ΣΠΥΡΟΣ ΒΟΥΓΙΑΣ Για δήμαρχος… το 2002

Ποιος είναι ο Σπύρος Βούγιας; Πώς καταφέρνει ένας νεαρός πανεπιστημιακός,

δημοτικός σύμβουλος υπό την πολιτική φυσιογνωμία του Στέλιου Νέστορα, που δεν

εξασφάλισε ούτε το 1/3 των χθεσινών ποσοστών την περασμένη τετραετία, κομψός,

μάλλον τεχνοκράτης, με χαμόγελο Αμερικανών σταρ, να κρατά το… κλειδί ­ όχι

μόνο της πόλης όπως διακήρυσσε στις προεκλογικές αφίσες του ­ αλλά και του

εκλογικού – πολιτικού αποτελέσματος της επόμενης Κυριακής στον δεύτερο δήμο

της χώρας;

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Γραφείο Βόρ. Ελλάδας

ΠΟΙΟΣ είναι ο Σπύρος Βούγιας που είχε για εκλογικό κέντρο ένα μπαράκι και για

συμβούλους του στο ψηφοδέλτιο ­ οι μισές σχεδόν ήταν γυναίκες ­

κουλτουριάρηδες και «φωτισμένους» δεξιούς ­ γόνους αστικών οικογενειών με μέσο

όρο ηλικίας τα 40 χρόνια;

Από πότε τα… «παιδιά» των μπαρ και των καφέ της πόλης, οι απογοητευμένοι

«πρώην αριστεροί» κι όλοι αυτοί οι… «άλλοι» άρχισαν να έχουν λόγο στην

πολιτική μας ζωή;

Σπύρος Βούγιας, ετών 46, ενεργό μέλος τα πρώτα μεταδικτατορικά χρόνια της ΕΚΟΝ

Ρήγας Φεραίος στο ΑΠΘ, συγκοινωνιολόγος, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα

Πολιτικών Μηχανικών του Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης σήμερα, παντρεμένος, πατέρας

δύο παιδιών, δημοτικός σύμβουλος της μειοψηφίας για δύο τετραετίες, μέλος της

Κίνησης Πολιτών, γνωστός από τις προτάσεις για «εναλλακτικές» μορφές

συγκοινωνιών (τραμ, καραβάκια, λεωφορειοδρόμους και «δικαιώματα των πεζών»),

μάλλον σεμνός και χαμηλού προφίλ, ζεστός στις κοινωνικές επαφές του, με λόγο

τεχνοκρατικό, αλλά με επιστημοσύνη και «ανθρώπινο πρόσωπο».

Υποστηρίχθηκε επίσημα από τον Συνασπισμό και τους Οικολόγους και συγκέντρωσε

πάνω από 15% των ψήφων. Ο Συνασπισμός και οι Οικολόγοι πάντως στις

προηγούμενες βουλευτικές εκλογές δεν είχαν καταφέρει να ξεπεράσουν στη

Θεσσαλονίκη το 6%…

Ο συνδυασμός Θεσσαλονίκη – 2000 Ανθρώπινη Πόλη ήταν ­ λένε οι παρατηρητές των

νέων πολιτικών ισορροπιών που διαμορφώνονται στη Θεσσαλονίκη ­ ο μεγάλος

νικητής των προχθεσινών εκλογών.

«Δεν ξέρω αν είμαι ο νικητής. Η μεγάλη νίκη συνίσταται στην απελευθέρωση

πολλών πολιτών από κομματικές εξαρτήσεις, στο χαμόγελο και τη χαρά που δώσαμε

σε πολίτες που αποκατέστησαν τη σχέση και την εμπιστοσύνη τους στην πολιτική γενικότερα…».

Λίγες ώρες μετά τη γνωστοποίηση της ανόδου του σχεδόν στο 16%, ο Σπύρος

Βούγιας βρίσκεται στο γραφείο του στην Παλιά Παραλία της Θεσσαλονίκης και

μέχρι να έρθουν οι… «πολιτικές ερωτήσεις» της κουβέντας μας, αναρωτιέμαι

μόνο αν ο συνδυασμός του βγάζει τρεις ή τέσσερις δημοτικούς συμβούλους.

­ Αυτό το 16% δεν είναι πολύ; Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι,

πότε «γεννήθηκε» αυτός ο νέος χώρος ψηφοφόρων;

«Νομίζω ότι είναι άνθρωποι που ψηφίζουν για πρώτη φορά και η συσπείρωση όλων

των δυνάμεων Αριστεράς και Οικολογίας γύρω από μια καινούργια πολιτική

πρόταση. Ήταν ισότιμα μοιρασμένο το ποσοστό σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις,

αλλά πρόκειται για ανθρώπους ελεύθερους που δεν ταυτίζονται ισχυρά με

κομματικούς μηχανισμούς. Τα μεγάλα προβλήματα της πόλης (καθαριότητα,

συγκοινωνιακό) συνυπάρχουν με μια έκφραση πολιτιστική, με τα μπαρ, τα καφέ, με

τις μεγάλες λαϊκές αγορές και τις λαϊκές της περιφέρειας και των συνοικιών.

