«Η ομορφιά είναι μάλλον βαρετή. Τα πρότυπά της μπορεί να αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου αλλά πρέπει πάντα να ακολουθεί ορισμένους κανόνες. Αντίθετα, η ασχήμια είναι απρόβλεπτη και προσφέρει άπειρες δυνατότητες. Η ομορφιά είναι πεπερασμένη. Η ασχήμια είναι μη πεπερασμένη, όπως ο Θεός». Με αυτόν του τον αφορισμό ο Ουμπέρτο Εκο μοιάζει να αποθεώνει την ασχήμια, ανάγοντάς την στην αιωνιότητα, ακριβώς επειδή μπορεί να δραπετεύει από τις νόρμες της ομορφιάς. Τι σημαίνουν όμως, τελικά, αυτές οι δύο έννοιες; Και πόσο αλληλένδετες είναι μεταξύ τους; Ποια από τις δύο ορίζει την άλλη; Χρειάζεται να προσδιορίσουμε το «όμορφο» για να αναγνωρίσουμε το «άσχημο» ή, μήπως, το αντίθετο;
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
- Σέρρες: «Του είπε “σήμερα θα σε δέσω πιο σφιχτά”» – Τι κατήγγειλε η μητέρα του 13χρονου για την καθηγήτρια που τον φίμωσε
- Λεωφόρος Σχιστού: 27χρονος έτρεχε 177 χλμ/ώρα – Η στιγμή που τον «έπιασαν» οι αστυνομικοί»
- Έλενα Ακρίτα: «Έχω κάνει έκτρωση – Συχνά αναρωτιέται ποια θα ήταν η ζωή του παιδιού που δεν γεννήθηκε»
