Tabula rasa

Πόσες Αριστερές χωράει άραγε η Ελλάδα; Και εγγράφεται σε αυτές και μια μετανοημένη απ’ τον καταστροφικό Τρίτο Δρόμο του ’90 Σοσιαλδημοκρατία; Η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και η διαμόρφωση της νέας ΚΟ με το τίτλο Νέα Αριστερά προσθέτει έναν τίτλο στο πεδίο του όλου χώρου. Δεν προσθέτει όμως προς το παρόν ένα νέο κοινό. Η Αριστερά […]

Το 2021, όταν ο Ντόναλντ Τουσκ επέστρεφε στην πολωνική πολιτική σκηνή μπας και η φιλελεύθερη αντιπολίτευση γίνει κάποτε και πάλι κυβέρνηση, ήταν πια ένας ψημένος ευρωπαίος πολιτικός, με θητεία σε μια νευραλγική θέση κατά τις πιο δύσκολες στιγμές της δεκαετίας. Και αλήθεια, ποιος θα του έλεγε τι; Πριν από λίγα χρόνια, είχε αντιμετωπίσει ταυτόχρονα Ελληνες […]

Θρήνησα, όπως θέλω να πιστεύω πολλοί, τον πρόσφατο θάνατο του συγγραφέα Βασίλη Βασιλικού, μια μεγάλη πένα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, που βεβαίως δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Για το αφιέρωμα που δημοσιεύτηκε πριν από δύο Κυριακές στο «Βήμα» επικοινώνησα με τον Κώστα Γαβρά, που βαθύτατα συγκινημένος μου μίλησε και εκείνος για την τεράστια απώλεια, τον χαμό […]

Την εβδομάδα που πέρασε η Ουκρανία έχασε τον πόλεμο και παραδόθηκε σε μια δικτατορία ανελευθερίας και υποταγής· η Παλαιστίνη αφανίστηκε· ο Τραμπ κέρδισε τις εκλογές, κέρδισε τη μάχη με τη δημοκρατία, κέρδισε τον πόλεμο με τη λογική· ο πρόεδρος της Αργεντινής Χαβιέρ Μιλέι ξεκίνησε να εφαρμόζει την «αναπόφευκτη» θεραπεία-σοκ για την οικονομία και ψηφίστηκε Προσωπικότητα […]

Ηταν αναμενόμενο μια πανέξυπνη, τετραπέρατη αλλά και μειωμένης πολιτικής ευαισθησίας, αν και πολιτική συντάκτρια και σχολιογράφος, δημοσιογράφος, η Ελένη Βλάχου, να έχει παραθέσει ως γρίφο σε στήλη της που υπέγραφε ως «Μπερλίνα» ένα γκράφιτι που είχε διαβάσει σε σταθμό του Ηλεκτρικού και έλεγε: «Τα πυρηνικά και ο μικροαστισμός προκαλούν την ίδια καταστροφή». Φαίνεται κάτι άσχετο […]

Πενηντα τεσσάρων χρονών, νέα γυναίκα ακόμα. Και κρατιέται, τα κιλά που έχασε δεν τα ξαναπήρε. Αλλ’ ούτε και τη φωνή της. Ετσι τουλάχιστον γράφουν οι εφημερίδες: «Εχασε τις πάνω νότες της». Πενήντα τεσσάρων χρονών, αλλά δεν θέλει πια να βγαίνει έξω. «Το ευτυχισμένο πουλί πετάει και τραγουδά, το δυστυχισμένο γυρνά στη φωλιά του και πεθαίνει. […]

Στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» ο Γιάννης Πρετεντέρης παρουσίασε μια έρευνα για τη σχέση που έχουν οι πολίτες της  Ευρωπαϊκής Ενωσης με τα media και την ενημέρωση γενικότερα. Το ενδιαφέρον στην περίπτωση είναι ότι την έρευνα αυτή την έκανε η ίδια η Ευρωπαϊκή Ενωση. Ελληνες και Κύπριοι είναι αυτοί που δηλώνουν πως ενημερώνονται από οτιδήποτε άλλο εκτός […]

