Εκλογές θα πραγματοποιηθούν την άνοιξη του 2027, διότι ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’ έχει μια (μπορεί και δυο, και τρεις, ποιος ξέρει) εμμονή, με τη θεσμικότητα. Σου λέει μη δει ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’ θεσμικότητα, αμέσως θα σπεύσει να την υιοθετήσει, διότι όπως όλοι καταλαβαίνουμε, καμία θεσμικότητα δεν κάνει καριέρα αν δεν την κάνει κτήμα του ο πρόεδρος. Τέλος πάντων, όπως προανέφερα – κατά τον Κυριάκο τον Α’ – «εκλογές την άνοιξη». Αλλά το Σάββατο, βγήκε βόλτα στη Νέα Σμύρνη, χθες έκανε το ίδιο στο Αιγάλεω, μεθαύριο θα πάει Πεντέλη, και ούτω καθ’ εξής. Το σχέδιο είναι «κάθε μέρα και κάτι» (να κάνει), μήπως και βελτιωθεί η εικόνα…
Στο μεταξύ, ο γραμματέας Κυρανάκης συνεχίζει να ανακοινώνει ονόματα υποψηφίων στις επερχόμενες εκλογές, οι οποίες, σύμφωνα με τον πρόεδρο Κυριάκο τον Α’, θα πραγματοποιηθούν, το είπαμε και προηγουμένως, «την άνοιξη του ’27».
Τούτου δοθέντος, αντιλαμβάνομαι ότι για να ανακοινωθεί τώρα, η υποψηφιότητα, ηθοποιού τινός, ονόματι Βισκαδουράκη, αυτό οφείλεται αποκλειστικά στο ότι η κοινωνία καιγόταν από την αγωνία. Θα είναι υποψήφιο αυτό το… διάσημο «ταλέντο» ή δεν θα είναι;
Και τι να κάνει κι ο Κυρανάκης, είπε να τον ανακοινώσει, ώστε τουλάχιστον αυτή η αγωνία, να αφαιρεθεί από τον (μεγάλο) κατάλογο όσων μας χαλάνε την όρεξη το μεσημέρι.
Κάποιος μας κάνει πλάκα, και όχι, δεν είμαι εγώ…
«Παγώνει» το… κλέψιμο
Στο πλαίσιο αυτό, ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’ συγκάλεσε χθες σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου με τη συμμετοχή εκπροσώπων των σουπερμάρκετ, του υπουργού Τάκη (Θεοδωρικάκου), του προέδρου του ΣΕΒ Σπύρου Θεοδωρόπουλου, και εκπροσώπων της βιομηχανίας τροφίμων, προκειμένου λέει, να συζητηθεί το θέμα της ακρίβειας! Που τη βρίσκει καθημερινά μπροστά του ο καταναλωτής, και αναπέμπει… «ύμνους» κάθε λογής στην κυβέρνηση διότι έπειτα από περίπου 4 χρόνια που ξεκίνησαν να του βάζουν το χέρι στην τσέπη και να τον κλέβουν ασύστολα, εκείνη πραγματοποιεί τη διακοσιοστή τριακοστή έκτη σύσκεψη για την αντιμετώπισή της!
Το καινούργιο έργο έχει τίτλο «πάγωμα τιμών για δύο μήνες» (να γυρίσετε ευχαριστημένοι από το καλοκαίρι και μετά βλέπουμε), διότι το άλλο που παίχτηκε, επίσης χθες, και έφερε τον τίτλο «συμφωνία κυρίων» με τους εμπόρους και τους βιομηχάνους τροφίμων, για τη συγκράτηση των τιμών (για μείωση ούτε λόγος βέβαια), δεν έκοψε εισιτήρια. Εμείς τώρα οι υπόλοιποι τι καταλαβαίνουμε, μετά και τη χθεσινή συσκεψάρα για την ακρίβεια; Οτι το άλλο μεγαλοφυές σχέδιο που είχε τίτλο «επιβολή πλαφόν κέρδους» στα τρόφιμα, μας άφησε χρόνους, και να ‘μαστε καλά να το θυμόμαστε, κι αυτό…
Περί αναθεώρησης
Στη Βουλή πάλι, ξεκινάει μέσα στο κατακαλόκαιρο, η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, προκειμένου εκεί στις παραλίες που θα απλώνουμε σε λίγες ημέρες ή εβδομάδες το ταλαίπωρο από τις κακουχίες της ζωής κορμί μας, να έχουμε να συζητάμε για το αν πρέπει να γίνει αυστηρότερο το άρθρο 86 για τις ευθύνες υπουργών ή αν πρέπει να αναθεωρηθεί το άρθρο 16 για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, και αν πρέπει η θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας να είναι μία και 6ετούς διάρκειας ή να διατηρηθεί το όριο των δύο 5ετούς διάρκειας θητειών. Σπουδαία τα λάχανα, για έναν λαό, που καταλαβαίνει ότι τίποτε από αυτά δεν αφορούν την τσέπη του, και όλα ανήκουν στην κατηγορία του «να ‘χαμε να λέγαμε και να ‘χουμε να πούμε».
