Η δικαστική απόφαση για το πολιτικό μέλλον της Μαρίν Λε Πεν μάλλον περιπλέκει παρά ξεκαθαρίζει τις προοπτικές για το 2027, του έτους – τομή για τη γαλλική πολιτική και κατ’ επέκταση την ΕΕ. Από τη μια μεριά, η Λε Πεν θα μπορεί να είναι υποψήφια ξανά, κάτι που βάζει πίσω σε δεύτερο πλάνο τον προστατευόμενό της Ζορντάν Μπαρντελά.
Από την άλλη, οι περιορισμοί που της θέτει το δικαστήριο (με το περίφημο βραχιολάκι που θα περιπλέκει τις κινήσεις της) και η υπόσχεσή της να συνεχίσει τον δικαστικό αγώνα για την αθώωσή της, δημιουργούν μια πρωτοφανή κατάσταση.
Θα στοιχίσει όλο αυτό στη Λε Πεν, η οποία αποδεικνύεται εξίσου διεφθαρμένη με τους υπόλοιπους πολιτικούς; Ή θα ενισχύσει το προφίλ και τη συμπάθεια προς το πρόσωπό της από ένα εκλογικό σώμα που σε μεγάλο βαθμό αποστρέφεται πια τους περισσότερους θεσμούς της Πέμπτης Δημοκρατίας;
Για την υπόλοιπη Ευρώπη, η απόφαση για τη Λε Πεν εγείρει μια σειρά από ερωτήματα και σενάρια. Η σκέψη πολλών πήγε αμέσως στον Μπαρντελά, ο οποίος μέχρι σήμερα θεωρούνταν πιο πιθανός νικητής των εκλογών στον δεύτερο γύρο από τη Λε Πεν (η νίκη της Ακροδεξιάς στον πρώτο γύρο προδιαγράφεται έτσι κι αλλιώς ξεκάθαρη είτε με Λε Πεν είτε με Μπαρντελά).
Η μερική αποκατάσταση της Λε Πεν μπορεί να είναι εμμέσως σωτήρια για την ΕΕ, καθώς πέραν του στενού πυρήνα των υποστηρικτών της, εξακολουθεί να παραμένει μια αμφιλεγόμενη έως και τοξική προσωπικότητα στη Γαλλία. Από την άλλη μεριά, ο Μπαρντελά έχει παρουσιάσει θέσεις που φαίνονται πιο μετριοπαθείς από της Λε Πεν, ιδιαίτερα στην οικονομία και τις διεθνείς σχέσεις.
Κάποιοι στις Βρυξέλλες προβλέπουν ότι όταν η Ακροδεξιά περάσει στα χέρια του Μπαρντελά, θα υπάρξει μια πλήρης μετατόπισή της σε ένα πιο συντηρητικό προφίλ, ανάλογη με της Μελόνι στην Ιταλία. Η Λε Πεν αντίθετα κομίζει μια πολιτική πρόταση μετωπικά συγκρουσιακή με το Ευρω-σύστημα: δημοσιονομικά επεκτατική και γεωπολιτικά αντι-δυτική.
Οι εξελίξεις επομένως δημιουργούν μια συνθήκη εξαιρετικά υψηλού ρίσκου. Η Λε Πεν είναι πιο πιθανό να χάσει από ό,τι αν ήταν υποψήφιος ο Μπαρντελά. Αν όμως κερδίσει, τότε η Γαλλία θα αποκτήσει μια πρόεδρο που θα είναι σχεδόν αδύνατο να λειτουργήσει μέσα στο υπάρχον πλαίσιο της Ευρώπης.
Η κατάσταση θα περιπλακεί περισσότερο αν μια πρόεδρος Λε Πεν κάνει τον Μπαρντελά πρωθυπουργό της, ένα σενάριο που είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε ανταγωνισμό και ρήξη μεταξύ τους, καθιστώντας τη Γαλλία ακυβέρνητη και την ΕΕ παράλυτη.
Φυσικά όλα ανήκουν αυτή τη στιγμή στη σφαίρα του υποθετικού. Μια υποψηφιότητα Λε Πεν ανεβάζει την ένταση και το ρίσκο, όμως συσπειρώνει όλους τους αντιπάλους της εναντίον της, όπως συνέβη το 2017 και το 2022.
Η Ευρώπη θα μπορεί τότε ξανά να αναπνεύσει, έστω με τίμημα τη συνέχιση της παράλυσης της Γαλλίας υπό κάποιον άοσμο κεντρώο πρόεδρο. Ολα αυτά μέχρι το 2032, όταν ο Ζορντάν Μπαρντελά θα είναι πια 37 χρονών, σχεδόν όσο ήταν ο Εμανουέλ Μακρόν όταν είχε ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για πρόεδρος το 2017.
Ο Αγγελος Χρυσόγελος είναι αναπληρωτής καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο London Metropolitan University
