Παρελθόν τα δημόσια μαιευτήρια

Τέλος στα δημόσια μαιευτήρια. Τα δύο μαιευτήρια του Εθνικού Συστήματος

Υγείας (ΕΣΥ) έγιναν… ένα, οι μαιευτικές κλίνες στα γενικά νοσοκομεία

μειώνονται ή και καταργούνται.

Την ίδια στιγμή, τα ιδιωτικά μαιευτήρια καλά κρατούν, παρουσιάζοντας

αυξητικούς τζίρους, ενώ το κόστος για τον τοκετό σε αυτά μπορεί να φτάσει έως

και τα 3.740 ευρώ· τη στιγμή μάλιστα που το επίδομα τοκετού, το οποίο παρέχουν

τα ασφαλιστικά ταμεία, ξεκινά από 205 ευρώ!

Δημόσια και ιδιωτικά μαιευτήρια: σημειώσατε 2! Το κόστος ενός τοκετού στον

ιδιωτικό τομέα είναι πολύ υψηλότερο. Ωστόσο, οι περισσότερες γυναίκες όχι μόνο

προτιμούν τα ιδιωτικά μαιευτήρια αλλά, συχνά, σχεδόν αναγκάζονται να

καταφύγουν σε αυτά, αφού το κεφάλαιο «τοκετός» φαίνεται να φθίνει στο δημόσιο.

Τα κρεβάτια στα δημόσια μαιευτήρια μειώνονται και η πλειονότητα των

μαιευτήρων-γυναικολόγων απασχολούνται πια στον ιδιωτικό τομέα.

Πριν από λίγο καιρό, η Μαρία Κ. γέννησε ένα κοριτσάκι. Επέλεξε δημόσιο

μαιευτήριο αλλά μονόκλινο δωμάτιο. «Οι συνθήκες στο μονόκλινο ήταν αρκετά

καλές, χωρίς αυτό να ισχύει και για τους υπόλοιπους θαλάμους. Γι’ αυτό, ίσως,

και οι περισσότερες γυναίκες σήμερα προτιμούν τα ιδιωτικά μαιευτήρια. Εκεί,

όμως, το κόστος είναι πολύ πιο υψηλό». «Η ξενοδοχειακή και άλλη υποδομή είναι

σήμερα σε αρκετά υψηλό επίπεδο στα ιδιωτικά μαιευτήρια. Και είναι αυτά που

έχουν καταφέρει να προτιμώνται από την πλειονότητα των Ελληνίδων σήμερα. Με

μια ματιά στις ληξιαρχικές πράξεις των γεννήσεων θα μπορούσε να καταλάβει

κανείς ότι τα περισσότερα παιδιά σήμερα γεννιούνται στον ιδιωτικό τομέα»,

αναφέρει ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ), Σωτήρης Ρηγάκης.

Ο ίδιος είναι μαιευτήρας-γυναικολόγος και απασχολήθηκε για πολλά χρόνια στον

ιδιωτικό τομέα. Προσθέτει πως «μπορεί η πλειονότητα των γιατρών αυτής της

ειδικότητας να εργάζονται ιδιωτικά, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο δημόσιος

τομέας υστερεί, όσον αφορά την ποιότητα».

Οι υποδομές

Οι συνθήκες όμως και η υποδομή, κυρίως η ξενοδοχειακή, δεν μπορούν να

συγκριθούν με αυτές του ιδιωτικού τομέα. «Αυτό κάνει πιο ελκυστικά τα ιδιωτικά

μαιευτήρια. Και αν η κατάσταση στον δημόσιο δεν αλλάξει, οι περισσότερες

γεννήσεις θα εξακολουθήσουν να πραγματοποιούνται στον ιδιωτικό τομέα. Ο

τοκετός έχει και κοσμικό χαρακτήρα, γι’ αυτό και οι περισσότερες γυναίκες

σήμερα προτιμούν τα ιδιωτικά μαιευτήρια».

Όπως συμπληρώνει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημοσίων

Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), Σταύρος Κουτσιουμπέλης, «ουσιαστικά, σήμερα οι γυναίκες

που γεννούν σε δημόσια μαιευτήρια είτε έχουν κάποια επιπλοκή είτε ανήκουν σε

χαμηλά οικονομικά στρώματα, είναι δηλαδή ανασφάλιστες ή μετανάστριες. Είναι

πλέον φανερή η απαξίωση του δημόσιου τομέα στο θέμα τοκετός».

