Ο Πανιώνιος της Μεγάλης Ιωνίας – Μέρος 3ο

Κλείνουμε με το τρίτο μέρος στον Πανιώνιο το εγκάρδιο αφιέρωμά μας στην ελληνίδα μητρόπολη Σμύρνη, ένα οδοιπορικό πολιτισμικού αθλητισμού, από τα χρόνια του Τρωικού Πολέμου, όταν ο Ομηρος περιγράφει τους αγώνες που προκήρυξε ο Αχιλλέας για τον νεκρό Πάτροκλο. Για τους Πανιώνιους αγώνες, η περιγραφή του Αριστοτέλη Ωνάση στον Δημήτρη Λυμπερόπουλο ζωγραφίζει μοναδικά τον αθλητικό πίνακα της Σμύρνης του: «Τον πολιτισμό της πατρίδας μου τον φωτογραφίζεις στην κοσμοπολίτικη ζωή της, στην εμπορική δράση της, στο εμβληματικό λιμάνι της, στην παραλία της, στα αρχοντικά και τα εξοχικά της, στα θέατρα, στην όπερά της, στις ορχήστρες της, στους αθλητικούς Πανιώνιους Αγώνες της, που υποχρέωσε κάθε αστική οικογένεια να εγγράψει τα παιδιά της στον Ορφέα, στον Ηρακλή, στον Απόλλωνα, στον αγαπημένο μου Πανιώνιο, όπου από 9 ετών υπήρξα αθλητής του στο κολυμβητικό τμήμα και την κωπηλασία ως τα 16 μου, με πολλές διακρίσεις. Παράλληλα μάθαινα κιθάρα, μια και στην οικογένεια η μητέρα μου Πηνελόπη έπαιζε μαντολίνο και ο αγαπημένος μου θείος Αλέξανδρος, που ήταν σπουδαίος αθλητής του Ορφέα, έπαιζε κι αυτός κιθάρα και μαντολίνο». «Βλέπεις», λέει στον Λυμπερόπουλο ο Ωνάσης, «ο πολιτισμός και ο αθλητισμός ήταν βασικά χαρακτηριστικά της ζωής μας. Μιας ζωής ανεπανάληπτης, που χάραξε για πάντα τη ζωή μου. Ηταν τα ωραιότερα χρόνια της ζωής μου».

Πανιωνίου ουν το ανάγνωσμα λοιπόν, και επιστροφή στο οδοιπορικό του πρόσφυγα Πανιωνίου στην καινούργια του πατρίδα. Μετά την Κατοχή μια σπουδαία παρέα παικτών, ο Πεντζαρόπουλος, ο Τσολιάς, ο Στάικος, ο Σκορδίλης, ο Νεστορίδης, ο Ζαρκάδης, ο Θανάσης Σαραβάκος, ο Χρονόπουλος κ.ά., τον οδήγησαν το 1946-47 στη 2η θέση στο Πρωτάθλημα Αθηνών, στην 3η θέση στο Πρωτάθλημα Ελλάδος 1947-48, Κύπελλο Ελλάδος προημιτελικά 1948-49, 2η θέση στο Κύπελλο Ελλάδος. Το 1951 κατακτά το Πρωτάθλημα Αθηνών. Στο Πανελλήνιο τερμάτισε 2ος. Την επόμενη χρονιά έφτασε στο τελικό Κυπέλλου Ελλάδος αποκλείοντας Απόλλωνα, Εθνικό, Δόξα Δράμας. Στον τελικό τον κέρδισε η ατυχία: προηγήθηκε 2-1 και στο 90′ ισοφαρίστηκε από τον Ολυμπιακό… Στον επαναληπτικό έχασε 2-0. Το 1952-53 και το 1953-54 προκρίθηκε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος. Το 1958-59 2ος στο Πρωτάθλημα Αθηνών και 3ος στο Πρωτάθλημα Ελλάδος.

