ΠΡΟΣΩΠΑ Επίλογος στα «μολυβένια χρόνια»

Έπειτα από 24 χρόνια, ο Ρενάτο Κούρτσιο είναι πλέον ελεύθερος πολίτης· η

αποφυλάκισή του ίσως είναι η αρχή για τον επίλογο των «μολυβένιων χρόνων».

Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ απόφαση για τον άνθρωπο που εθεωρείτο ο ιδεολόγος των Ερυθρών

Ταξιαρχιών μιλάει για αναστολή της ποινής υπό όρους: αν συνεχίσει να φέρεται

όπως από το 1993, οπότε του χορηγήθηκε ένα καθεστώς μερικής ελευθερίας ­

εργαζόταν την ημέρα και επέστρεφε το βράδυ στη φυλακή ­, ο νόμος θα τον

ξεχάσει. Πενήντα επτά ετών σήμερα, ο Κούρτσιο εργάζεται στον συνεταιριστικό

εκδοτικό οίκο «Sensibili alle foglie», στην ίδρυση του οποίου συνέβαλε και ο

ίδιος. Κερδίζει 150.000 δραχμές τον μήνα και ζει, με τη σύζυγο και την κόρη

του, σ’ ένα μικρό σπίτι στην εξοχή, κοντά στο Τίβολι. Αν δεν είχε εκδοθεί η

δικαστική απόφαση, θα απελευθερωνόταν στις 12 Νοεμβρίου του 2002. «Κακόμοιρε

Ρενάτο, ήταν το λιγότερο που μπορούσαν να κάνουν γι’ αυτόν», σχολιάζει ο πρώην

σύντροφός του στις Ερυθρές Ταξιαρχίες Αλμπέρτο Φραντσεσκίνι, ο οποίος

«καθάρισε» με τον νόμο το 1992. «Ήταν κάτι που του όφειλαν κι όχι ένα δώρο».

Μολονότι δεν δήλωσε μεταμέλεια και «ουδέποτε απαρνήθηκε το πολιτικό παρελθόν

του», αιτιολόγησαν την απόφασή τους οι δικαστές, ο Ρενάτο Κούρτσιο κέρδισε την

ελευθερία του επειδή «επανεξέτασε και αμφισβήτησε με ειλικρίνεια τις

προηγούμενες επιλογές του που κατέληξαν σε εγκλήματα τα οποία τώρα έχουν

εξιλεωθεί». Ο Κούρτσιο είχε συλληφθεί το 1974 και καταδικασθεί για πρώτη φορά

το 1975 σε κάθειρξη ένδεκα ετών για δύο «προλεταριακές απαλλοτριώσεις», με

άλλα λόγια ληστείες τραπεζών για αυτοχρηματοδότηση. Έκτοτε βρίσκεται στη

φυλακή και οι δίκες και καταδίκες του ήταν στη συνέχεια αλλεπάλληλες ­ για

σύσταση συμμορίας, ένοπλη εξέγερση, απαγωγές για λύτρα, ηθική αυτουργία σε

ανθρωποκτονίες που διαπράχθηκαν ενώ εκείνος βρισκόταν στη φυλακή. Οι ποινές

του έφτασαν συνολικά τα 30 χρόνια. Για τελευταία φορά τον καταδίκασαν τον

Ιανουάριο του 1981: οι «μπριγκαντίστες» είχαν απαγάγει τον δικαστή Τζοβάννι

Ντ’ Ούρσο. Παρά τα 24 χρόνια που έμεινε τελικά στη φυλακή, ο Κούρτσιο ουδέποτε

είχε σκοτώσει άνθρωπο. Με το πιστόλι και το αυτόματο, είχε πει κάποτε ο Τονίνο

«Λόρις» Παρόλι, πρώην μέλος της οργάνωσης των Ερυθρών Ταξιαρχιών στο Τορίνο,

«ο Κούρτσιο ήταν καταστροφή». Ίσως γι’ αυτό αρκετοί λένε πως η ποινή του ήταν

υπερβολική και η αναστολή της καθυστερημένη. Ο ίδιος αρνείται πεισματικά να

μιλήσει δημόσια για τα «μολυβένια χρόνια», μιλάει αποκλειστικά για τη δουλειά

του στον εκδοτικό οίκο. Σύμφωνα με τη συνήγορό του, «είναι το σύμβολο μιας

γενιάς που έσφαλε για ευγενικά ιδεώδη. Η απόφαση για την απελευθέρωσή του

είναι σημαντική για να κλείσει μια ιστορική περίοδος».