Πριν από μερικά χρόνια, στοιχεία από το ερευνητικό πρόγραμμα «BioMed», το

οποίο χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έδειξαν ότι από τους 48.449

τοκετούς στην Αττική μόλις οι 17.959 πραγματοποιήθηκαν στον δημόσιο τομέα. Και

σύμφωνα με όσους γνωρίζουν τον χώρο των μαιευτηρίων, τα πράγματα εξακολουθούν

να είναι έτσι και αυτήν τη στιγμή.

Δύο… όλα και όλα είναι σήμερα τα δημόσια μαιευτήρια στην Αττική, το «Έλενα

Βενιζέλου» και το «Αλεξάνδρα». Και ήδη το δεύτερο λειτουργεί περισσότερο ως

γενικό νοσοκομείο παρά ως μαιευτήριο, έχοντας μειώσει αρκετά τα μαιευτικά

κρεβάτια (σήμερα λειτουργούν περίπου 50).

Την ίδια στιγμή, μαιευτικές-γυναικολογικές (Μ/Γ) κλινικές στα γενικά

νοσοκομεία μειώνουν τις κλίνες τους ή τις καταργούν.

Ήδη, εδώ και έξι μήνες, έχει ανασταλεί η λειτουργία τής Μ/Γ κλινικής του

νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Όπως ανέφερε στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Α’

Περιφερειακού Συστήματος Υγείας (ΠεΣΥ) Αττικής, Λυκούργος Λιαρόπουλος,

«κρίθηκε ότι η λειτουργία αυτής της κλινικής δεν ήταν απαραίτητη, καθώς τα δύο

δημόσια μαιευτήρια βρίσκονται πολύ κοντά σε απόσταση. Έτσι τα κρεβάτια της

κλινικής κατανεμήθηκαν για τις υπόλοιπες ανάγκες του νοσοκομείου».

«Από το 1975 μέχρι σήμερα οι μαιευτικές κλίνες έχουν υποτριπλασιαστεί στον

δημόσιο τομέα. Σήμερα λειτουργούν περίπου 500 σε όλη τη χώρα, σύμφωνα με τα

επίσημα στοιχεία. Και αν σκεφθούμε ότι αυτά τα κρεβάτια λειτουργούν σε

ξενοδοχειακές υποδομές σαφώς χαμηλότερου επιπέδου, αντιλαμβάνεται κανείς το

γιατί ο ιδιωτικός τομέας κερδίζει έδαφος», αναφέρει ο Παναγιώτης Κοντολέων,

γραμματέας της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος (ΟΕΝΓΕ), ο

οποίος εργάζεται στο «Αλεξάνδρα».

Σχετικό το «δωρεάν» στο Δημόσιο

Πόσο «δωρεάν» είναι, όμως, ο τοκετός σε ένα δημόσιο μαιευτήριο;

Η Μαρία Κ. επέλεξε να νοσηλευθεί σε μονόκλινο δωμάτιο ενός δημόσιου

μαιευτηρίου. «Πλήρωσα τη διαφορά, αφού το Ταμείο μου (σ.σ.: Δημόσιο) καλύπτει

τη νοσηλεία σε δίκλινο».

Πέραν του κόστους νοσηλείας, το οποίο καλύπτεται συνήθως από το επίδομα

τοκετού που παρέχουν τα ασφαλιστικά ταμεία, υπάρχει στο δημόσιο αυτό που

ονομάζεται αμοιβή γιατρού και δεν είναι άλλό από το φακελάκι.

«Ο γιατρός που παρακολουθούσε εμένα δεν ζήτησε ποτέ χρήματα. Στο νοσοκομείο,

όμως, άκουγα από άλλες γυναίκες ότι υπάρχουν γιατροί που κάνουν από πριν

συνεννόηση για την αμοιβή τους. Οι τιμές που κυκλοφορούσαν τότε ήταν περίπου

250.000 δραχμές για φυσιολογικό τοκετό και 100.000 δρχ. παραπάνω για καισαρική

τομή».

