Κλίντον, Γκορ. Ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ είναι και οι δύο

εξέχοντες πιστοί της Εκκλησίας των Βαπτιστών του Νότου, που επιχειρεί να

δημιουργήσει στη χώρα κύμα θρησκευτικού φονταμενταλισμού

Ένας νέος φανατισμός έχει αρχίσει να εμφανίζεται σε ορισμένους κύκλους

θρησκευομένων της Αμερικής και απλώνεται γοργά, ξεκινώντας, κυρίως, από τις

κεντρικές πολιτείες και τον Νότο.

ΤΗΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ εβδομάδα, η Σύνοδος των Βαπτιστών του Νότου (παρακλάδι της

προτεσταντικής εκκλησίας) εξέδωσε στο Σολτ Λέικ της Γιούτα μια Διακήρυξη που,

μεταξύ άλλων, καλεί τις Αμερικανίδες «να υπηρετούν υποτακτικά τον άντρα τους»,

το ίδιο όπως η Εκκλησία υπηρετεί τον Χριστό.

ΕΝΟΧΛΗΘΗΚΑΝ

Πρόκειται βέβαια για μια μεταφορά κάποιων ρήσεων του Αποστόλου Παύλου από την

Προς Εφεσίους Επιστολή του (για την οποία μερικοί υποστηρίζουν ότι μπορεί να

μην είναι γνήσιο δικό του κείμενο). Αλλά το γεγονός είναι ότι πολλοί

Αμερικανοί, και κυρίως οι γυναίκες, ενοχλήθηκαν πολύ από τα μηνύματα της Γιούτα.

Γυναικείες οργανώσεις, Χριστιανοί που δηλώνουν αριστεροί, και όλοι όσοι

θεωρούν ότι ο 20ός αιώνας των ΗΠΑ απέχει πολύ από τον 1ο αιώνα στη Μικρά Ασία,

διαμαρτυρήθηκαν με κάθε τρόπο εναντίον της Διακήρυξης.

ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ

Η έκταση όμως του θρησκευτικού φανατισμού ­ που θυμίζει, κατ’ αναλογία, τον

φονταμενταλισμό των Χομεϊνικών στο Ιράν ­ είναι ήδη μεγάλη. Οι Προτεστάντες

αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των Αμερικανών, και οι Βαπτιστές είναι μία

από τις ομάδες τους με τη μεγαλύτερη επιρροή. Οι Βαπτιστές του Νότου είναι σε

ορισμένες πόλεις σχεδόν όλος ο πληθυσμός, και οι τακτικά εκκλησιαζόμενοι είναι

16 εκατομμύρια.

«ΠΑΛΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ»

Ο Μπιλ Κλίντον είναι ένας απ’ αυτούς. Ο αντιπρόεδρος Άλ Γκορ, επίσης. Το ίδιο

και ο πρόεδρος της Βουλής Νιουτ Γκίνγκριτς. Ανήκουν στην ίδια ακριβώς

θρησκευτική ομάδα, που προωθεί τον «παλαιοχριστιανισμό», ερμηνεύοντας με τον

δικό της τρόπο τα κείμενα του Παύλου και ορισμένα άλλα κεφάλαια της Καινής Διαθήκης.

Αλλά το «φονταμενταλιστικό» ρεύμα απλώνεται ήδη και έξω από τη Γιούτα και από

τη στενή σύνοδο των Βαπτιστών. Στο Κεντάκι, ο πρόεδρος του τοπικού Θεολογικού

Σεμιναρίου, αιδεσιμότατος Άλμπερτ Μόλερ, δήλωσε σε συνέντευξή του ότι «πολύ

σωστά ελέχθη πως η γυναίκα πρέπει να είναι υποταγμένη στον άντρα… Το λέει

καθαρά η Αγία Γραφή, και είναι σίγουρα αυτό που επιθυμεί και ο Θεός».