Εντάξει, δεν λέω, ας τα λύσουν κι αυτά οι πολιτικοί αφού τόσο τους απασχολούν (εμάς καθόλου…), αλλά δεν θα ήταν προτιμότερο να ασχοληθούν με τίποτε πιο σοβαρά θέματα, όπως λ.χ. αυτά της καθημερινότητας; Να κάνουν ας πούμε μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας, όλοι αυτοί μαζί, να διαπιστώσουν το χάλι στο οποίο βρίσκεται;
Κι ύστερα αφού πάρουν μια καλή γεύση, από το διαρκές της προσβολής που συνιστά, ας συζητήσουν μια διάταξη στο Σύνταγμα που να προβλέπει ακόμη και την έκπτωση δημάρχου από το αξίωμά του, όταν διαπιστώνεται αυτή η κατάσταση!
Παράπονα στον δήμαρχο
Οχι, δεν έχω τίποτε με τον Χάρη Δούκα, που υποδύεται τον δήμαρχο Αθηναίων, ούτε με τον οποιοδήποτε Δούκα. Μου είναι αδιάφορο το πρόσωπο. Τα έχω με όποιον άκυρο και ανίκανο αναλαμβάνει να δημαρχεύσει την πρωτεύουσα της χώρας, κερδίζει την εφήμερη δόξα του αξιώματος, και μετά όταν έρχεται η ώρα να κάνει πέντε πράγματα, την αφήνει να σαπίζει στη βρώμα, τη μιζέρια, και τη δυσωδία. Που περί «άλλα τυρβάζει», εκτός από τα καθήκοντά του (ο Δούκας τις προάλλες μας έκανε «ανταπόκριση» από Λονδίνο για την… παραίτηση του Κιρ Στάρμερ, αν έχετε Θεό!!!).
Τα έχω λοιπόν με τον καθένα που χρησιμοποιεί τον Δήμο της Αθήνας ως εφαλτήριο για να πραγματώσει τις μωροφιλοδοξίες του, και το μόνο που καταφέρνει είναι να προβάλλει πάνω της, τα προσωπικά του αδιέξοδα…
Η γειτονιά της ντροπής
Εξαλλος; Οχι ακριβώς. Αλλά σίγουρα θυμωμένος. Ετυχε το Σάββατο να επισκεφτώ τον χώρο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Του μεγαλύτερου στον κόσμο μουσείου του αρχαιοελληνικού πολιτισμού. Χιλιάδες τουρίστες το επισκέπτονται καθημερινά. Και τι αντικρίζουν; Βρώμα, σκουπίδια, γκράφιτι, σπασμένα πεζοδρόμια, και ένα μικρό παρκάκι, που χρησιμοποιείται ως αφοδευτήριο των κάθε λογής αστέγων και junkies που εγκαταβιούν ανενόχλητοι στον χώρο. Αναρωτιέμαι στα 3 χρόνια της θητείας του, πέρασε ποτέ από εκεί ο δήμαρχος Δούκας; Θέλω να πιστεύω πως όχι. Διότι αν πέρασε, και δεν έκανε τίποτε γι’ αυτή την ντροπή, που εκθέτει την πόλη και τη χώρα, διεθνώς και διαρκώς, πρέπει σήμερα κιόλας να παραδώσει τον δημαρχιακό θώκο!
Δεν κάνει γι’ αυτή τη δουλειά που ανέλαβε. Δεν κά-νει!
Να παραιτηθεί λοιπόν, για να έχει και άπλετο χρόνο, να συζητάει με τον Κωστάκη Ζαχαριάδη, το μέλλον της Κεντροαριστεράς στο κόμμα Τσίπρα.
Το ψυχόδραμα μιας εξαΰλωσης
Παρακολουθώ, όπως και άλλοι, το ψυχόδραμα της εξαΰλωσης του ΣΥΡΙΖΑ, και ειδικότερα την τραγωδία που βιώνουν οι παλιοί σύντροφοι του προέδρου «στο χιλιοστό» Αλέξη, οι οποίοι δεν πιστεύουν στα μάτια τους, με αυτά που βλέπουν. Και ειδικότερα τον αυταρχισμό, την αλαζονεία, τον σεχταρισμό, ακόμη και τον σαδισμό που δείχνει ο «στο χιλιοστό» πρόεδρος, απέναντί τους. Δεν το περίμεναν (ενώ εμείς, ναι!), και τώρα το έχουν ρίξει στις δακρύβρεχτες αναρτήσεις, μήπως και τελευταία στιγμή τον συνετίσουν. Τελευταίο παράδειγμα, ο Μήτσος Παπαδημούλης, πατριώτης μου. Που, έπειτα από έναν πρόλογο, σύμφωνα με τον οποίο «τις ημέρες αυτές, με την αλαζονεία και την άρνηση για διάλογο και συνεργασίες να κυριαρχούν, σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα, του έρχονται στο μυαλό δύο παλιές κρητικές μαντινάδες».
Η πρώτη αναφέρει: «Καλοχαιρέτα τους πεζούς όταν καβαλικεύεις, για να σε χαιρετούν κι αυτοί, όταν θα ξεπεζέψεις», ενώ η δεύτερη λέει: «Αγάπα με να σ’ αγαπώ, θέλε με να σε θέλω, γιατί θε να ‘ρθει ένας καιρός, να θες και να μη θέλω»!
Μη στέκεστε στο ότι ο Μήτσος είναι Ηπειρώτης, αλλά χρησιμοποιεί… κρητικές μαντινάδες για τον Τσίπρα. Κι ο Τσίπρας μισός Ηπειρώτης είναι, αλλά αυτά που τους κάνει, είναι από άλλη… ήπειρο! Εχω αρχίσει και τους συμπονώ, αλήθεια τώρα…
