Κατερίνα Θάνου Σαν να πήρε το χρυσό

Αυτό το απίστευτο «θαύμα» πέτυχε η πολύ μεγάλη, πλέον, Κατερίνα Θάνου, η ­

χωρίς αμφιβολία ­ κορυφαία Ελληνίδα αθλήτρια όλων των εποχών, φθάνοντας με

«περίπατο» στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων και χάνοντας μόνο από τη σούπερ

σταρ του παγκόσμιου αθλητισμού σε όλα τα σπορ Αμερικανίδα Μάριον Τζόουνς.

Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η μόνη Ελληνίδα Ολυμπιονίκης η Κατερίνα Θάνου,

αφού προηγήθηκαν η Βούλα Πατουλίδου το 1982 στα 100 μ. με εμπόδια (και βέβαια

ως γεγονός η πρωτιά αυτή σε εποχές ισχνών αγελάδων ήταν σημαντικότερη) και η

Νίκη Μπακογιάννη το 1996 στο ύψος.

Όμως, η Κατερίνα Θάνου έχει σταθεροποιηθεί από το 1995 και ύστερα σε υψηλό

επίπεδο και μάλιστα, στο κορυφαίο αγώνισμα του στίβου που είναι τα 100 μέτρα

σε άντρες και γυναίκες. Κορυφαίο με την έννοια ότι είναι το πιο δημοφιλές και

εμπορικό και επιπλέον, αρκετά δύσκολο για μη έγχρωμους αθλητές και αθλήτριες.

Ουδείς λευκός υπήρχε στον τελικό των 100 μ. ανδρών, ενώ στις γυναίκες ήταν

μόνο δύο, η Θάνου και η Ουκρανή παλιός «κακός δαίμονάς» της, Ζάνα

Πιντούσεβιτς, η οποία τερμάτισε 5η. Εντούτοις, η Θάνου το μόνο που έκανε μετά

την επιτυχία της ήταν να ντυθεί με μια ελληνική σημαία και να χαμογελά! Για

όσους γνωρίζουν καλά την Κατερίνα Θάνου και την πιστεύουν ως πραγματικά μεγάλη

αθλήτρια, ήταν το ίδιο σίγουρο γι’ αυτήν το ασημένιο μετάλλιο στους

Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 όσο και το χρυσό για τη Μάριον Τζόουνς.

Και όσο και αν παραδέχθηκε η Κατερίνα ότι «από τον ημιτελικό φάνηκε, πλέον,

καθαρά ότι η Τζόουνς ήταν ανίκητη σ’ αυτόν τον τελικό», αδικεί σίγουρα την

Ελληνίδα αθλήτρια η επίδοση που σημείωσε στον τελικό (το 11.12 είναι πολύ

μικρό, πλέον, για τις δυνατότητές της) και η διαφορά με την οποία έχασε από

την ασύγκριτη Αμερικανίδα.

Ασφαλώς, αν η Κατερίνα Θάνου δεν χρεωνόταν με αντικανονική εκκίνηση (που

σήμαινε ότι με δεύτερη θα ακυρωνόταν…) και δεν έφευγε συγκρατημένα και με τη

χειρότερη αντίδραση ήταν σε θέση για επίδοση κοντά στα 10.80, την οποία,

άλλωστε, είχε στόχο, αφού τη θεωρούσε πριν από τους αγώνες απαραίτητη για το

ασημένιο μετάλλιο.

Το ευτύχημα, πάντως, ήταν ότι οι υπόλοιπες αθλήτριες είχαν πειστεί ότι δεν

μπορούν κάτι παραπάνω από το χάλκινο μετάλλιο, το οποίο κατέκτησε τελικά η

Τζαμαϊκανή Τάνια Λόρενς με 11.18 αφήνοντας 4η τη θρυλική συμπατριώτισσά της

Μέρλιν Ότι (11.19), η οποία με την απίστευτη διάρκειά της σε πρωταγωνιστικό

ρόλο (40άρα και επιπλέον, πανέμορφη) έχει θέση στο πάνθεον των κορυφαίων του

αθλητισμού όλων των εποχών.