Από εκεί και μετά 2 Κύπελλα Ελλάδος, 1979 και 1998. Ενα Βαλκανικό Κύπελλο το 1971, ένα Πρωτάθλημα Αθηνών το 1951, 4 φορές φιναλίστ στο Κύπελλο Ελλάδος: 1952, 1961, 1967, 1989. Με 59 συμμετοχές στην Α’ Εθνική και Σούπερ Λιγκ. Κορυφαίος σκόρερ ο Γιώργος Δέδες με 151 γκολ. Στη σπουδαία ομάδα του 1960 βρίσκονται οι: Κώστας Βαλιάνος, Γιάννης και Γιώργος Γιαννακόπουλος, Θανάσης Σαραβάκος, Στάθης Χάιτας, Στέλιος Μπραουδάκης, Αδάμ Χρονόπουλος, Τάκης Παπουλίδης.

Στη δεκαετία του ’60 τερματίζει ο Πανιώνιος πάντα στην 6άδα του πρωταθλήματος και 2 φορές έπαιξε στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδος. Το 1968 πρώτος σκόρερ ο Θανάσης Ιντζόγλου. Στα μέσα της δεκαετίας νέοι σπουδαίοι παίκτες : Κουρκουβέλας, Σκρέκης, Νέγρης, Κυριαζής, Θανάσης Ιντζόγλου, Αθανασούλας, Γιώργος Δέδες. Δεκαετία του ’70 κατακτά το Βαλκανικό Κύπελλο τη χρονιά 1971-72, αποκλείει στο ΟΥΕΦΑ την Αθλέτικο Μαδρίτης (1-1, 1-0). Στη σπουδαία αυτή ομάδα νέοι παίκτες οι Θεοφιλόπουλος, Μωραϊτέλης, Αφοί Ιντζόγλου, Θωμάς Μαύρος, Κώστας Λαγός, Παπανίκας, Κυριαζής, Σπυρόπουλος.

Εδώ κλείνω τον ποδοσφαιρικό κύκλο του Πανιωνίου θυμίζοντας τον αριθμό πρώτα των τερματοφυλάκων του που εκλήθησαν στην Εθνική, οκτώ τον αριθμό, με κορυφαίους τους Θεολόγη Παπαδόπουλο με 14 συμμετοχές, Νίκο Πεντζαρόπουλο με 11, Ζαφείρη Κάκκαρη με 6, Κώστα Βαλλιάνο με 11. Αμυντικοί 14, με κορυφαίους: Τάκη Παπουλίδη 15, Μπάμπη Ιντζόγλου 7, Γιώργο Σκρέκη 5, Λεωνίδα Βόκολο 7 και τον Τάκη Φύσσα 60, πρωταθλητή Ευρώπης 2004. Μέσοι: οκτώ, με πρώτον τον Στάθη Χάιτα με 24 συμμετοχές, τον Σπύρο Μαραγκό με 7, τον Στάθη Μαυρίδη με 4, τον Θανάση Κοναρά με 4. Επιθετικοί 15, με πρώτον τον Γιώργο Δέδε με 20 συμμετοχές, Νίκο Αναστόπουλο με 12, Δημήτρη Σαβαράκο με 8, Θωμά Μαύρο με 5, Κώστα Μήτρογλου με 5, Θανάση Ιντζόγλου με 4, Θανάση Σαβαράκο με 3, Θοδωρή Ζάκκα με 3.

Τη φανέλα του Πανιωνίου με το εθνόσημο τη φόρεσαν και την τίμησαν 42 παιδιά. Σε αυτούς προσθέτουμε τα 3 λεβεντόπαιδά του, που αγωνίστηκαν με την Εθνική του 1920 στους Ολυμπιακούς στην Αμβέρσα. Κλείνουμε με ένα ακόμα σπουδαίο τμήμα του Πανιώνιου που κυριολεκτικά πρωτοστάτησε. Μιλάμε για το μπάσκετ. 1918-19 μαζί με την άφιξη των ελληνικών δυνάμεων στην πολυαγαπημένη Σμύρνη ο πρόεδρος Δημήτρης Δάλλας, ιδρύει τμήμα μπάσκετ παρακινούμενος από την Αμερικανική Αποστολή. Στην πρώτη κιόλας χρονιά ο αριθμός αθλητών ξεπερνούσε τους 80. Το 1920 οργανώνει το πρώτο τουρνουά στην προκυμαία της Σμύρνης στο διαβόητο Quai και με συμμετοχή 2 ομάδων του Ελληνικού Στρατού. Νικητής ο Πανιώνιος με καλύτερο αθλητή τον υπεραθλητή και αργότερα πρόεδρό του, τον Δημήτρη Καραμπάτη.

