SUGΑΗSΡΑΝΚ!: ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΙΠ ΧΟΠ ΑΠΟΚΤΑ ΝΕΑ ΦΩΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΠΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΣΑΝ ΜΑΥΡΗ

Της Μαρίας Μαρκουλή   | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 04/11/2008 07:00 |
 Η Ελληνίδα που τραγουδάει σαν μαύρη
Έρχεται από τον Πειραιά με δύναμη και με ένα από τα ωραία soul, hip hop άλμπουμ. «Να μπορώ να πληρώνω το νοίκι με τη μουσική μου, αυτό θέλω» λέει η Sugahspank!, η Ελληνίδα με τη «μαύρη φωνή»

Αν ακολουθήσεις τη μουσική και μόνο, η σκηνή θα γυριζόταν κάπου στη Νέα Υόρκη, με σειρήνες να σφυρίζουν έξω στους δρόμους και beats να παίζουν τρελά από ξεχαρβαλωμένα πικάπ. Ακολουθώντας τα συγκεκριμένα beats δεν πας πολύ μακριά από τον Πειραιά, όπου γεννήθηκε ένα από τα πιο ωραία «μαύρα» άλμπουμ- «παίζει» άνετα Νέα Υόρκηκαι η Sugahspank! σού εξηγεί πως «όλα αυτά έγιναν στο σπίτι με ένα ΡC που κόλλαγε κάθε δέκα λεπτά».

«Τhe incredible, the invisible Sugahspank!». Το πρώτο της CD (είχε προηγηθεί συμμετοχή της στο Μisplaced του Βlend) δεκατέσσερα κομμάτια όπου τη μία στιγμή είναι η soul diva, την άλλη βουτηγμένη ώς τον λαιμό μέσα στα dirty beats, ανακατεύοντας funk, soul, hip hop, rock, blues μόνο γι΄ αρχή, η δική μας Έρικα Μπαντού μιλάει για μουσική όπως άλλα κορίτσια για τη νέα σειρά καλλυντικών που σκάει μύτη στις βιτρίνες.

Όλα άρχισαν από ένα φαρδύ παντελόνι. Πραγματικά φαρδύ, στο στυλ του hip hop που άκουγε και το φορούσε περιμένοντας μια φίλη έξω από το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Η φίλη αργούσε. Μια παρέα από skaters πρόσεξαν το... παντελόνι και τη ρώτησαν: «Κοπελιά, ακούς ραπ;» «Ναι», τους απαντάει. Της έκαναν πρόταση να κάνει φωνητικά στο συγκρότημά τους, την Ανεξέλεγκτη Δράση. «Πάω σπίτι, γράφω, στούντιο, όλα έγιναν πολύ γρήγορα». Βρέθηκε

ΙΝFΟ
Το «Τhe Ιncredible, the invisible Sugahspank!» κυκλοφορεί από την Cast-a-blast. Τα φωνητικά και οι στίχοι είναι της Sugahspank!
Μουσική Sugaspank!/Βlend.
μετά σόλο σε δισκογραφική- «είπα στους γονείς ότι με ήθελαν να γράφω στίχους, φοβόμουν».

Στον δρόμο έμαθε τι σημαίνει δισκογραφία, τι ήθελε και τι δεν ήθελε. Μετά, λέει, «πήγα στην αντίθετη κατεύθυνση, metal hardore... και προχωρούσα με λάιβ, ώσπου γνώρισα τους Sugah Galore και είδα ότι πραγματικά με ενδιέφεραν. Πολύ καλοί μουσικοί, ανοιχτόμυαλοι, όχι μόνο σε ένα είδος. Αποκτήσαμε ένα κοινό σιγά σιγά underground. Από αυτούς γνώρισα τον Βlend». Μουσικές, πικάπ, μικρόφωνα, βινύλια, CD, «μαύρος» ήχος, που θέλει να ψαχτεί, ξετυλίγεται σαν κουβάρι, παλιά, καινούργια, αίσθηση από τους δρόμους του Βronx και από τη ζεστασιά του ξύλου σε κλαμπ γεμάτα κόσμο.

Κάνει πολλά live... Κάπου θα την πετύχεις, οπωσδήποτε.

«Κανείς από εμάς», μου λέει, «δεν μπορεί να πει τι ακριβώς είναι hip hop. Ούτε εγώ εκπροσωπώ κάτι ιδιαίτερο, ακούω άλλα δεκαπέντε πράγματα. Απλά προσπαθώ να το σέβομαι, από το να λέω αρλούμπες. Είναι, ας πούμε, αυτό που κάνω ένας φόρος τιμής σε κάτι που αγαπάω. Και ξέρω ότι για την απήχηση του CD, πέρα από το ότι το βοηθάνε κάποιοι άνθρωποι επειδή τους αρέσει, παίζει ρόλο το ότι είμαι μελαχρινή, ότι έχω άφρο μαλλί και είμαι γκόμενα. Αν ήμουν ένα αγοράκι, λίγο χάλια, δεν ξέρω αν θα ασχολούνταν το ίδιο».


«Δεν ξέραμε από γραφειοκρατία»

Με μουσικές, από funk και soul σε old school hip hop, ψυχεδελικά blues και funk rock και μια παραγωγή που «μιλάει», δεν μπορείς παρά να δεις τη μεγάλη εικόνα.

«Ξεκινήσαμε πολύ ρομαντικά, χωρίς ιδέα από γραφειοκρατία, λογιστές, δικηγόρους, παρά μόνο djs. Ανοίξαμε το γραφείο, κοιτάμε και στο εξωτερικό πώς δουλεύουν...

Δεν ξέρω αν μπορούμε να περιμένουμε πολλά από Ελλάδα, επειδή έχουμε τον αγγλικό στίχο. Κοιτάμε συνέχεια και έξω».

«Το όνειρό μου; Ρay the rent με τη μουσική» μου λέει... Στην Ελλάδα, είναι αλήθεια, αν δεν κινείσαι σε συγκεκριμένους χώρους, δεν είναι σίγουρο πως η μουσική σου πληρώνει το νοίκι. Για τη Sugahspank! και την παρέα της Cast-ablast το παιχνίδι της μουσικής έτσι όπως παίζεται πια παγκόσμια, τους ευνοεί.

Όπως και όλους εκείνους που ψάχνουν να ακούσουν ωραίες μουσικές και φρέσκα πράγματα. Η Sugah έχει ήδη δύο πρότζεκτ στην φάση της προετοιμασίας.

Θα συνεργαζόταν με κάποιον άλλον Έλληνα καλλιτέχνη. «Δεν ξέρω» απαντάει «ανάλογα με την περίπτωση. Αν ήταν ο Λουκιανός Κηλαηδόνης θα έλεγα οπωσδήποτε ναι. Ο Κηλαηδόνης είναι θεός.

Και με τον Γιώργο Μάγκα, ναι».