«Στο μέλλον, θα κληθούμε να απολογηθούμε, όχι για τις κακές πράξεις των
μοχθηρών ανθρώπων, αλλά για την αποτρόπαια σιωπή των καλών ανθρώπων», είxε πει
ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Αυτό έκανε χθες και ο Βαγγέλης Μυτιληναίος. Διαπίστωσε
το πρόβλημα του ελληνικού ποδοσφαίρου, με το παρασκήνιο και τις παράγκες, όπως
είπε, τόνισε ότι ο Ηρακλής πλήρωσε την πρότασή του για να διαιτητεύσουν ξένοι
διαιτητές το περυσινό παιχνίδι Ηρακλής – Ολυμπιακός για το Κύπελλο Ελλάδος,
όμως όταν ήρθε η ώρα να απαντήσει σε ερώτηση δημοσιογράφου για τη
δημοσιοποίηση των ονομάτων αυτών που λυμαίνονται τον χώρο, λειτούργησε όπως
όλοι οι άνθρωποι του ποδοσφαίρου. «Εγώ δεν είμαι ο Ρομπέν των Δασών», είπε.
«Είστε νοήμονες και γνωρίζετε όλοι πολύ καλά ποιους εννοώ», συμπλήρωσε,
παρουσιάζοντας τη γνωστή συμπεριφορά που παρουσιάζουν όλοι όσοι μέχρι τώρα
έχουν καταγγείλει τη διαφθορά στο ελληνικό ποδόσφαιρο, χωρίς στην ουσία να
καταγγέλλουν τίποτε χειροπιαστό. Λειτούργησε δηλαδή όπως όλοι οι «άνθρωποι του
ποδοσφαίρου», αν και ο ίδιος αποποιήθηκε την ιδιότητα αυτή, λέγοντας ότι «δεν
θέλω να χαρακτηρίζομαι έτσι». Δυναμική εκδήλωση… ωραία λόγια… ηρωική
έξοδος… αλλά ουσία καμία. Μόνον η ευχή του «Εύχομαι αυτή τη φορά η κάθαρση
του ελληνικού ποδοσφαίρου να πετύχει» έμεινε από τη χθεσινή συνέντευξη Τύπου.
Για να πετύχει η κάθαρση όμως, χρειάζεται ένας Ρομπέν των Δασών. Ένας
ρομαντικός, όπως τον χαρακτήρισε ο Βαγγέλης Μυτιληναίος. Οι ρομαντικοί έμειναν
στην ιστορία. Οι υπόλοιποι θα κληθούν να απολογηθούν στο μέλλον για την
«αποτρόπαια σιωπή τους».