Αν υπάρχει ένα τυχερό κόμμα στη Μεταπολίτευση, τουλάχιστον στη δεύτερη φάση της, αυτό δεν είναι άλλο από τη Νέα Δημοκρατία. Οχι γιατί κυβέρνησε περισσότερο ή πιο αξιοκρατικά (για το δεύτερο, άλλωστε, ακόμα αναμένεται η ιστορική κρίση), αλλά γιατί δεν χρειάστηκε ποτέ στ’ αλήθεια να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τις αντιφάσεις της. Το ΠΑΣΟΚ συγκρούστηκε […]

Δυόμισι εβδομάδες πριν από την Ομιλία στο Γκέτισμπεργκ, στις 19 Νοεμβρίου 1863, ο Αβραάμ Λίνκολν συνέχισε να ασκεί τα προεδρικά του καθήκοντα εν μέσω Εμφυλίου Πολέμου. Στις 8 εκείνου του μήνα επισκέφτηκε το στούντιο των Αλεξάντερ και Τζέιμς Γκάρντνερ για να αποτυπώσουν ένα από τα πασίγνωστα έκτοτε πορτρέτα του. Την επόμενη μέρα στο Θέατρο Φορντ […]

Η δολοφονία του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι σημάδεψε με δραματικό τρόπο πέντε – έξι γενιές Αμερικανών και δεν είναι άτοπο ότι πριν από έξι δεκαετίες όντως άλλαξε τον κόσμο. Τουλάχιστον τη θεώρηση των πραγμάτων, καθώς η δολοφονία ενός προέδρου που είχε θωρακιστεί με την ιδιότητα του «ηγέτη του ελεύθερου κόσμου» δοκίμαζε τα αντανακλαστικά στην παγκόσμια σκηνή. […]

Ο Αναστάσης Βιστωνίτης είναι μια συνεχώς δρώσα πνευματική συνείδηση στη χώρα μας. Και έχει σημασία το «συνεχώς», διότι σημαίνει πως ο πνευματικός άνθρωπος που ζει και δρα αφήνει τα ίχνη του, τις κραυγές του, τα εύσημά του σε μια συνεχή εγρήγορση και δεν επιστρατεύει, όπως άλλοι πνευματικοί άνθρωποι, μια φορά την κρίση του για ένα […]

Θυμάμαι πάντα τον σπουδαίο θεσσαλονικιό πεζογράφο Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη σε ένα συνέδριο στο Ιδρυμα Ερευνών λίγους μήνες μετά τη Μεταπολίτευση – φθινόπωρο του ’74 – που ως απάντηση σε στεντόρειες, σχεδόν έξαλλες φωνές για την ανάγκη να αποκατασταθούν όσοι είχαν αδικηθεί μέσα στη χούντα, έθεσε το ερώτημα: «Και με τους πεθαμένους τι θα κάνουμε;». Θεωρώντας, […]

Στα τέλη της δεκαετίας του ’30 και ιδίως στις αρχές του B’ Παγκοσμίου Πολέμου μια ολόκληρη γενιά έχασε τον κόσμο της. Hταν όσοι είχαν μορφωθεί στη Γερμανία (πολλοί απ’ αυτούς Eλληνες), είχαν βαπτιστεί στα δημοκρατικά, ελεύθερα πνευματικά της φώτα και είχαν μυηθεί και στρατολογηθεί στη μεγαλοσύνη της σκέψης των σπουδαίων διανοητών της. Η Γερμανία ήταν […]

Στον Νίκο Κωνσταντόπουλο Πενήντα χρόνια σήμερα από την κορύφωσή της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Οσα χρόνια απείχε και η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 από την Εξέγερση (51 για την ακρίβεια). Κι όμως η πύκνωση των γεγονότων του ’73 που κατέληξε στην άγρια κρατική και στρατιωτική καταστολή παραμένει νέα, επίκαιρη, συγκινεί και οδηγεί ακόμη σε αντιπαραθέσεις εντός […]

Είναι πρωί, βρίσκομαι στο τρόλεϊ, επιβάτης σε μια σχετικά μικρή διαδρομή από το Κουκάκι προς την Ακαδημία. Το όχημα δεν είναι πολύ γεμάτο, η κίνηση κάπως αυξημένη. Ωστόσο, μέχρι να φτάσω στον προορισμό μου, κάτι για το οποίο δεν χρειάστηκε πολλή ώρα, η ταλαιπωρία που υπέστην ήταν τόσο μεγάλη που όταν κατέβηκα, χρειάστηκε να καθίσω […]