Tabula rasa

Φανταζόμαστε πως με όσο περισσότερους μπορούμε να μοιραστούμε τις αναμνήσεις μας τόσο περισσότερο συγκλονιστικές γίνονται αυτές. Αναμνήσεις που δεν συνδυάζονται με την ύπαρξη έστω και ενός μόνον ανθρώπου, μοιάζουν σαν ανυποστήρικτες μέσα σ’ έναν κόσμο που σαν προορισμένος να τις πολλαπλασιάζει ανεξέλεγκτα, ταυτόχρονα τις απειλεί έως εξαφανίσεως. Ισως αυτή η αυτόματη και ασύνειδη συνάρτησή τους […]

Τον διασκεύασαν ο Σκαλκώτας και ο Χατζιδάκις. Μίλησαν γι’ αυτόν και τον αγαπούσαν ο Παπανδρέου, ο Τσαρούχης, ο Χρίστος Καράς. Εκανε μια πορεία από το προπολεμικό, το κατοχικό, το μετεμφυλιακό τραγούδι μέχρι και μετά τη Μεταπολίτευση – που δεν δίσταζε να βάζει και ντραμς στις ορχήστρες του. Ελαβε υπόψη του όλες τις αλλαγές και τους […]

Η ζωή έχει μια μοναδική ικανότητα: συνεχίζει να κυλάει με τους δικούς της ρυθμούς, χωρίς να νοιάζεται αν θέλουμε να την επιταχύνουμε ή να την επιβραδύνουμε. Αυτή διαμορφώνει την επικαιρότητα. Ποιος θυμόταν, χουχουλιασμένος στη λακκούβα του καναπέ του, την περίοδο της καραντίνας, ποια ήταν τα σχέδια που έκανε τον Ιανουάριο του 2020; Ποιος φανταζόταν τον […]

Ας είναι αυτή η είδηση της εβδομάδας, έστω σε ένα παράλληλο σύμπαν της ειδησεογραφίας. Πενήντα επτά χρόνια μετά τον δανεισμό της κόπιας, μία ισπανική μετάφραση της «Ιλιάδας» επεστράφη στο Γυμνάσιο της Μαδρίτης απ’ όπου έλειπε. Και εδώ η διάθεση των ρημάτων – χωρίς το ποιητικό αίτιο – έχει σοβαρό λόγο ύπαρξης. Ο αναγνώστης παραμένει άγνωστος, […]

Τα κίνητρα του νομοθέτη μπορεί να ποικίλλουν ως προς τους λόγους που οδηγούν κάθε φορά σε μια νομοθετική παρέμβαση, όπως και το εύρος των προβλημάτων που αυτή αντιμετωπίζει ή της κοινωνικής ομάδας που τελικώς ευνοεί. Αλλά πάντοτε η παρέμβαση ακολουθεί δύο οδούς: Ή θα έρχεται εκ των υστέρων να ρυθμίσει παγιωμένες καταστάσεις στον κοινωνικό ιστό […]

Είχα ως κριτικός εδώ και 50 χρόνια τη μεγάλη χαρά να ενημερώνω τους αναγνώστες μου για μια γενναία φουρνιά θεατρικών συγγραφέων, μια ακμή χωρίς προηγούμενο της πνευματικής μας ιστορίας. Από τον Μανόλη Κορρέ ως τον Καμπανέλλη και από τον Σκούρτη ως τον Διαλεγμένο και παράλληλα τον Μουρσελά και άλλους δέκα θεατρικούς συγγραφείς που πλούτισαν και […]

Θα ήταν αλήθεια υπερβολή να ανατρέξει κανείς εξήντα χρόνια πριν και να θυμίσει μια φράση της ποιήτριας και πεζογράφου Λείας Χατζοπούλου – Καραβία που είχε δημοσιευθεί στην «Επιθεώρηση Τέχνης»; Μια φράση που έλεγε πως «κανείς δεν μπορεί να είναι ελεύθερος και χορτάτος παρά μόνον όταν όλοι θα είναι ελεύθεροι και χορτάτοι», και να χρεώσει την […]

«Στις 24 Μαΐου του 1921 η Μόλι Μπέρκχαρτ… άρχισε να φοβάται πως κάτι κακό είχε συμβεί σε μία από τις τρεις αδελφές της, την Αννα Μπράουν. Η Αννα… είχε εξαφανιστεί τρεις ημέρες νωρίτερα… Τρία χρόνια νωρίτερα, η Μόλι είχε χάσει μια άλλη αδελφή, τη Μίνι», διαβάζουμε ήδη στις πρώτες δύο σελίδες των «Δολοφόνων του ανθισμένου […]

Είναι άξιο παρατήρησης, αν όχι μιας συνθετικής μελέτης, ένα φαινόμενο που σε πολλούς θα έχει προκαλέσει και θα εξακολουθεί να προκαλεί κατάπληξη ταυτόχρονα με απορία, έστω και αν δεν το ομολογούν ή δεν δείχνουν πρόθυμοι να το συζητήσουν με τους οικείους τους ή με τους γνωστούς τους. Εχουμε όλοι μας ακούσει και μάλιστα ανθρώπους που […]

Είμαι Αθηναία και μ’ αρέσει, καθώς περπατώ στην πόλη, να σκέφτομαι πως στο ίδιο σημείο όπου βρίσκομαι εγώ τώρα βρισκόταν πριν από χρόνια κάποιος από τους ήρωές μου: κάποιος άντρας ή γυναίκα από το προσωπικό μου μυθολόγιο που περιδιάβαζε τους δρόμους αυτούς  – που, όσο διαφορετικοί κι αν ήσαν, είχαν σε κάποιαν άκρη του ορίζοντά […]

Στο υπόγειο ήταν σκοτεινά και οι φακοί μας χαιρετίστηκαν σαν δυο βαπόρια σε νυχτερινό πέλαγος. Σταθήκαμε δίπλα-δίπλα και κοιτάξαμε τα σκονισμένα μεταλλικά κουτιά στον απέναντι τοίχο, κάτω από τη σκάλα, με τα κεφάλια μας πλαγιαστά – με το ύφος, μάλλον, μαγεμένου φιλότεχνου μπροστά στη Μόνα Λίζα. Σιωπηλές. Μετά η κυρία Φωτεινή, του τρίτου, αναστέναξε: «Δεν […]