Η σκληροτράχηλη όσο και γοητευτική δεύτερη λευκή σπρίντερ του κόσμου Ζαν

Πιντούσεβιτς με 11.20 έμεινε στην 5η θέση, ενώ στις τρεις τελευταίες του

τελικού τερμάτισαν οι τρεις κοπέλες από τις Μπαχάμες Τσάντρα Στέρεπ (με φετινό

ρεκόρ 10.86 και απειλή για τη Θάνου) 6η με 11.21, Σεβαθεδά Φάινς 7η με 11.22

και Ντέμπι Φέργκιουσον 8η με 11.29.

Η Κατερίνα Θάνου έφτασε στον τελικό με «περίπατο», αφού μετά την εύκολη πρωτιά

στη σειρά της στον α’ γύρο με 11.10 και τη 2η θέση στη σειρά της στο β’ γύρο

με 10.99 έναντι 10.83 της Τζόουνς, ήταν, επίσης, άνετα 2η και στον ημιτελικό

με 11.10 (ξανά στη σειρά της Τζόουνς που ήταν 1η με 11.01).

«Ήλθα για το ασημένιο και το πήρα»

«Ναι, είναι η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου», ομολόγησε απαντώντας σε

ερωτήσεις, με μόνιμο λαμπερό χαμόγελο στο πρόσωπο η Κατερίνα Θάνου λίγο μετά

την έξοδό της από τον στίβο του «Οστράλια Στάντιουμ», στον οποίο είχε

κατακτήσει το ασημένιο μετάλλιο στα 100 μ. των 27ων Ολυμπιακών Αγώνων.

Μέσα σ’ ένα στάδιο με εκπληκτική ατμόσφαιρα που δημιουργούσαν 110.000 θεατές,

η Κατερίνα πήρε από τα χέρια ενός Έλληνα φιλάθλου ­ στην κερκίδα κοντά στον

τερματισμό ­ την ελληνική σημαία και φορώντας την πήγε για τις καθιερωμένες

δηλώσεις στη «μεικτή ζώνη», πρώτα στα κανάλια και ύστερα στους απεσταλμένους

του γραπτού Τύπου.

Την είδαμε να δακρύζει μόνο όταν μίλησε στο τηλέφωνο με τον σύζυγό της Θανάση

Καραχρήστο (τον «έπιασε» στην Αθήνα με το κινητό ο προπονητής της Χρήστος

Τζέκος και τον πέρασε μισολιπόθυμο από συγκίνηση!) και στη διάρκεια της

απονομής με την ελληνική σημαία να κυματίζει στον ιστό.

«Ήλθα εδώ στο Σίδνεϊ για το ασημένιο μετάλλιο και το πήρα. Η άκυρη εκκίνηση με

έκανε να περιμένω πολύ στην εκκίνηση και δεν έφυγα καλά. Αυτό που θυμάμαι

είναι ότι στην αρχή κυνήγησα δύο αντιπάλους και πως στα τελευταία μέτρα έβλεπα

μόνο τη Μάριον Τζόουνς. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι δεν είναι ανίκητη ως

αθλήτρια, αλλά σε αυτό τον αγώνα ήταν ασυναγώνιστη και άξια πήρε το χρυσό

μετάλλιο. Δεν περίμενα ότι μια επίδοση όπως το 11.12 θα έφερνε ασημένιο

μετάλλιο, αλλά η ένταση του αγώνα δημιουργεί πολλά. Δεν με απασχολεί πάντως

αφού στους Ολυμπιακούς Αγώνες σημασία έχει το μετάλλιο και όχι η επίδοση»,

είπε.

Λίγο μετά στην επίσημη συνέντευξη Τύπου των νικητών, που γίνεται μετά το τέλος

κάθε αγώνα, η Κατερίνα Θάνου, απαντώντας σε ερωτήσεις ξένων δημοσιογράφων,

επανέλαβε: «Ήμουν σίγουρη για την επιτυχία μου, αφού είχα μεγάλη σταθερότητα

σε πολύ καλές επιδόσεις».

Όσο για τον δέκτη της αφιέρωσης του μεταλλίου, που ζητείται από πολλούς σε

ανάλογες επινίκιες δηλώσεις, η Κατερίνα το αφιέρωσε στον Θανάση και σε όλους

τους Έλληνες.