Τα λάθη του παρελθόντος εξακολουθεί να πληρώνει ο 40χρονος πρώην
τοξικομανής Γιώργος Πουρσανίδης, ο οποίος, αν και μόνος του κατάφερε να
γλιτώσει από τον εφιάλτη των ναρκωτικών, καταδικάστηκε σε συνολική ποινή έξι
ετών χωρίς αναστολή γιατί δεν υπήρχε επίσημη ιατρική γνωμάτευση που να
βεβαιώνει ότι ήταν τοξικομανής.
|
|
Ο Γιώργος Πουρσανίδης
|
Ο Γ. ΠΟΥΡΣΑΝΙΔΗΣ περίμενε με αγωνία χθες να κτυπήσει το τηλέφωνο των φυλακών
της Πάτρας, όπου κρατείται. Ήθελε να ελπίζει όπως κάθε κατηγορούμενος στη
θέση του ότι λίγα μόνο βήματα τον χώριζαν από την ελευθερία. Οι δικαστές,
για μία ακόμη φορά, με την απόφασή τους κράτησαν ερμητικά κλειστή την πόρτα
της φυλακής για τον πρώην χρήστη ναρκωτικών, απορρίπτοντας ομόφωνα την αίτηση
για αναστολή εκτέλεσης της ποινής του.
Η καταδίκη του Γ. Πουρσανίδη είχε προκαλέσει τότε την επέμβαση του υπουργού
Δικαιοσύνης Ευάγγελου Γιαννόπουλου, με εντολή του οποίου εξετάστηκε μάλιστα
από ιατροδικαστή, που διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος είναι πια «καθαρός».
«Οι αποφάσεις των δικαστηρίων είχε πει τότε ο υπουργός δεν έχουν το
απυρόβλητο και δεν είναι ανεπίδεκτες κριτικής και κοινωνικού ελέγχου. Και οι
κρίνοντες, κρίνονται». Οι δηλώσεις του υπουργού θεωρήθηκαν από τον πρόεδρο του
Αρείου Πάγου Στέφανο Ματθία ως παρέμβαση στη λειτουργία της Δικαιοσύνης και σε
ανακοίνωση που εξέδωσε ανέφερε ότι «κανένας παράγοντας (κυβερνητικός ή
δικαστικός) δεν έχει δικαίωμα, ούτε μπορεί να μεταβάλει δικαστικές αποφάσεις ή
να επηρεάσει τη δικαστική κρίση».
Το εδώλιο του κατηγορουμένου στην αίθουσα του Πενταμελούς Εφετείου της Αθήνας
ήταν κενό. Η μεταγωγή του δεν είχε κριθεί αναγκαία. Υπήρχαν, εξάλλου, οι φίλοι
του, αλλά και ο αδελφός του, οι οποίοι ένωσαν τις φωνές τους ζητώντας από τους
λειτουργούς της Θέμιδας ένα μόνο πράγμα: να αντιμετωπίσουν με ανθρωπιά και
επιείκεια την υπόθεση του Γ. Πουρσανίδη, δίνοντάς του την πολυπόθητη γι’ αυτόν
δεύτερη ευκαιρία, να συνεχίσει την ζωή του από κει που σταμάτησε, όταν τον
περασμένο Νοέμβριο οι συνάδελφοί τους τον έκριναν ένοχο και τον έστειλαν στη φυλακή.
Ωστόσο, και χθες οι δικαστές στάθηκαν στο γράμμα του νόμου. Ομόφωνα απέρριψαν
την αίτηση αποφυλάκισης, κρίνοντας ότι ο κατηγορούμενος Γ. Πουρσανίδης είναι
ιδιαίτερα επικίνδυνος και ύποπτος για την τέλεση του αδικήματος της εμπορίας
ναρκωτικών και στο μέλλον. Επίσης, δεν πείστηκαν ότι από την παραμονή του
κατηγορουμένου στις φυλακές προκύπτει κίνδυνος για ανεπανόρθωτη βλάβη.
Τι κι αν ο άνθρωπος αυτός κατάφερε να κερδίσει το στοίχημα που έβαλε με τον
εαυτό του και να βγει νικητής σβήνοντας από το κορμί και την ψυχή του τα
σημάδια του αμαρτωλού παρελθόντος;
Οι συγγενείς του περιέγραψαν τον αγώνα ζωής που έδωσε ο Γ. Πουρσανίδης για να
απεξαρτηθεί. Οι δικές τους φωνές, όμως, φαίνεται πως δεν ήταν αρκετές για να
πείσουν τους δικαστές. Εξάλλου, και εκείνοι από τη δική τους πλευρά δεν
μπορούσαν να παραβλέψουν τη σχετική διάταξη του νόμου, που ορίζει πότε ένας
κατηγορούμενος θεωρείται ότι είναι τοξικομανής. Σύμφωνα, λοιπόν, με το άρθρο
13 του ν.δ. 743/1970 «τοξικομανείς θεωρούνται όσοι απέκτησαν την συνήθεια των
ναρκωτικών ουσιών, αδυνατούν αυτοδυνάμως να την αποβάλουν και χρειάζονται
ειδική θεραπευτική μεταχείριση».
Ο Γ. Πουρσανίδης, όμως, δεν χρειάστηκε ειδική θεραπευτική μεταχείριση για να
απεξαρτηθεί. Δεν χρειάστηκε να παρακολουθήσει το πρόγραμμα μιας θεραπευτικής
κοινότητας για να βρει διέξοδο στο αδιέξοδο των ναρκωτικών. Τα κατάφερε όπως
λένε μόνος του. Και είναι εύλογη, ίσως, η απορία των δικών του ανθρώπων, πώς
γίνεται αντί ο άνθρωπος αυτός να αντιμετωπιστεί ευνοϊκά για ό,τι κατάφερε, να
εισπράττει την τιμωρία.
Ύστερα από τη χθεσινή δικαστική εξέλιξη, ο Γ. Πουρσανίδης έχει το δικαίωμα να
επαναφέρει την αίτηση αποφυλάκισής του, ελπίζει όμως στον σύντομο προσδιορισμό
της εκδίκασης της υπόθεσής του σε δεύτερο βαθμό.
«Ντροπή» ακούστηκε μία φωνή στο ακροατήριο, μόλις ο πρόεδρος του δικαστηρίου
ανακοίνωσε την απόφαση. Οι συγγενείς του χαρακτήρισαν σκληρή την απόφαση των
δικαστών. «Επτά χρόνια τώρα φωνάζει είπε ο αδελφός του Χρήστος Πουρσανίδης
ότι είναι καθαρός. Ήταν άρρωστος και έγινε καλά. Και τώρα τον στέλνουν στη
φυλακή, όπου υπάρχει μεγάλος κίνδυνος υποτροπιασμού. Αν ξαναπέσει στα
ναρκωτικά, ποιες θα είναι οι ευθύνες των δικαστών και της Πολιτείας;».
