Το μυστικό της Γκρέις

Όταν δύο παραγωγοί της τηλεόρασης άρχισαν να ερευνούν τις μαζικές

δολοφονίες και αυτοκτονίες των μελών της αίρεσης του Ναού του Ηλιου, βρέθηκαν

μπροστά σε ένα μυστικό που αλλάζει εντελώς την εικόνα που άφησε πίσω της μία

από τις διασημότερες γυναίκες του κόσμου: η Γκρέις Κέλι.

ΒΡΕΘΗΚΑΜΕ μπροστά στο μυστικό της Γκρέις Κέλι πριν από δύο χρόνια,

εκμυστηρεύονται στους «Σάντεϊ Τάιμς» οι τηλεοπτικοί παραγωγοί Ντέιβιντ

Καρ-Μπράουν και Ντέιβιντ Κόεν. Μόλις είχαμε ολοκληρώσει τα γυρίσματα ενός

ντοκιμαντέρ για το Τάγμα του Ναού του Ήλιου, που πέντε μέλη του είχαν βρεθεί

νεκρά το 1994 στον Καναδά, σαράντα οκτώ στην Ελβετία και δεκαέξι το 1995 στη Γαλλία.

Νομίζαμε ότι τα ξέραμε όλα, όταν δεχτήκαμε ένα παράξενο τηλεφώνημα. «Γνωρίζω

την αλήθεια», ακούσαμε να λέει ο άγνωστος συνομιλητής μας με γαλλική προφορά.

Στη διάρκεια των γυρισμάτων, λένε οι δύο παραγωγοί, κάποιοι που επέζησαν μάς

είχαν πει να αναζητήσουμε τον σοφέρ του Ντι Μάμπρο, του αρχηγού της αίρεσης.

«Αυτός ξέρει την αλήθεια». Από τις περιγραφές τους αναγνωρίσαμε στο πρόσωπο

του άγνωστου που μας τηλεφώνησε τον σοφέρ, όταν συναντηθήκαμε μαζί του.

«ΗΤΑΝ ΑΛΗΘΙΝΑ»

Μας έδωσε το όνομα Ζορζ Λερού και συμφώνησε να μας αποκαλύψει τα μυστικά του

Τάγματος του Ντι Μάμπρο χωρίς ανταλλάγματα. Αφού ασχοληθήκαμε μαζί του για ένα

χρόνο, πειστήκαμε ότι όσα μας είπε ήταν αληθινά. Η Γκρέις ήταν μια γυναίκα με

πολλά μυστικά. Οι βιογράφοι της ασχολήθηκαν κυρίως με τους έρωτές της. Όμως,

οι αποκρυφιστικές της τάσεις ήταν αυτές που την έσπρωξαν να διαβεί το κατώφλι

του Ναού του Ήλιου.

Η πριγκίπισσα Γκρέις ήταν η πρωθιερέα της αίρεσης. Μυήθηκε στο Τάγμα του Ναού

του Ήλιου με μία σεξουαλική τελετουργία, λίγους μήνες πριν από τον θάνατό της,

τον Σεπτέμβριο του 1982. Σύμφωνα με τηλεοπτική εκπομπή που θα μεταδώσει στις

29 Δεκεμβρίου το βρετανικό Channel 4, η Γκρέις έδωσε στην αίρεση περισσότερα

από 6 εκατομμύρια στερλίνες, σε ένδειξη αφοσίωσης, λίγο πριν σκοτωθεί.

Η ΤΕΛΕΤΗ ΜΥΗΣΗΣ

Η χολιγουντιανή σταρ, που το 1956 παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Ρενιέ του Μονακό,

έφτασε στο παλιό μοναστήρι του Βιγιέ-Μοργκόν το καλοκαίρι του 1982. Εκεί έγινε

η τελετή μύησης, με βελόνες που τοποθετήθηκαν σε ερωτογενείς ζώνες του σώματός

της, με σκοπό να προκληθεί σεξουαλική διέγερση.

Ύστερα, έντυσαν την πριγκίπισσα με τον λευκό χιτώνα του Τάγματος και την

κατέβασαν στα υπόγεια του παλιού μοναστηριού, όπου ο Ντι Μάμπρο και ο δρ Λικ

Ζουρέ, υπαρχηγός του ­ αυτοκτόνησαν και οι δύο με άλλα μέλη της αίρεσης ­

ολοκλήρωσαν την μισοκαθολική, μισοαποκρυφιστική τελετή μύησης.

Μετά τη μύηση, ο πρωθιερέας της αίρεσης Ντι Μάμπρο άρχισε να ζητάει χρήματα

από την Γκρέις. Όμως, όσο περισσότερα τού έδινε τόσο περισσότερο αχόρταγος

γινόταν ο Ντι Μάμπρο. Ώσπου, λίγους μήνες αργότερα, το νήμα της ζωής της

πριγκίπισσας κόπηκε απότομα.

Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ του ρίχνει νέο φως στη ζωή της πριγκίπισσας και ξαναφέρνει στο

προσκήνιο τις μυστηριώδεις συνθήκες του θανάτου της, σε αυτοκινητικό

δυστύχημα, ύστερα από έναν καβγά με τον Ντι Μάμπρο, από τον οποίο είχε ζητήσει

να της επιστρέψει κάμποσα εκατομμύρια στερλίνες που του είχε δώσει.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1982, λίγους μήνες μετά τη μύησή της, η πριγκίπισσα

Γκρέις, μαζί με την κόρη της Στεφανί, ξεκίνησαν με το αυτοκίνητό τους από το

Λα Τιρμπί της Γαλλίας για το Μονακό.

Ο δρόμος ήταν επικίνδυνος, γεμάτος στροφές. Η Γκρέις είχε μυωπία και δεν ήταν

η καλύτερη οδηγός. Σε μία απότομη στροφή, το Ρόβερ της ξέφυγε από το δρόμο και

κατρακύλησε στα χωράφια.

Αν και το δυστύχημα συνέβη σε γαλλικό έδαφος, όπου είχε δικαιοδοσία η γαλλική

αστυνομία, μέσα σε λίγα λεπτά, αυτοκίνητο και επιβάτες μεταφέρθηκαν στο

Μονακό. Η πριγκίπισσα εισήχθη σε νοσοκομείο του πριγκιπάτου που δεν διέθετε τα

κατάλληλα όργανα για να διαγνωσθούν οι βλάβες που είχε υποστεί στον εγκέφαλο.

Όταν μεταφέρθηκε μυστικά σε άλλο νοσοκομείο με τον κατάλληλο εξοπλισμό, ήταν

ήδη αργά.

Οι γιατροί απλώς κατέληξαν ότι δεν υπήρχε ελπίδα. Και συμφώνησαν να θέσουν

εκτός λειτουργίας το μηχάνημα υποστήριξης.

Εικασίες για τα αίτια του δυστυχήματος είχαν διατυπωθεί τότε σχετικά με τα

φρένα της Ρόβερ. Για πρώτη φορά, σήμερα, ύστερα από τόσα χρόνια, ο επικεφαλής

της ερευνητικής επιτροπής της Ρόβερ Χάμπερτ Κάστελ δηλώνει ότι δεν ήταν ελαττωματικά.