Διπλοθεσίτες

Κοινό μυστικό αποτελεί και το γεγονός ότι αρκετοί γυναικολόγοι κάνουν δύο

δουλειές, στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα.

Πριν από περίπου δύο χρόνια είχε κυκλοφορήσει σε όλα τα δημόσια μαιευτήρια και

τις αντίστοιχες κλινικές των γενικών νοσοκομείων έγγραφο του Ιατρικού Συλλόγου

Αθηνών, σύμφωνα με το οποίο οι διοικήσεις έπρεπε να «προσέξουν» για τυχόν

περιπτώσεις γιατρών που διατηρούσαν συνεργασία και με ιδιωτικά μαιευτήρια.

Ονόματα και άλλα στοιχεία δεν κυκλοφόρησαν ποτέ.

ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΑ

Απογειώθηκε ο τζίρος

Ωστόσο, ο τζίρος των ιδιωτικών μαιευτηρίων, σύμφωνα τουλάχιστον με τα

δικά τους στοιχεία, παρουσιάζει αυξητική πορεία. Κατά τα στοιχεία του ομίλου

Ιασώ Α.Ε., «ο κύκλος εργασιών για το πρώτο εννεάμηνο του 2002 ανήλθε σε 49,8

εκατομμύρια ευρώ, σημειώνοντας άνοδο κατά 24,2%, σε σχέση με την αντίστοιχη

περίοδο του 2001».

Αντίστοιχα ανοδική είναι η πορεία και στα άλλα δύο μεγάλα ιδιωτικά μαιευτήρια

της Αττικής, «Μητέρα» και «Λητώ».

Το κόστος για έναν φυσιολογικό τοκετό στον ιδιωτικό τομέα φτάνει έως και τα

3.740 ευρώ, ανάλογα με την επιλογή μονόκλινου, δίκλινου ή τρίκλινου δωματίου.

Στην κατηγορία «λουξ» και «σουίτα» το κόστος ανεβαίνει ακόμη περισσότερο, έως

και τα 8.620 ευρώ. Η καισαρική τομή κοστίζει ακόμη παραπάνω. Σε δωμάτια έως

τριών ατόμων το κόστος κυμαίνεται από 1.350 έως 3.890 ευρώ.

Σημειώνεται, δε, ότι οι παραπάνω τιμές δεν περιλαμβάνουν συνήθως την αμοιβή

του γιατρού, τη φαρμακευτική αγωγή, τις εξετάσεις ή το υγειονομικό υλικό.

Επιπλέον, τα ασφαλιστικά ταμεία δεν καλύπτουν σχεδόν τίποτα.

Το επίδομα από τα ταμεία

Οι ασφαλιστικοί φορείς δεν έχουν σύμβαση με τα ιδιωτικά μαιευτήρια. Έτσι, οι

γυναίκες παίρνουν τις αποδείξεις, τις καταθέτουν στο ταμείο τους και

εισπράττουν μόνο το επίδομα τοκετού, το οποίο κυμαίνεται από 205 έως (στην

καλύτερη περίπτωση) 2.054 ευρώ. Υπάρχουν, βέβαια, και τα «οικονομικά πακέτα»

στα ιδιωτικά μαιευτήρια, που περιλαμβάνουν νοσηλεία σε εξάκλινο δωμάτιο και

φτάνουν σε κόστος τα 1.250 ευρώ. Αυτά, όπως λένε οι υπεύθυνοι των

συγκεκριμένων μαιευτηρίων, είναι τα μόνα που μπορούν να καλυφθούν από τις

παροχές των ασφαλιστικών φορέων, «αν και βρίσκεται υπό σκέψη η μείωση του

κόστους, ώστε να προσελκύονται και γυναίκες μεσαίων και χαμηλότερων

οικονομικών στρωμάτων».

Στελέχη των ιδιωτικών μαιευτηρίων σημειώνουν πάντως ότι, γενικά, ο αριθμός των

τοκετών μειώνεται, λόγω της υπογεννητικότητας. Αυξάνονται όμως οι καισαρικές

τομές, καθώς και οι περιπτώσεις υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (εξωσωματική

γονιμοποίηση κ.λπ.).