπου χρόνια προκηρύχθηκε διαγωνισμός. Μιλάμε για έναν εξαιρετικά

δύσκολο διαγωνισμό: 170 άτομα για 7 θέσεις. Πέτυχε δεύτερη!

Στη συνέχεια και καθώς είχε μεν ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό της, αλλά δεν είχε

πάρει ακόμη στο χέρι το «χαρτί», πέρασε με δική της πρωτοβουλία και από το

ειδικό «σχολείο» της ΕΜΥ. «Μιλάμε, επισημαίνει η ίδια χαρακτηριστικά, για

πλήρες εξάωρο μάθημα καθημερινά επί ένα χρόνο, για διδασκαλία από

πανεπιστημιακούς δασκάλους, αλλά και από πεπειραμένους ανθρώπους της ΕΜΥ και

για εξετάσεις εφ’ όλης της ύλης».

Ερωτευμένη πάντα με τη μετεωρολογία – ακόμη και τώρα που επέλεξε να την αφήσει

πίσω της, χάριν της κόρης της – εξηγεί ότι τα ολιγόλεπτα δελτία πρόγνωσης

καιρού, που παρακολουθούμε συνήθως από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, είναι

ένα μόνο κομματάκι της δουλειάς του μετεωρολόγου: «Η γενική πρόγνωση καιρού

είναι ένας μόνο τομέας. Από εκεί και πέρα υπάρχει γεωργική μετεωρολογία, που

έχει πολύ μεγάλη σημασία ιδιαίτερα για την πατρίδα μας, η αεροναυτική

μετεωρολογία και πάρα πολλοί άλλοι τομείς. Υπάρχει η εμπορευματοποίηση των

μετεωρολογικών προϊόντων, όπως είναι η έκδοση πιστοποιητικών που

χρησιμοποιούνται για χίλιους δυο σκοπούς. Αν, για παράδειγμα, γίνει οδική

μεταφορά ευαίσθητου εμπορεύματος και αυτό αλλοιωθεί ζητείται αρκετές φορές από

την ΕΜΥ πιστοποιητικό των καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν τη συγκεκριμένη

ημερομηνία, ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσο μπορεί να έφταιγε και ο καιρός για

τη ζημιά. Άλλο παράδειγμα είναι πιστοποιητικά, που χρησιμοποιούνται στην

οικοδομική δραστηριότητα: αν π.χ. υπάρξει πρόβλημα με το μπετόν σε μια

οικοδομή και η υπόθεση καταλήξει στα δικαστήρια, πολλές φορές ζητείται

πιστοποιητικό για τις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν τη συγκεκριμένη μέρα,

που έπεφτε το μπετόν. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι η μετεωρολογία παίζει

σημαντικότατο ρόλο στην οικονομική ζωή του τόπου».

Ωστόσο οι θέσεις των μετεωρολόγων είναι πολύ περιορισμένες και οι υποψήφιοι

που φλερτάρουν με το επάγγελμα πρέπει να έχουν υπόψη τους, λέει η κυρία

Καραμανή, ότι «θα βάλουν στους ώμους τους μεγάλη ευθύνη και στην τσέπη τους

μικρό μισθό. Αν παρ’ όλ’ αυτά επιμένουν θα πρέπει να ξεκινήσουν είτε από το

Μαθηματικό, είτε από το Φυσικό Τμήμα. Η συνέχεια εξαρτάται από τη συγκυρία. Αν

δηλαδή στη δεδομένη χρονική περίοδο που ενδιαφέρονται προκηρυχθεί διαγωνισμός

από την ΕΜΥ, τότε δεν έχουν παρά να υποβάλουν αίτηση συμμετοχής στις σχετικές

εξετάσεις. Αν επιτύχουν και διοριστούν θα περάσουν στη συνέχεια την ειδική

ετήσιας διάρκειας Σχολή της ΕΜΥ. Σημειωτέον ότι τόσο ο βαθμός εισόδου, όσο και

ο βαθμός αποφοίτησης από τη Σχολή της ΕΜΥ παίζει ρόλο για τη μετέπειτα πορεία

τους μέσα στην υπηρεσία. Το μεταπτυχιακό στη Μετεωρολογία είναι σε κάθε

περίπτωση χρήσιμο όχι μόνο από γνωστική άποψη, αλλά και από ουσιαστική καθώς

αν το έχει ο επιτυχών στις εξετάσεις της ΕΜΥ δεν υποχρεούται να περάσει την

ειδική εσωτερική Σχολή».

«Αντοχές και πειθαρχία»

«Οι νέοι και οι νέες που ενδιαφέρονται γι’ αυτό το επάγγελμα πρέπει να αγαπούν

τα μαθηματικά, τη φυσική και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές αφού, όπως εξηγεί

η κυρία Καραμανή, αυτά θα είναι τα εργαλεία της δουλειάς τους. Παράλληλα όμως

πρέπει να έχουν αντοχές και πειθαρχία, ιδιαίτερα οι γυναίκες, που καλούνται να

συνταιριάξουν την επαγγελματική με την οικογενειακή ζωή. Τα πρώτα οκτώ-δέκα

χρόνια όλοι μπαίνουμε στις βάρδιες, πρωινή, απογευματινή, νυχτερινή και

βεβαίως τα Σαββατοκύριακα και πρέπει να προσαρμοστούμε».

Για την ίδια πάντως, όπως θυμάται, ήταν περισσότερο εύκολο να τακτοποιήσει της

ζωής της τα… ωράρια, παρά να «μπει» μέσα στη νοοτροπία λειτουργίας της ΕΜΥ,

που είναι διαφορετική απ’ τις άλλες υπηρεσίες, καθώς ανήκει στο υπουργείο

Εθνικής Άμυνας.