Στην Αθήνα το 1924 αναδημιουργεί το τμήμα. Το 1925 με πρωτοβουλία του Δάλλα οργανώνει Τουρνουά Εφήβων με συμμετοχή 35 ομάδων, το οποίο καθιερώνεται και συνεχίζεται. Για πρώτη φορά σε ομαδικό άθλημα, ομάδες γυναικών. Εδρα του Πανιώνιου έως το 1940 το Καλλιμάρμαρο Στάδιο, καθιερώνοντας το Παναθηναϊκό Στάδιο ιδανική έδρα για την Εθνική. Το 1927-28 συμμετέχει στο πρώτο ανεπίσημο πρωτάθλημα που διοργάνωσαν 7 σύλλογοι Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Νικητής ο Ηρακλής και 7ος ο Πανιώνιος. Τα επόμενα 2 χρόνια παίρνει τη θέση 6 και 4. Το 1930 διοργανώνει το 1ο επίσημο πρωτάθλημα η ΤΕΑ. Τερματίζει 4ος στη Θεσσαλονίκη με αθλητές τους Κοκκίνη, Δημητριάδη, Κορυζούλη, Βιδωρή, Κτενά, Βάσση. Συμμετέχει σε όλα τα πρωταθλήματα από το 1932-39.

Το 1934 τερματίζει 3ος και το 1935 5ος. Στον πρώτο εξάλλου αγώνα της Εθνικής με την Τουρκία συμμετέχουν 2 αθλητές του Πανιωνίου, ο Κορυζούλης και ο Βάσσης. Τον Απρίλιο του 1940 στην Αίγυπτο μετέχουν 3 αθλητές του, ο Χατζηδάκης, ο Δημητριάδης και ο Δημάδης. Προπονητής τους ο Νίκος Καραβιάς. Στα μεταπολεμικά χρόνια μια σπουδαία παρέα παικτών, ο Φαίδων Ματθαίου, ο Πέππας, ο Φιλιππάκης, ο Λόνθιμος, ο Λούλης, ο Μπαβέας, ο Μοσχούδης, ο Πεντζαρόπουλος, ο Μαρίνος, ο Μαστρογιάννης, ο Σκορδίλης, ο Παπαϊωάννου, ο Πανάς, ο Τσαμπαρλής, ο Τζανανδρέας. Και αργότερα ο Δενδρινός, ο Μίλτος Λαζαρίδης, ο Παναγιωτόπουλος, ο Φωτεινός, ο Μίσσας, ο Παπαδάκης. Τέλος, από το 1984 έως το 1994 η πιο πλήρης ομάδα του Πανιωνίου κοντά στην τετράδα… με τους Φάνη Χριστοδούλου, Νίκο Λινάρδο, Χρήστο Χριστοδούλου, Γιώργο Γασπάρη, Δημήτρη Φωσσέ, Θοδωρή Καραμανώλη, Τάκη Κορωναίο, Γιώργο Μποσγανά, Νίκο Σερέτη, Χρήστο Μέντζο.

Σημαντικότερη στιγμή: το 1987 στον τελικό που έχασε από τον ακαταμάχητο Αρη. Το 1991 τέλος κατακτά το Κύπελλο Ελλάδος και το 1995 φτάνει στον τελικό του Κυπέλλου Κόρατς. Αυτή είναι και η μεγάλη ιστορία του πρωτοπόρου στο μπάσκετ, αγαπημένου Πανιώνιου.