Αυτό είναι το στίγμα της Θεσσαλονίκης. Ένας ποικίλος πολιτισμός που θέλησα να

εκφράσω… Αυτός ο πολιτισμός, η “άλλη αισθητική πρόταση πολιτικής”, είναι

πολύ μεγαλύτερος από το 16%. Αν είχαμε δυο εβδομάδες ακόμη, με τη δύναμη που

μας έδωσε η τηλεόραση αλλά κι αυτή η συνύπαρξη στο καφέ-Sante, θα μπορούσαμε

ίσως να φτάσουμε και στο δεύτερο γύρο».

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ…

Αρνείται, τον ενοχλεί σχεδόν ο παραλληλισμός του με τον κ. Αβραμόπουλο που

επιχειρούν κάποιοι «αναλυτές» με… αθηναϊκή νοοτροπία.

«Μ’ ενοχλεί ο ετεροκαθορισμός, κυρίως ο δικός μου, αλλά και άλλων “φαινομένων”

της πόλης σε σύγκριση με ό,τι συμβαίνει στην Αθήνα. Δεν στέκομαι αρνητικά στον

κ. Αβραμόπουλο, αλλά εδώ είναι άλλο πράγμα… Δεν μπορεί να αποδώσει αυτή η

ταύτιση. Υπάρχει διαφορά νοοτροπίας… Στη Θεσσαλονίκη διαβάζουμε αλλιώς ακόμα

και τις εικόνες. Εδώ είναι η διαφορά ανάμεσα στις δύο πόλεις και τις δυο

νοοτροπίες. Εμείς αναλύουμε περισσότερο, έχουμε αργούς ρυθμούς…».

Αρνείται και την εικόνα του «ωραίου». Θεωρεί πως έπαιξε τον μικρότερο ρόλο.

Αποδίδει την εμπιστοσύνη στην εικόνα ­ έστω του όμορφου, αλλά κυρίως στο «πίσω

απ’ αυτή», που είχε λόγο σοβαρό, όχι στενά κομματικό, που εμπεριείχε

ειλικρίνεια και αξιοπιστία.

Το εκλογικό του κέντρο στεγάστηκε επί έξι μήνες σε ένα μπαρ. Το καφέ-Sante,

που το είπαν Sante-politic, συγκέντρωσε εκατοντάδες νέους ανθρώπους ­ αυτούς

των μπαρ, τους μεταπολιτευτικούς νέους, «πρώην αριστερούς», οικολόγους, γόνους

αστών, απογοητευμένους από τα κόμματα αλλά όχι απολιτικούς, που

επαναπροσδιορίστηκαν πολιτικά, πίνοντας καφέ και κουβεντιάζοντας όχι για

«κουκιά», αλλά για απόψεις και οράματα. Ήταν οι ίδιοι που το βράδυ της

συγκέντρωσης του συνδυασμού στην πλατεία Αριστοτέλους δάκρυσαν από χαρά γιατί

σκέφτηκαν «δεν είμαστε μόνοι μας, έχουμε κοινό όραμα».

Αρνείται κατηγορηματικά την προοπτική της βουλευτικοποίησης, αρνούμενος τη

«στέγαση» κάτω από έναν κομματικό σχηματισμό που θα του καταργούσε αυτόν τον

«ερωτικό λόγο που απευθύνεται σ’ όλους αδιακρίτως τους πολίτες που

ονειρεύονται άλλο πρότυπο για την πόλη».

«Αυτό που ονειρευόμαστε είναι να συγκροτήσουμε μια συμπαγή δημοτική ομάδα που

θα δουλέψει συστηματικά στην επόμενη τετραετία και να μπορέσει να πείσει τους

Θεσσαλονικείς έγκαιρα ότι αποτελεί τη μόνη εναλλακτική πρόταση για τη

Θεσσαλονίκη του 21ου αιώνα…».

Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ: ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΤΟ 2002;

Δεν το κρύβει. Είναι ο μόνος του στόχος. Έστω κι αν αυτός επιτευχθεί με την

υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ ή άλλου κόμματος. Την υποστήριξη, όμως, όχι τη στέγαση,

την περιχαράκωση, διευκρινίζει…

«Θα έχουμε διαμορφώσει τις συνθήκες έτσι ώστε η πρότασή μας να είναι συνέχεια

της σημερινής ώστε να διεκδικήσουμε τον Δήμο Θεσσαλονίκης. Αν έρθει το ΠΑΣΟΚ ή

περισσότερα κόμματα να αναγνωρίσουν και να βοηθήσουν αυτή την προσπάθεια,

καλώς να ‘ρθει… Εμείς θα έχουμε πάντα τον πρώτο λόγο και δεν θα εξαρτήσουμε

την κάθοδό μας από χρίσματα κομμάτων. Δεν θα επηρεαστούμε από το σφικτό

κομματικό εναγκαλισμό. Θα διαφυλάξουμε την ποιότητα της παρέμβασής μας σ’ αυτή

την πόλη».

Όσο για την επόμενη Κυριακή;

Δεν απαντά. Η μοναδική προτροπή προς τους ψηφοφόρους του είναι… «να μην

ψηφίσουν ούτε αυτή τη φορά κομματικά».

Και για τα λευκά δεν εκφράζει σαφή θέση…

«Έχουμε μια θετική άποψη για τα πράγματα και προσπαθούμε να παρεμβαίνουμε

δημιουργικά. Βέβαια και το λευκό θα είναι μια επιλογή μέσα στις άλλες…

Σημασία έχει η αισθητική, και στην πολιτική…».