Πολλοί θεωρούν ότι πρόκειται για κλιμάκωση ενός φαινομένου που είχε αρχίσει

πριν από ένα ή δύο χρόνια. Πέρυσι, πολλοί Αμερικανοί επίσκοποι καλούσαν τους

Χριστιανούς να κάνουν μποϊκοτάζ στην Ντίσνεϊλαντ και στις ταινίες του Ντίσνεϊ,

επειδή η εταιρεία του, όπως είπαν, προσλάμβανε και ομοφυλόφιλους.

Ο Παύλος, στην προς Ρωμαίους Επιστολή του, καταδικάζει «τους «άντρες που

κάνουν με άλλους άντρες ανάρμοστα πράγματα».

Το ερώτημα είναι βέβαια έως ποίο βαθμό μπορεί κανείς να πάρει τοις μετρητοίς

τις Γραφές σε μια σύγχρονη κοινωνία με τελείως διαφορετικά δεδομένα από εκείνα

της ιουδαϊκής και της ρωμαϊκής των πρώτων χριστιανικών χρόνων.

ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ

Ο Παύλος, λόγου χάρη, ανέχεται και τη δουλεία, όπως φαίνεται από την Προς

Φιλήμονα Επιστολή. Μήπως η Αμερική πρέπει να την επαναφέρει; Οι πρώτοι

Χριστιανοί είχαν κοινοκτημοσύνη και καταδίκαζαν την αποθησαύριση. Μήπως πρέπει

και οι Αμερικανοί να συγχωνεύσουν τις περιουσίες τους και να αποσύρουν όλα τα

χρήματά τους από τις τράπεζες; Στην Επί του Όρους Ομιλία, ο Ιησούς καλούσε

τους Χριστιανούς να προσεύχονται για τους εχθρούς τους και να μην

αντιστέκονται στο κακό. Είναι όλα αυτά εφαρμόσιμα στη σημερινή Αμερική;


ΟΙ ΠΙΟ νηφάλιοι από τους ιερωμένους, ακόμη και στον Νότο, συνιστούν ψυχραιμία

κατά την ανάγνωση των Γραφών. Ο ίδιος ο Παύλος, παρατηρούν, εμφανίζεται να

ηθικολογεί σε ορισμένα σημεία των Επιστολών του, ιδίως ως προς τις γυναίκες, ο

ίδιος όμως είχε αρκετές φίλες ­ όπως οι γνωστότερες, Λυδία και Πρίσκιλλα,

κοπέλες που φαίνεται πως ήταν αρκετά χειραφετημένες για τον καιρό τους.

Η παρατήρηση του Παύλου στην Προς Κορινθίους Επιστολη, ότι «οι γυναίκες δεν

πρέπει να μιλούν μέσα στην εκκλησία», μοιάζει γραμμένη όχι τόσο από τον ίδιο,

όσο, ίσως, από κάποιον από τους αντιγραφείς των κειμένων του, που μπορεί να

ήταν και λίγο μισογύνης.

Και δεν έχει νόημα, παρατηρούν οι ψύχραιμοι αυτοί αναγνώστες των Γραφών, να

απομονώνει κανείς από τόσο μεγάλα και σημαντικά κείμενα ορισμένα μικρά χωρία,

επιλεκτικά, μόνο και μόνο για να υποδαυλίσει έναν λανθάνοντα θρησκευτικό

φονταμενταλισμό ή για να κατακεραυνώσει τους ομοφυλόφιλους, τις χωρισμένες

γυναίκες, τους Εβραίους ή όποιον ξεφεύγει από τον νόμο της πλειοψηφίας και

προσφέρεται για εύκολος στόχος.

Κάτι τέτοιο, μάλλον δεν θα το ήθελε ούτε ο ίδιος ο Απόστολος. Και, προφανώς,

δεν είναι στο πνεύμα των Γραφών ­ λένε πάντα οι μετριοπαθείς.